บทละครโทรทัศน์ OMG ผีป่วนชวนมารัก ตอนที่ 15 หน้า 19
แรง เชิงว่า เดี๋ยวแกโดนจัดการแน่ แล้วค่อยออกจากห้องไป เสียงประตูปิดลง จิ๋วร้องไห้น้ำตาไหลพราก กลัวมากที่สุดในชีวิต จิ๋วเหลือบมองไปที่มุมห้อง เห็นผีเด็กยืนมองอยู่ จิ๋วหยุดร้อง แล้วพยายามสื่อสารกับผีเด็ก
“หนูน้อย พี่เห็นหนูนะ ไม่ต้องกลัวพี่นะ พี่ไม่ใช่คนไม่ดี หนูช่วยพี่หน่อยได้มั้ย ?”
ผีเด็กฟังหน้านิ่ง ไม่ตอบรับ จิ๋วพูดต่อ
“หนูขยับของได้รึเปล่า มือถือตรงนั้นน่ะ หนูช่วยเตะมาให้พี่หน่อยได้มั้ย ? พี่ขอร้อง”
ผีเด็กเดินไปที่มือถือซึ่งวางอยู่ที่พื้น “อืม นั่นแหละ”
ผีเด็กพยายามเตะมือถือ แต่เท้าก็ทะลุผ่านมือถือตลอด หนึ่งทีก็แล้ว สองทีก็แล้ว สามทีก็แล้ว จิ๋วมองลุ้น น้ำตาจะไหล ถ้าไม่ได้มือถือ คงต้องตายแน่นอน ทันใดนั้น ผีเด็กก็เตะได้สำเร็จ มือถือเลื่อนมาใกล้จิ๋วทันที จิ๋วเอาขาดันมือถือมาใกล้มือที่ถูกมัดไว้ แล้วพยายามกดเบอร์..
ภายในร้านอาหาร Artist Bistro ช่วงร้านพักรอบบ่าย เซฟรอง ตุ๋ย พอล วิน กำลังพักกินข้าวผัด
“สรุปเชฟเขาไปไหน เป็นอะไรผมงงไปหมดแล้วครับ”
“ช่วงนี้ดูหงุดหงิด เมื่อเช้าก็ไม่มา หรือว่าเกี่ยวอะไรกับไอ้จิ๋วป่าววะ”
“น่าจะใช่ แต่มันเรื่องอะไรเนี่ยสิ”
“หรือจะไล่พวกเราออก”
ทันใดนั้น อาทิตย์เดินเข้ามา สีหน้านิ่งเครียด ทุกคนวางชามลงทักทายเชฟ “เชฟ สวัสดีครับ”
“พวกคุณเป็นไงบ้าง มื้อเที่ยงลูกค้าเยอะมั้ย ?”
“ก็พอประมาณครับ”
“โทษทีนะ ผมไม่ได้อยู่ช่วยพวกคุณเลย”
“ไม่เป็นไรครับเชฟ ว่าแต่เชฟมีปัญหาอะไรไม่สบายใจรึเปล่า ?”
“บอกพวกเราได้นะครับเชฟ”
อาทิตย์แอบซึ้งในน้ำใจ ทันใดนั้น เสียงมือถืออาทิตย์ดังขึ้นมา อาทิตย์หยิบมาดู เบอร์ไม่คุ้น อาทิตย์กดรับสาย
“สวัสดีครับ อาทิตย์พูดครับ” ไม่มีใครตอบกลับมา อาทิตย์เอะใจ...“ฮัลโหล”
อาทิตย์ตั้งใจฟัง คล้ายได้ยินเสียงลมหายใจ “จิ๋วเหรอ ? จิ๋วใช่มั้ย ? ตอนนี้อยู่ไหน แล้วทำไมคุณไม่พูดล่ะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า” ตุ๋ย พอล วิน เซฟรอง มองอึ้งๆงงๆ เกิดอะไรขึ้น
“เอางี้ ถ้าพูดไม่ได้ก็ส่งข้อความมาได้มั้ย ผมจะวางสายแล้ว โอเคนะจิ๋ว”
อาทิตย์ตัดสินใจวางสายไป แล้วมองมือถือลุ้นๆเครียดๆ ว่าจิ๋วจะส่งมามั้ย