บทละครโทรทัศน์ ทางเดินแห่งรัก ตอนที่ 6 หน้า 6
“อ๋อ... ที่จริงพี่โจน่าจะชวนพี่ศิมาตรวจบ้างนะคะ ช่วงนี้ตั้งแต่พี่ศิไปช่วยงานซัน เห็นบ่นว่าปวดหัวไมเกรนบ่อยๆ”
“จ้ะ เดี๋ยววันหลังพี่จะพามา” โจยิ้มไม่มีพิรุธ ในใจรู้สึกโล่งที่อ้อมไม่เห็นตอนเขาอยู่กับลัดดา
วุธนั่งร่วมโต๊ะกินข้าวกับจ๋า และพ่อแม่จ๋า
พ่อจ๋าถามขึ้น “นี่เรื่องฤกษ์แต่งงานไปถึงไหนกันแล้ว”
“ก็กำลังดูอยู่ครับ”
“ช่วงนี้งานของวุธยุ่งมากเลยค่ะพ่อ ก็เลยยังไม่มีเวลาไปดูฤกษ์”
“เอาแต่ทำงานแบบนี้ ยัยจ๋าก็แย่กันพอดี” แม่จ๋าเปรย
“ไม่แย่หรอกค่ะคุณแม่ วุธเขาดูแลจ๋าดีจะตาย ดูสิคะขนาดงานยุ่งมาก ก็ยังอุตส่าห์หาเวลามากินข้าวที่บ้านเราได้”
“แล้วคิดกันหรือยังว่าหลังแต่งงานแล้ว จะไปอยู่บ้านไหนกัน”
“ก็คงเป็นบ้านผมน่ะครับ”
“บ้านเดี่ยวเล็กๆนั่นน่ะเหรอ พ่อว่ามันไม่เข้าท่านะ”
“ใช่ ลูกจ๋าน่ะโตมากับบ้านที่มีพื้นที่ใหญ่โตกว้างขวาง มีข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างสมบูรณ์พร้อม คนรับใช้ก็ทำให้ทุกอย่าง ไม่เคยต้องทำอะไรเอง แต่ถ้าแต่งออกไปอยู่บ้านเธอ ยัยจ๋าของฉันไม่ต้องทำงานบ้านเองหมดเหรอ”
“คุณแม่คะ แค่งานบ้านมันไม่ได้ลำบากอะไรหรอกค่ะ บ้านวุธเขาก็ไม่ได้คับแคบอย่างที่คุณพ่อคุณแม่คิด อยู่กันสองคนกำลังสบายเลย”
“แล้วถ้าอีกหน่อยมีลูกขึ้นมาล่ะ บ้านเล็กแบบนั้นลูกจะอยู่สบายได้ยังไง”
“นั่นสิ พูดถึงเรื่องเลี้ยงลูก พ่อว่าเงินเดือนพนักงานมันไม่พอเลี้ยงครอบครัวหรอกนะวุธ พ่อว่าวุธต้องคิดถึงอนาคตมากกว่านี้ ออกจากงานมาทำงานที่บริษัทพ่อก็ได้”
“เอ่อ เรื่องนั้นผมยังไม่เคยคิดเลยครับ”
“งั้นก็เริ่มคิดซะ ยังไงซะวันนึงบริษัทนี้ก็ต้องเป็นของยัยจ๋าอยู่แล้ว วุธมาทำงานกับพ่อก็เหมือนได้มาดูแลบริษัทตัวเอง จะไปเป็นลูกจ้างเขาอยู่ทำไม”
วุธได้แต่ลอบถอนหายใจ รู้สึกหนักใจกับการคาดหวังของพ่อแม่จ๋า