บทละครโทรทัศน์ ทางเดินแห่งรัก ตอนที่ 6 หน้า 7
วุธจะกลับบ้าน จ๋าเดินมาส่งรถที่วุธ สีหน้าวุธไม่สบายใจ
“วุธ ทำหน้าแบบนี้อีกแล้ว จ๋ารู้นะว่าวุธลำบากใจเรื่องที่คุณพ่อกับคุณแม่พูด จ๋าบอกตั้งหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้องไปใส่ใจหรอก”
“แต่ที่ท่านพูดก็มีเหตุผล จ๋าเป็นลูกสาวคนเดียวถูกเลี้ยงมาอย่างสบายๆ จะแต่งงานไปอยู่กับผู้ชายธรรมดาๆอย่างวุธ พ่อกับแม่เขาก็ต้องเป็นห่วงเป็นธรรมดา”
“ใครบอก วุธไม่ใช่ผู้ชายธรรมดาซะหน่อย วุธเป็นคนพิเศษที่สุดในชีวิตจ๋าเลยนะ”
“ตอนนี้วุธคิดแต่ว่าวุธจะทำยังไงให้จ๋ามีความสุขได้เท่ากับตอนอยู่ที่บ้านนี้”
“นี่วุธ ถึงจ๋าจะโตมาอย่างลูกคุณหนู มีชวิตสะดวกสบายสมบูรณ์พร้อมก็จริง แต่จ๋าไม่ใช่คนที่จะกลัวความลำบากนะ จ๋าพร้อมที่จะเผชิญกับทุกอย่าง ขอแค่ให้ได้อยู่กับวุธก็พอแล้ว เพราะฉะนั้น จ๋าอยากให้วุธเลือกในสิ่งที่ดีที่สุด”
“วุธดีใจที่จ๋าเข้าใจวุธ วุธเองก็จะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับจ๋าเหมือนกัน” วุธมองจ๋าซาบซึ้งใจ
ภายในคอนโดมิเนียมห้องซัน ปฏิทินในห้องซัน มีวงกลมอยู่ที่วันที่วันนี้ พร้อมโน้ตสั้นๆ “นัดพรีเซ็นท์ งาน” ซันยืนสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองหน้ากระจก สักพักก็เดินไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งจากชั้นหนังสือ เปิดไปหน้าที่คั่นไว้ มีภาพถ่ายของวุธที่ถูกฉีกแอบเก็บไว้ซ่อนอยู่
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ซันเห็นเป็นชื่อศศิ ซันกดรับสาย “ฮัลโหล พี่ศิ”
ศศิอยู่ที่บ้าน กำลังโทรหาซัน “วันนี้พรีเซ็นท์งานแล้วใช่ไหมซัน”
“ใช่”
“เอาให้เต็มที่นะ พี่เชื่อว่าเธอทำได้”
“ขอบคุณมากพี่ศิ”
“เป็นอะไร น้ำเสียงไม่มั่นใจเลย มีอะไรที่ต้องลังเลอีกหรือไง”
ซันรีบปิดหนังสือ ไม่อยากมองภาพถ่ายนั้นอีก พยายามลืมความอ่อนไหวไปซะ “ไม่มี ไม่มีอะไรให้ต้องลังเลทั้งนั้น วันนี้ยังไงซันก็จะต้องชนะ”
“ต้องอย่างนี้สิน้องรัก”
ซันวางสายจากศศิแล้ว สูดลมหายใจ สร้างความมั่นใจว่าตัวเองมาถูกทางแล้ว สำหรับเธอหน้าที่การงาน