บทละครโทรทัศน์ พิษสวาท ตอนที่ 14 หน้า 13

“คือเดือนดาวดินฟ้าจะอาเพศ      อุบัติเหตุเกิดทั่วทุกทิศาน

มหาเมฆจะลุกเป็นเพลิงกาฬ       เกิดนิมิตพิสดารทุกบ้านเมือง

พระคงคาจะแดงเดือดดั่งเลือดนก    อกแผ่นดินเป็นบ้าฟ้าจะเหลือง

ผีป่าก็จะวิ่งเข้าสิงเมือง             ผีเมืองนั้นจะออกไปอยู่ไพร”

เสียงระเบิด และ ปืนใหญ่ดังเข้ามาอีก ชาวบ้านที่แต่งชุดไทยโบราณ ทหารในชุดโบราณออกมาเล่นระหว่างโต๊ะคนดู เป็นฉากตอนหนีออกจากกรุง อัคนีมองไปรอบๆตัวรู้สึกสัมผัสได้ถึงความรู้สึกในคืนกรุงแตก คนดูที่อึ้งไปกับภาพที่ดูสมจริง ต่างก็รู้สึกจุกในอก นักข่าวทีวีบันทึกภาพไว้ บนเวทีไฟสว่างขึ้นที่บัลลังก์ ตัวแสดงที่เล่นเป็นพระเจ้าเอกทัศน์กำลังว่าราชการกับขุนนางสองสามคน

“ศึกครานี้ เห็นทีกรุงศรีจะต้านไว้มิได้นาน เราจักต้องเสียเมืองในไม่ช้าทรัพย์สมบัติอันมากมี กูจักฝากฝังไว้ใต้พระธรณี เจ้าจงจัดหาผู้จงรักภักดียอมสละแม้ชีวิตแลวิญญาณให้เป็นผู้เฝ้า จองจำวิญญาณของมันให้มีอำนาจหน้าที่พิทักษ์รักษาสมบัติของแผ่นดิน เพื่อให้ผู้มีบุญญาธิการจักได้นำไปใช้กอบกู้เอกราชให้กับบ้านเมืองในภายหน้าเถิด!!!”

สิ้นคำพระเจ้าเอกทัศน์ ไฟบนเวทีก็ดับลง เสียงระเบิด เสียงเฮโลของทหารอังวะดังเข้ามาจากทุกทาง ทหารอังวะวิ่งไล่ชาวบ้านที่แต่งกายโบราณเข้ามาจากทุกทาง ชาวบ้านหอบผ้าหอบของวิ่งหนี ทหารอังวะเข้าไปบังคับจี้ให้แขกในงานลุกขึ้นเดินไปด้วยกัน แขกในงานบางคนยอมร่วมเล่นไปกับโชว์ด้วย

ทหารกรุงศรีเข้ามาอีกทางต่อสู้กับทหารอังวะ อัคนีมองทุกอย่างด้วยความรู้สึกสับสนร้อนรุ่มในใจ ทหารคนหนึ่งเข้ามาจี้บังคับและดึงอัคนีให้ลุกขึ้นเดินไปบนเวทีด้วยกัน อัคนีไม่ทันตั้งตัวถูกดึงลุกไปง่ายๆ เชษฐาคิดว่าเป็นการแสดงจึงไม่ได้ห้าม แต่ทิพอาภามองอาการของอัคนีแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ อัคนีถูกจี้พาขึ้นไปบนเวที เสียงปืนใหญ่ ระเบิด ยังดังต่อเนื่อง อัคนีกับแขกคนอื่นๆถูกเกณฑ์มารวมกับกลุ่มชาวบ้านที่แต่งกายชุดโบราณบนเวที

อยู่ๆมีกลุ่มทหารกรุงศรี นำโดยจันพาทหารเข้ามาต่อสู้กับทหารอังวะที่คุมตัวชาวบ้านอยู่ จันและทหาร ต่อสู้กับพวกอังวะอย่างดุเดือด แขกในงานที่ยืนอยู่ตกใจเริ่มกลัวเพราะต่อสู้เหมือนจริงมาก อัคนีมองเหตุการณ์โดยรอบด้วยความรู้สึกร้อนรน เสียงต่างๆเริ่มดังขึ้นในหัวอัคนี อยู่ๆจันก็เข้ามาคุกเข่าตรงหน้าแล้วยื่นดาบคู่ประจำตัวให้ อัคนีมองแล้วตัดสินใจหยิบดาบขึ้นมา

ทันใดนั้นอัคนีกลายเป็นพระอรรคในชุดนักรบโบราณ พระอรรคชักดาบออกมาแล้วชูขึ้น“ฆ่ามัน!!! พวกเราเอามัน!!!!” พระอรรควิ่งนำจันและทหารเข้าต่อสู่กับทหารอังวะอย่างดุเดือด

ทิพอาภา อัครา อัมพวัน เชษฐาที่ดูอยู่เห็นพระอรรคที่หน้าเหมือนอัคนีก็แปลกใจ

“เชษฐ์!! คนที่สู้อยู่ข้างหน้านั่นมันพี่อัค!!!”