บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ สะใภ้จ้าว ตอนที่ 36 หน้า 22
“หลังผม”
“ชบา ช่วยไหมคะ”
“ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวฉันจะทำกายภาพบำบัดให้คุณอัศนีย์เอง”
“ก็ชบาอยากช่วยนี้คะ”
โสภาพรรณตวาด “คุณชบาค่ะ”
“ค่ะ ค่ะ”
“ดีไหมคะ คุณอัศนีย์”
“สุดแท้แต่คุณโสภาเถอะครับ”
โสภาพรรณประคอง อัศนีย์เข้าห้องด้านใน ชบาทิพย์สั่งคนงานให้ลงไปช่วย คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงที่ยังร้องกรี๊ด ๆ อยู่
หลายวันต่อมา ที่ศาลาการเปรียญมีการทำบุญเลี้ยงพระ คุณชายรอง คุณชายเล็ก สาลิน ศรีจิตรา อุ่นเรือน คุณตาคุณยายนั่งรับศีลอยู่ บรรดาชาวบ้านชื่นชมบุญผู้ดี พุดซ้อนค้อนขวับอยู่ในกลุ่มญาติธรรม ทันใดที่ลานวัดมีรถยุโรปคันยาวมาจอดลง ทุกคนหันไปดู รองเท้าบู๊ทสีแดงมันวับยื่นออกมา ทิ้งจังหวะครู่หนึ่งแล้วถึงก้าวมายืนเด่น เห็นชุดกระโปรงสั้นพลาสติกสีแดง เสื้อแหวะอกเห็นบราดันทรง โชว์สะดือวับแวมอันเป็นเครื่องแบบของ “เดอะ แคสเซิล” สาวเปรี้ยวถอดแว่นดำออก เห็นตาที่กระหน่ำหนัก ปากมุก พุดซ้อนเซซวน ชาวบ้านจำกันได้หมด พุดซ้อนชี้นิ้วระริกระรัว “อี อีชบา” พุดซ้อนมอง เสียงชบาทิพย์ดังขึ้นในโสตประสาท “แล้วหนูจะหาผัวดี ๆ มาให้แม่กราบเท้า”
ชบาทิพย์จูงมือคนหนึ่งลงจากรถ ทุกคนมอง คนนั้นออกมาเดินเคียงชบาทิพย์ เป็นนิโกรรูปหล่อ ผูกไทใส่สูท แต่ผิวดำสนิท กลุ่มสาลินทึ่ง ชบาทิพย์พาแฟนนิโกรขึ้นศาลา ผ่านกลุ่มคุณชายรอง ตรงมาหาพุดซ้อน นิโกรหนุ่มหล่อไหว้นอบน้อม
“แม่ขา นี่อุมแบร์โต้ ผัวหนู เรียกมันไอ้อู๊ดก็ได้”
“Hi Mom! ไฮ มัม”
“ไอ้อู๊ด แกไปรู้จักมันได้ยังไง”
“เค้าเป็นแขกที่ร้านจ๊ะแม่”
“แกไปตกถังไข่เยี่ยวม้ามารึไง รับบ่ได้” พุดซ้อนตากลับ ร้องอุทานคล้ายประกาศชื่อละครภาคต่อ “เขยนิโกร” พุดซ้อนเป็นลมล้มพับ ยายปริก ชาวบ้านช่วยกันรับ กลุ่มตา ยายและชาวบ้านหัวเราะกันลั่น
หลายวันต่อมา วังวุฒิเวสม์เวลากลางคืน มีงานอาวาหมงคล ไฟประดับแพรวพรายระยิบระยับทั่วทุกหนแห่ง ห้องหอใหญ่โตอลังการ เป็นห้องนอนใหญ่ดูราวห้องนอนในเทพนิยาย เตียงนอนมีหัวเตียงอลังการ มีมุ้งใหญ่ทอดจากเบื้องบนรวบไว้ มีกลีบกุหลาบโปรบเต็มเตียง คุณชายรองสวมสูทเรียบ สาลินสวมชุดไทยประยุกต์ดูงดงามมลังเมลือง นั่งอยู่หน้าเตียง เสด็จประทับนั่งบนเตียง ทรงถอดมงคลให้บ่าวสาวแล้ววางลงบนพานแก้วเจียระไน