บทละครโทรทัศน์ สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10 หน้า 10
14 ตุลาคม 2558 ( 09:49 )
10.2M
เป็นพร็อบอีก เอามือเท้าฉับ ย่อขาเข้ามาเป็นนั่งพับเพียบ หน้าเชิด เผอิญมีพัดด้ามจิ๋วอยู่แถวนั้นอีกอันก็คว้ามาคลี่ กระพือพัดเนิบนาบเหมือนคุณสร้อยไม่มีผิดเพี้ยน สาลินทำเสียงคุณสร้อย “อู๊ย ช่างปะไร พอเขาแต่งกับเรา เขาก็เป็นของเรา แล้วเขาก็หันมารักเราเองน่ะแหละ เสน่ห์ของผู้หญิงน่ะมันอยู่ที่การปรนนิบัติจ้ะแม่คุณ”
คุณชายเล็กสำลักชา คุณตาหัวร่องอหาย คุณยายขำแต่ทำหน้าอมๆกลั้นไว้ ยายพิณ เจ้าแกะหัวเราะหมด
“พอๆ ล้อเลียนผู้ใหญ่ บาปกรรมลูก” คุณยายตีเข่าคุณตา “นี่ก็อีกคน หัวเราะให้ท้ายอยู่ได้”
“เหมือนป้าสร้อยจริงๆ แฮะ” คุณชายเล็กหลุดปาก
“เดี๋ยว คุณเคยเห็นคุณป้าสร้อยมาก่อนหรือ ถึงบอกว่าเหมือน”
“อ๋อ.....ผมหมายความว่าเหมือนคุณหญิงเจ้ายศเจ้าอย่างต่างหากครับ”
“นั่นแหละ คุณป้าฉันล่ะ” สาลินหันมาหาคุณตา คุณยาย “สาเห็นว่ามีทางเดียวเท่านั้นแหละค่ะ ที่จะทำให้พี่ศรีกล้าดื้อแพ่งกับคุณป้า”
“ยังไง”
“ก็ให้พี่ศรีรักกับคนอื่นบ้างซีคะ”
“อกจะแตก คิดอะไรโลดโผนขนาดนั้น” คุณยายตกใจ
“จริงนะคะ ทีเขายังรักคนอื่นได้ เราก็หาคนรักของเราบ้างซี”
คุณชายเล็กถอนใจเลื่อนจานของว่างให้ “ใจเย็นๆฮะ ลองโสร่งหมูฝีมือแม่ย้อยของผมดีกว่า” สาลินพยักหน้าหยิบมากินดู คุณชายเล็กถาม “เป็นไงฮะ”
“แปลกจัง รสชาติเหมือนโสร่งที่ฉันกินที่วังวุฒิเวสม์เปี๊ยบเลย” คุณชายเล็กคอหด สาลินมองหน้าคุณชายเล็ก “หรือว่า”
“ว่ายังไงครับ”
“ฉันว่าแม่ย้อยของคุณกับคุณนมตำหนักเล็ก ต้องเป็น”
คุณชายเล็กหน้าซีดเผือดคราง “เป็นยังไงครับ”
“เป็นชาววังที่เคยอบรมมาจากวังเดียวกันแน่เลย” คุณชายเล็กยิ้มแห้ง สาลินคว้าโสร่งมากินอีก
สาลินเดินมาส่งคุณชายเล็กตามเคย คุณชายเล็กถือตะกร้าของว่างกลับไปปั๊ม
“คุณบอกว่าพี่สาวคุณ ทั้งสวยทั้งน่ารัก ใครเข้าใกล้เป็นต้องรักไง พี่ชาย เอ๊ยว่าที่พี่เขยคุณ หากได้ใกล้ชิด เขาอาจเปลี่ยนใจมารักพี่สาวคุณก็ได้”
“ฉันว่ายาก”
“ทำไม”
“ก็แม่คุณหญิงคนรักของว่าที่พี่เขยฉัน ทั้งสวย ทั้งหรู จริตจก้านแพรวพราย คงยากที่ว่าที่พี่เขยฉันจะหมดรักง่ายๆ”
“ว้า ทำไมจะยอมยกธงขาวง่ายๆอย่างนั้น”
“ก็เพราะคนอย่างเขา ไม่น่าจะได้พี่สาวที่แสนดีของฉันไปเป็นคู่ชีวิตน่ะซี”