บทละครโทรทัศน์ เจ้าเวหา : ฝั่งน้ำจรดฝั่งฟ้า ตอนที่ 17 หน้า 13

เวลาต่อมา สุปรียาเดินเข้ามาที่ล็อบบี้โรงพยาบาล หยิบมือถือออกมา กดโทรออก "มาถึงแล้วนะคะ ตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหนคะ"

ที่โรงอาหารของโรงพยาบาล ช่อฟ้ามาซื้อกาแฟ ได้กาแฟแล้วเดินกลับออกมา เจอสุปรียาพอดี

"อุ๊ย คุณหมอช่อฟ้า สวัสดีค่ะ"

"สวัสดีค่ะคุณสุปรียา"

"บังเอิญจังเลยนะคะเนี่ย"

ช่อฟ้าซ่อนยิ้ม "บังเอิญเหรอคะ...อืม...ค่ะ สมมติว่าบังเอิญ แล้วไงต่อคะ"

“แหม คุณหมอพูดแปลกๆ นะคะ"

"แล้วแต่จะคิด ยังไงก็ตาม ยินดีที่ได้เจอค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” ช่อฟ้ากำลังจะเดินออกไป

"เดี๋ยวสิคะ...แบบว่า เจอหน้าก็ดีค่ะ สุมีเรื่องอยากปรึกษาคุณหมอช่อฟ้าน่ะค่ะ แบบลูกผู้หญิงน่ะค่ะ"

"เรื่องอะไรเหรอคะ"

"เรื่องผู้พันนาวินน่ะค่ะ"

"ทำไมเหรอคะ" ช่อฟ้าย้อนถาม

"เขา..แบบว่า..เค้า...อุ๊บ สุเขินค่ะ สุไม่กล้าเล่าตรงนี้หรอก คนเยอะแยะ ไปหาที่เงียบๆ คุยกันดีกว่าค่ะ ได้มั้ยคะ"

"ได้สิคะ อยากรู้เหมือนกันว่าจะมาไม้ไหน...เอ๊ย อยากรู้เหมือนกันว่าจะปรึกษาเรื่องอะไร...เชิญค่ะ" ช่อฟ้ายิ้มๆ

สุปรียายิ้มให้ ต่างฝ่ายต่างยิ้มให้กัน แต่แววตาต่างก็ซ่อนมีดไว้คนละเล่ม สุปรียากับช่อฟ้าเดินออกไปด้วยกัน

มงคล ปรีชา บารมี ที่นั่งซุ่มอยู่แถวนั้น ลุกเดินตามไป

--- จบเจ้าเวหา : ฝั่งน้ำจรดฝั่งฟ้า ตอนที่ 17 ---