บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 31 หน้า 20

เต้ต่อยโดมทันที โดมยังไม่ยอม พยายามจะไปซ้อมฝรั่งต่อ เต้เห็นโดมจะเข้าไป ก็ต่อยโดมอีก ลูกน้องช่วยกันจับโดมไว้

“ปล่อยกู!! มึงจะทำอะไรเมียกู!!!”

“ไม่มีใครทำอะไรทั้งนั้นแหละ เมียมึงยอมทำเอง!!!”

โดมชะงักหันมองปานวาด “จริงเหรอวาด?”

เต้เดินไปหาปานวาดแล้วมองขู่พร้อมกระซิบปานวาด “บอกมันไปสิว่ามึงยอมทำเอง!!” เต้เห็นปานวาดนิ่ง จึงขู่ “ถ้ามึงไม่พูด ผัวมึงตายคาตีนกูแน่!!”

ปานวาดมองโดม “ใช่ ไม่มีใครบังคับฉัน! ฉันอยากทำเอง!! อยู่กับคุณแล้วลำบาก ฉันก็ต้องดิ้นรนหาเงินเองแบบนี้แหละ!!! คุณกลับไปรอที่ห้องเถอะ ถ้าฉันเสร็จจากที่นี่ เดี๋ยวจะกลับไปหาคุณเอง” โดมชะงัก “ไปสิ!!!” โดมยังไม่ยอมออกไป ปานวาดหันไปบอกเต้ “พามันออกไปสิ! ฉันจะรับแขกต่อ!!”

เต้มองปานวาดยิ้มๆ แล้วให้ลูกน้องลากตัวโดมออกไป โดมใจสลาย ไม่คิดว่าปานวาดจะทำแบบนี้จริงๆ

โดมโดนเต้กับลูกน้องถีบเข้ามาในห้อง โดมกลิ้งลงกับพื้นท่าทางหมดแรงกับสิ่งที่ได้รับรู้

เต้มองโดมสมเพชก่อนเตะโดมซ้ำอีกทีแล้วเดินออกไป

โดมมองห้องที่ว่างเปล่าแล้วคิดถึงสิ่งที่ปานวาดพูด 

“ไม่มีใครบังคับฉัน! ฉันอยากทำเอง!! อยู่กับคุณแล้วลำบาก ฉันก็ต้องดิ้นรนหาเงินเองแบบนี้แหละ!!!”

“ไม่จริง!!!! ไม่จริงงงงงงงงงงง!!!” โดมโมโหตัวเอง ปัดข้าวของที่อยู่ในห้อง กระจัดกระจายเต็มห้องไปหมด

ปานวาดเสร็จจากรับแขก รีบร้อนเปิดประตูห้องเข้ามา เพราะอยากจะมาอธิบายให้โดมฟัง

ปานวาดเปิดห้องเข้ามาเห็นห้องกระจัดกระจายก็ไม่ได้สนใจ รีบมองหาโดม แต่เห็นว่าภายในห้องไม่มีโดม

ปานวาดรีบเข้าไปเปิดห้องน้ำ ก็เห็นห้องน้ำว่างเปล่า ไม่มีโดมอีกเช่นกัน

ปานวาดเดินออกมาในห้อง แล้วคิดๆว่าโดมคงจะโกรธตัวเองมาก แต่คงจะไม่ได้ไปไหนไกล 

ปานวาดตัดสินใจว่าจะออกไปตามโดม แล้วจะเดินออกจากห้อง ทันใดนั้นเห็นว่าปานวาดรู้สึกเหมือนหยิยอะไร

ปานวาดก้มลงไปดูเป็นกระดาษยับๆใบหนึ่งตกอยู่ที่พื้น ปานวาดหยิบขึ้นมาดู เห็นข้อความว่า “ลาก่อน”

ปานวาดอึ้งๆว่าโดมทิ้งตัวเองไปจริงๆเหรอ

ปานวาดวิ่งหน้าตาตื่น รีบร้อนลงมาจากด้านบนห้องพัก ปานวาดจะวิ่งออกจากร้าน เจ๊กุชชี่ที่กำลังดูแขกในร้านอยู่เห็นก็ปานวาดวิ่งลงมาก็รีบเดินไปขวาง “จะไปไหน?!!”

ปานวาดไม่พูดอะไรจะวิ่งออกไป เต้รีบเข้ามาล็อคตัวปานวาดไว้ทันที

“ปล่อยฉันเจ๊!!! ฉันจะไปตามโดม!!!” ปานวาดพยายามดิ้น ให้หลุดจากเต้ แต่ดิ้นยังไงก็ไม่หลุด “ปล่อย!!!! ปล่อยฉัน!!!!”