บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 22 หน้า 16

ปานวาดตื่นจากภวังค์  แล้วรีบปัดมือของโดมออก  แล้วดึงหูฟังยื่นใส่โดม “นี่นาย Mix เพลงเสร็จแล้วนี่ แล้วนายจะชวนฉันออกมาคุยทำไม !!” 

โดมตีหน้าซื่อ “อ้าว ..นี่ผมMix เสร็จแล้วเหรอ  ผมก็นึกว่าทำยังไม่จบเพลง โทดๆๆ  งั้นกลับบ้านเถอะ ตี 3 กว่าแล้ว ...ง่วงล่ะ” 

ปานวาดได้ยินว่า ตี 3  รีบดูนาฬิกา “เฮ้ย !!!!!  แย่แล้ว !!!!!” 

เวลาเช้ามืด ภายในห้องนอนปานรุ้ง ปานรุ้งที่นอนหลับตาอยู่ผวาตื่น !!! ขยับตัวมองนาฬิกา  แล้วลุกขึ้นนั่ง

“กี่โมงแล้วเหรอรุ้ง?” 

“ตี 4 ค่ะ...”

“เพิ่งตี 4  เอง  นอนต่อเถอะรุ้ง”

“ไม่ค่ะ  พี่เทพนอนเถอะ วันนี้วันพระใหญ่ รุ้งว่าจะลงไปเตรียมอาหารใส่บาตรเองค่ะ” 

มอเตอร์ไซค์ของโดมขี่เข้ามาจอดที่หน้าบ้านสมุทรเทวา ปานวาดลงจากรถ ถอดหมวกกันน็อกออก แล้วรีบไปเปิดประตูรั้ว  แต่ประตูกลับล็อก “ใครล็อคประตูเนี่ย ?!!” ปานวาดมองหาทางที่จะปีนข้ามรั้ว แต่ตัวปานวาดเล็ก ปีนไม่ไหว

ทันใดนั้น  โดมเข้ามาจับเอวปานวาด  แล้วอุ้มให้ปานวาดปีนขึ้นรั้ว “เฮ้ยๆๆๆ” ปานวาดตกใจ

“ค่อยๆ เกาะรั้ว ..ไม่ต้องกลัวตก ผมจับคุณไว้” 

ปานวาดมองโดมอย่างชะงัก  แล้วพยายามปีนรั้ว

ที่หน้าบ้าน  ปานรุ้งเปิดประตูบ้านออกมาสูดอากาศยามเช้า

ปานวาดเห็นปานรุ้ง “นายแม่ !” หญิงสาวปีนรั้วไม่ได้ต้องหย่อนตัวหลบหลังรั้ว ทำให้โดมยังจับเอวปานวาดอุ้มไว้อย่างนั้นอยู่

น้อยเดินออกมาพูดกับปานรุ้ง “คุณหญิงคะ  เตรีมเครื่องแกงไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ” 

“ขอฉันสูดอากาศสักพัก  เดี๋ยวเข้าไป” 

“ค่ะ” น้อยรับคำแล้วเดินเข้าบ้านไป

ปานรุ้งยังยืนอยู่หน้าบ้าน ขณะที่ปานวาดยังหลบหลังรั้ว โดมใช้กำลังแขนจับเอวปานวาดไม่ไหว จึงจับตัวปานวาดมาขี่บนคอตัวเอง

“เฮ้ย !!”  ปานวาดเผลอร้องตกใจแล้วรีบปิดปาก 

ปานรุ้งมองไปทางรั้วบ้านที่ปานวาดอยู่ แล้วค่อยๆ เดิน พร้อมมองตรงไปที่บริเวณรั้ว ปานวาด กับโดมยืนหลบอย่างตื่นเต้นกลัวถูกจับได้

ปานเทพเดินออกมาจากในบ้าน “นายแม่ตื่นทำไมแต่เช้าครับเนี่ย ?” 

ปานรุ้งชะงัก  หันไปมองปานเทพ “แล้วลูกล่ะ  ตื่นมาทำไม”