บทละครโทรทัศน์ ปดิวรัดา ตอนที่ 21 หน้า 12
“ถ้ามึงอยากได้คาถาเพิ่ม มึงต้องติดตามกู แล้วมึงจะยิ่งใหญ่ มึงแค่ทำระเบิดขายแบบนี้ ไม่รวยหรอก”
เปิ่นคิดตาม “เอาไงเอากัน พี่”
ทั้งสองติดตั้งระเบิดไป ได้ยินเสียงระเบิดห่างไป เปิ่นสะดุ้ง “ตกใจหมด เสียงมาจากไหนพี่”
เสือขาวยิ้มร้ายรู้อยู่แล้วว่าในเรือนจำกำลังทำอะไร
ในเรือนจำกำลังก่อสร้าง มีระเบิดถนน พนักงานนั่งทำงาน ปวดหู
“โฮ้ย หูดับไปหมดแล้ว มันจะก่อสร้างไปอีกกี่วันวะ”
รั้วเรือนจำ ระเบิดพร้อมแล้ว มีสายชนวนยาวไป เปิ่นและเสือขาวหลบอยู่หลังรถปิกอัพ เปิ่นจุดสายชนวน...ระเบิดปัง ! ดังสนั่น พื้นสะเทือน กลุ่มพัศดีสะดุ้ง
“เสียงระเบิด ได้ยินไหม”
พัศดีคนหนึ่งหูดับอยู่ “อะไรนะ”
“ระเบิด ได้ยินเสียงระเบิดไหม”
“โฮ้ย ไม่รู้เรื่อง” ทั้งสองทำงานต่อ ไม่สนใจจะไปดู
รั้วเรือนจำแตกออกแล้ว ควันคละคลุ้ง เสือชินและนักโทษกลุ่มใหญ่ ยืนรออยู่ เสือขาวยิ้มสำเร็จ เสือชินมุดนำทุกคนออกมา เสือขาวเปิดปิกอัพให้ทุกคนขึ้นไปซ่อนแล้วปิดผ้าคลุม เปิ่นขับรถออกไปพร้อมเสือชินและนักโทษกลุ่มหนึ่ง
กรมการปกครอง ท่านอธิบดีนั่งทำงาน ศรัณย์เคาะประตูเสียงรีบเร่ง แล้วเปิดเข้ามาทันที“ท่านอธิบดีครับ ไอ้เสือขาวมันกำลังจะแหกคุกเรือนจำครับ”
“แหกคุก หมายความว่ายังไง”
พงหญ้านอกรั้ว เวลาผ่านไปข่าวไปถึงแล้ว พัศดีหลายนาย ปูพรมเดินไปตามพงหญ้า เอาไม้ ฟาดไปเรื่อยๆ ตามหานักโทษที่หนีออกมา
ในป่าโปร่ง เสือขาว เปิ่น เสือชิน นักโทษอีกกลุ่มใหญ่ ทั้งหมดก่อกองไฟนอนในป่า พวกนักโทษเอาโซ่ตรวนลนไฟแล้วตีมันออก บางส่วนเปลี่ยนเสื้อผ้า หัวเราะร่าที่รอดแล้ว
เสือขาวเอ่ย “พ้นเขตเมืองเล้ว คงไม่มีใครตามเรามา”
“เรารอดแล้ว เพราะแผนยอดเยี่ยมของพี่ ขอบใจมากพี่”
เสือขาวกอดคอ“ไอ้ชิน กูกับมึงจะกลับมายิ่งใหญ่ด้วยกัน”
“พี่ช่วยฉันออกมาจากนรก ต่อไปนี้ ฉันและลูกน้องของฉันขอเข้ากับพี่ พวกเรายอมตายเพื่อพี่ขาว”