บทละครโทรทัศน์ สะใภ้รสแซ่บ ตอนที่ 8 หน้า 2
![บทละครโทรทัศน์ สะใภ้รสแซ่บ ตอนที่ 8 หน้า 2](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
นอกห้องครัว สมหมายกับเดชได้ยินเสียงสาวๆ กรี๊ดสนั่นก็หันมาสบตากัน
“เสียงกรี๊ด ที่ไหนวะ” สมหมายถาม
“ในครัว...” เดชตอบ แล้วทั้งคู่พากันเดินแกมวิ่งไปทางครัว
ภายในครัว ป้าม้วนเห็นกล้าทำท่าจะถอดกางเกง เลยหยิบเอาข้าวสารในกระด้ง แล้วทำปากขมุบขมิบ เหมือนท่องมนต์แล้วซัดใส่กล้า “นี่แน่ะ ไอ้บ้ากาม เอ็งจะหายบ้ารึยัง” กล้าปัดข้าวสารออกอย่างไม่ใยดี
น้อยกังวลมาก หันไปปรึกษาป้าบัวเผื่อน“เอาไงดี ป้าบัวเผื่อน”
ป้าบัวเผื่อนสติดีสุด สั่งการป้าม้วนที่ จดๆ จ้องๆ อยู่ “นังม้วนซัดข้าวสารใส่มันอีก นังน้อยเอ็งไปเอาน้ำเย็นๆ มาราดใส่มันดูซิ”
กล้าโดนป้าม้วนซัดข้าวสารใส่ น้อยเอาน้ำใส่กาละมังมาสาดโครมใส่กล้า กล้าโกรธ ทำท่าสะบัดน้ำเหมือน น้องหมาแล้วเดินเข้าหาป้าบัวเผื่อน ตาเชื่อมแต่เลื่อนลอย
ป้าบัวเผื่อนเงื้อสากไม้ขึ้น กะจะฟาดเต็มเหนี่ยว“มา...เอ็งเข้ามาไอ้กล้า ข้าไม่กลัวเอ็งหรอก หนอย”
แต้วร้องเสียงหลง เพราะกลัว กล้าจะโดนแพ่นกบาล “อย่า!!!! อย่าทำพี่กล้าของชั้นนะ ป้าบัวเผื่อน ไป พี่กล้าหนีไปห้องชั้นก่อน!”
กล้าหน้าตาเบลอๆ ลื่นล้มเพราะพื้นเปียกจากน้ำที่น้อยมาราดใส่ กล้าลากแต้วล้มไปด้วย หัวฟาด หมดสติ ไปทั้งคู่ ป้าม้วน ป้าบัวเผื่อน และน้อย ทรุดตัวลงนั่งอย่างโล่งใจ เดชกับสมหมายวิ่งเข้ามาเห็น สองคนมองหน้ากัน คิดแผนเอาคืนบางอย่าง
น้อยมาเล่าให้ประภาพรรณกับพันกรฟังเรื่องที่กล้าไล่ปล้ำสาวๆ ในครัว ข้อมูลที่ได้ฟังทำให้ประภาพรรณมั่นใจว่าแพนใส่ยาปลุกเซ็กส์ให้พันกร ประภาพรรณยิ่งคิดยิ่งโกรธ “ขอบใจที่น้อยมาเล่าเรื่องนายกล้ากินน้ำมะพร้าวนะจ๊ะ น้อยมีงานอะไรก็ไปทำเถอะ”
“ค่ะ คุณมิว” น้อยฟังแล้วพยักหน้าหงึกๆ รับคำแล้วเดินออกไป
“คุณกร เข้าใจรึยัง ทำไมพวกเค้าถึงอยากให้คุณกินน้ำมะพร้าวกันนัก” ประภาพรรณหันมาบอกสามี
พันกรพยายามจับต้น ชนปลายกับสิ่งที่ได้ยิน แต่ก็ไม่อยากเชื่อเท่าไหร่ “หมายความว่ามีคนใส่ยาปลุกเซ็กส์ให้ผมกิน แต่กลายเป็นนายกล้ากินแทนเหรอ”
“ใช่ค่ะ”
พันกรไม่อยากจะเชื่อว่ามีเรื่องอย่างนี้ในบ้านตัวเอง “มิวคิดมากไปรึเปล่าครับ”
ประภาพรรณพูดช้าๆ ชัดๆ ใส่หน้าพันกร “มิวเห็นคุณแพนใส่ยาในมะพร้าวกับตาค่ะ” พันกรก็ยังมองหน้าภรรยาไม่อยากเชื่อ หญิงสาวเลยเอาคลิปภาพที่แอบถ่ายตอนแพนเอายาใส่ลูกมะพร้าวให้ดู “แค่คำพูดอาจจะไม่พอ...คลิปนี้เป็นคำตอบค่ะ”
ขณะเดียวกันปรีชาชาญที่กำลังเดินชมนกชมไม้อยู่ใกล้ๆ หยุดชะงัก ได้เห็นได้ยินเต็มๆ