บทละครโทรทัศน์ เด็ดปีกนางฟ้า ตอนที่ 18 หน้า 4

บทละครโทรทัศน์ เด็ดปีกนางฟ้า ตอนที่ 18 หน้า 4
Entertainment Report_1
18 มี.ค. 61
1.6M
เด็ดปีกนางฟ้า ตอนที่ 18
20 หน้า

ตอนเช้า ลานจอดรถออฟฟิศ นักรบขับรถเข้ามาจอด พจน์ปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วหยิบกระเป๋าเตรียมจะออกจากรถ “ขอบใจมากนะที่มาส่ง”

“ไม่เป็นไรครับพี่ รถติดๆแบบนี้ถ้าพี่ขับเองคงเหนื่อย เดี๋ยวไม่มีแรงเรียน EM”

พจน์หัวเราะ “โธ่ มันไม่ได้ทุกข์ยากขนาดนั้นหรอก อีกหน่อยเธอก็ต้องเรียน”

“งั้นไว้ตอนผมเรียน พี่ขับรถมาส่งผมนะ”

“โอเค พี่ไปแล้วนะ” พจน์ขยับจะลงรถ

“พี่พจน์..ให้ผมเดินไปส่งมั้ย”

พจน์ชะงักกึก รู้สึกอึดอัด ถ้าจะต้องแสดงตัวกับนักรบเปิดเผยขนาดนั้น

“เอ่อ..ไม่ต้องหรอก พี่ไม่ใช่เด็กแล้วนะ จะต้องมีผู้ปกครองเดินไปส่ง”

“ผมก็แค่อยากมีเวลาอยู่กับพี่อีกสักนิดนึง แค่อีก 10 นาทีก็ต่อลมหายใจผมได้แล้วนะครับ”

นักรบเว้าวอนจนพจน์อดยิ้มไม่ได้ พจน์เอื้อมไปจับมือนักรบ

“เดี๋ยวเย็นนี้ก็เจอกันแล้ว เก็บความคิดถึงไว้คุยกันที่บ้านแล้วกันนะ”

นักรบพยักหน้า “ขอให้เรียนสนุกๆนะครับ อย่าหลับในห้องเรียนนะ”

พจน์หัวเราะ แล้วเดินลงจากรถไปแล้วหันมามอง นักรบโบกมือให้ พจน์ยิ้มนิดๆแล้วเดินหายเข้าออฟฟิศไป

 

สวนด้านข้างโรงแรมเชียงใหม่ อีเว้นท์งาน VOW  on the go เป็นงานออกร้านซุ้มขายสินค้าท้องถิ่น มีผู้คนเดินซื้อของขวักไขว่ ปริยากำลังประกาศผ่านไมค์

“ยินดีตีอนรับทุกท่านที่มาร่วมงานวันนี้นะคะ VOW Airlines อยากให้เราทุกคนเห็นความสำคัญและให้การสนับสนุนการท่องเที่ยวไทย ช่วยกันอุดหนุนสินค้าของพ่อค้าแม่ค้าคนไทยW

กลุ่มแอร์ผู้เข้าประกวดกำลังแจกพัดติดโลโก้ VOW  Airlines บางกลุ่มก็แจกถุงผ้าให้กับคนที่ที่เดินผ่านไปมาบรรยากาศเป็นไปด้วยความยิ้มแย้มแจ่มใส

“และนอกจากนั้น เราอยากให้คนไทยทุกคนช่วยกันรักษาความสวยงามของบ้านเมือง รักษาสิ่งแวดล้อม เช่นช่วยกันลดทอนการใช้ถุงพลาสติก แล้วมาใช้ถุงผ้าแทน เพื่อเป็นการช่วยลดภาวะโลกร้อนด้วยกันนะคะ”

ปฐพีกับกรรมการอีกสองคน กำลังเดินให้คะแนนสาวๆ ที่ทำกิจกรรมอยู่ พอผ่านมาทางซุ้มผลไม้ในงานแม่ค้าละแวกนั้นก็กรี๊ดปฐพีกันสนั่น

“อุ๊ยพ่อคุณ กรรมการอะไรหล่อระเบิดระเบ้อ รับอะไรดีค้า หล่อๆแบบนี้ซื้อ 1 โลแถมครึ่งโลเลย”

กลุ่มกรรมการหัวเราะกัน


20 หน้า