บทละครโทรทัศน์ ทรายสีเพลิง ตอนที่ 20 หน้า 7
“งั้นไม่ต้องขี่”
ทรายเห็นบุรีจะเดินไป ทรายรีบพุ่งตัวไปตะครุบเกาะหลังบุรีทันที บุรีส่ายหน้ากับฤทธิ์ของทราย แล้วอุ้มทรายขึ้นขี่หลังตัวเอง ทรายขี่หลังบุรีแล้วแอบยิ้มอย่างรู้สึกดี
“คุณนี่ ..ฤทธิ์เยอะจริงๆ ..แล้วคุณพักที่ไหน?”
ทรายมองบุรีแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม บุรีรู้สึกเอะใจแปลกๆ
ทางด้านลูกศรเพิ่งห่อของขวัญให้ฌานเสร็จ แล้วหยิบจดหมายที่ทรายเขียนบอกว่า “พี่ต้องกลับกรุงเทพก่อน มีธุระด่วน ศรกลับเองนะ พี่ขอโทษ” ลูกศรไม่อยากให้ฌานเสียใจที่ทรายไม่อยู่ แต่สุดท้ายต้องบอกฌานอยู่ดี ลูกศรตัดสินใจ พกจดหมายไปด้วย
บุรียืนอยู่หน้าห้องพักทราย โดยยังมีทรายขี่หลังบุรีอยู่
“ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะพักอยู่ห้องตรงข้ามกับห้องผม”
ทรายยิ้มเอาใจ “เก่งป่ะ?”
บุรีถอนใจ “คุณนี่ร้ายกาจจริงๆ”
“ขอบคุณที่ชม”
“ผมไม่คิดจะชมใครด้วยคำว่า “ร้ายกาจ” นะทราย”
“คุณก็คิดซะว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญสิ”
“ทั้งๆที่ผมรู้ว่ามันเป็นความบังเอิญที่จงใจน่ะเหรอ ?”
บุรีค่อยๆ วางตัวทรายให้ยืนเอง แล้วมองทรายอย่างจริงจัง “เรื่องนี้..ผมไม่สนุกด้วยเลยนะทราย”
“ฉันก็ไม่ได้ทำเพื่อให้คุณสนุก แต่ฉันกำลังทำเพื่อให้คุณรู้ว่าฉันกำลังรู้สึกยังไง” ทรายมองสบตาบุรีเหมือนจะสื่อความรู้สึก
บุรีไม่ยอมสบตาทราย “กลับไปหาฌานเถอะนะทราย ..ผมขอร้อง”
ทรายตัดพ้อ “ทั้งๆ ที่ฉันขาเจ็บแบบนี้เหรอ? ฉันถามจริงๆนะบุรี ...นอกจากฌาน คุณยังมีคนอื่นที่ยังสำคัญกับคุณอีกไหม?”
บุรีฟังแล้วชะงัก ทรายมองบุรีแล้วรู้สึกลังเล แล้วตัดสินใจจะเรียก”พี่บี”
“พี่....”
แต่ยังไม่ทันเรียกบุรีก็พูดแทรกก่อน “ผมขอร้อง ..กลับไปหาฌานเถอะ วันนี้ไม่ใช่แค่วันเกิดเขา แต่มันเป็นวันที่เขาจะขอคุณแต่งงาน”
ทรายชะงัก เข้าใจแล้วว่าทำไมบุรีพยายามผลักไสให้ตัวเองกลับไปหาฌานวันนี้นัก ทรายพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาลงทันที “แล้วยังไง ?”