บทละครโทรทัศน์ ทรายสีเพลิง ตอนที่ 20 หน้า 9
ฌานคิดว่าลูกศรจะถามหาแอน จึงพูดขึ้นเสียงนิ่งๆ “แม่พี่ไม่มา”
ลูกศรชะงัก หันไปมองฌาน ฌานรู้สึกเหมือนก้อนบางอย่างจุกอกจนพูดต่อไม่ออก ฌานเอามือลูบหน้าเหมือนพยายามไล่ ความผิดหวัง ความเศร้า น้อยใจ เจ็บปวดออกไป
ลูกศรมองฌานที่มีแววตาผิดหวังอย่างสงสารจับหัวใจ ลูกศรพยายามหาข้ออ้างให้ฌานสบายใจ “บางที ..วันนี้คุณแม่พี่ไม่มา แต่พรุ่งนี้อาจจะมาเซอร์ไพร์สพี่ฌานก็ได้นะคะ”
ฌานส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่หรอก ..ถ้าวันนี้เขาไม่มา ก็คือไม่มา ตั้งแต่พ่อเสีย..แม่ไม่เคยคิดจะกลับมาเหยียบเมืองไทยอีก วันที่แม่โทรมาบอกว่าจะมาหาพี่ที่นี่ ..พี่ยังหวั่นใจว่าแม่จะมาจริงรึเปล่า .. แต่ก็หวัง..ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของพี่ ..เขาคงมาจริงๆ”
ลูกศรมองฌานอย่างสงสาร “พี่ฌาน....”
ฌานสูดลมหายใจพยายามเก็บความเจ็บปวดผิดหวังไว้ แล้วหันมาพูดกับลูกศรให้เป็นปกติที่สุด“พี่ไม่เป็นไรหรอก ..อย่างน้อยก็ยังมีเรื่องดีๆ รอพี่อยู่”
ลูกศรมองฌานงงๆ “เรื่องดีๆ?”
“ก็อย่างเช่น เรายังมีMatchแข่งกินปลาหมึกล้างตาจากเมื่อคืนไง”
ลูกศรพยายามยิ้มให้ฌาน ทั้งๆ ที่รู้ว่าในใจฌานยังเจ็บ แต่ฌานกลบเกลื่อนไว้
ฌานคิดถึงเรื่องจะขอทรายแต่งงาน “แล้วก็ยังมีเรื่อง .” ฌานมองลูกศร “ตอนนี้พี่เหลือศรคนเดียว ศรต้องอยู่เป็นข้างๆ พี่นะ อย่าหายไปไหนล่ะ”
ลูกศรมองฌานยิ้มให้กำลังใจ “ค่ะ ..ศรสัญญา ..ศรจะอยู่ข้างๆพี่ฌาน จะไม่หายไปไหน” ลูกศรพยายามพูดให้ฌานขำ “ถ้าพี่ฌานไม่ไล่ศรก่อน”
“ไม่ไล่หรอก พี่อยากให้ศรอยู่เป็นพยานของพี่กับทราย “
“พยาน ? พยานอะไรเหรอคะ ?” ลูกศรพูดด้วยความงงๆ
ฌานยิ้มแล้วมองหาทราย “...ทรายล่ะ ?”
ลูกศรอึกอัก “เอ่อ...”
“นี่พี่พยายามโทรหา แต่ติดต่อไม่ได้”
ลิซ่าเดินเข้ามา “จะติดต่อได้ยังไงล่ะ ก็ในเมื่อทรายไม่ได้อยู่เมืองไทย”
ฌานกับลูกศรหันไปมองลิซ่า ลิซ่าเดินอย่างวางท่าผู้ชนะเข้ามาหาฌาน แล้วยื่นมือถือให้ฌานดูรูปทรายที่ยืนคุยมือถือที่ สนามบินสิงคโปร์ที่อลันถ่ายรูปส่งมาให้ลิซ่า ฌานมองรูปอย่างไม่อยากเชื่อ
“จำได้ไหม ..ว่าที่ที่ผู้หญิงที่คุณอวดว่ารักคุณ! ซื่อสัตย์กับคุณ..เขายืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่ไหน ?! ..ถ้าคุณช็อคจนจำไม่ได้ ฉันจะบอกให้..อยู่ที่สิงคโปร์ไง!”
ฌานยืนนิ่งพูดไม่ออก ลูกศรเองก็อึ้ง งง ไม่อยากเชื่อว่าทรายจะไปอยู่สิงคโปร์