บทละครโทรทัศน์ ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 5 หน้า 4
![บทละครโทรทัศน์ ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 5 หน้า 4](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
พราวหน้าเสีย “ขอ ขอโทษค่ะ” ชี้ไปที่เป้ “พอดีฉันเห็นว่าเป้อันนี้ คล้ายกับเป้ของเพื่อนฉันน่ะค่ะ ก็เลยอยากรู้ว่าใช่รึเปล่า”
“ไม่ใช่หรอกค่ะ นี่มันของลูกสาวฉัน”
อาทรรีบเข้ามาดึงมือพราว “ขอโทษอีกทีนะครับ ไป พราว” อาทรดึงมือพราวไปกับตน แม่นุ้ยมองตาม ก่อนจะถอนใจออกมาอย่างโล่งอก
สมชาย นุ้ยก็ออกมาจากข้างใน “ไปรึยังแม่”
“ไปแล้ว” แม่นุ้ยหน้าหงิก “ชุ่ยจริงๆเลยพ่อ บอกให้เก็บของให้หมด ดูซิ เหลือเป้ทิ้งไว้ได้ไง”
สมชายหน้าจ๋อยๆ “ก็มันรีบ ได้แค่นี้ก็ดีแล้วน่า” หันไปพูดกับนุ้ย “นี่นังหนู เห็นหน้าสองคนนั่นชัดๆแล้วใช่มั้ย”
“จ้ะพ่อ”
“จำไว้นะ ว่าถ้าเจอสองคนนี่อีก อย่าบอกว่าคุณผู้หญิงอยู่ที่นี่W
“อะเคร” นุ้ยตบมือไฮไฟว์กับสมชาย สมชายยีหัวลูกด้วยความเอ็นดู
แม่นุ้ยบอกอย่างไม่สบายใจ “แล้วนี่คุณภพจะกักตัวคุณผู้หญิงไว้อีกกี่วันล่ะพ่อ ฉันไม่สบายใจเลยนะ”
สมชายก็หน้าเครียดๆ อยากให้ไตรภพปล่อยภัทรลดาซะที แต่ก็ไม่กล้าพูด
เกาะร้างแห่งหนึ่ง เป็นเกาะที่ไม่ใหญ่นัก แต่ก็มีต้นไม้ใบหญ้าพอสมควร ไตรภพยกของลงจากเรือ ทั้งเป้สนาม อุปกรณ์เดินป่าลงจากเรือ โดยภัทรลดายังนั่งอยู่บนเรือ
ภัทรลดาหน้าเครียดๆ “สมภพ”
ไตรภพพูดไปขนของไป “อะไร”
“พูดอีกครั้งนะ ฉันไม่ใช่ “พิมลภา” คุณปล่อยฉันไปซะทีเถอะ ยังไงคุณก็ไม่มีทางจับฉันไว้ได้ตลอดชีวิตหรอก”
ไตรภพมองหน้าภัทรลดานิ่งอยู่ครู่นึง “งั้นผมก็ขอพูดอีกครั้ง “อย่ามาโกหก” โอเค ผมยอมรับ ว่าไม่มีทางขังคุณไว้ได้ตลอดชีวิต แต่ผมก็จะขังคุณไว้ จนกว่าผมจะพอใจ ชัดมั้ย คุณพิมลภา”
ภัทรลดาโมโห “ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่พิมลภา เมื่อไหร่จะพูดรู้เรื่องซะทีเนี่ย”
“งั้นก็บอกมาสิ ว่าพิมลภาตัวจริงอยู่ไหน ผมจะได้ไปจับมา แล้วปล่อยคุณไปพร้อมกับขอโทษงามๆอีกซักทีไง”
ภัทรลดาอึ้งไป ถ้าตนบอก ก็เท่ากับหาเรื่องเดือดร้อนให้พี่ เลยไม่กล้าพูด ไตรภพยิ้มเยาะ เมื่อเห็นภัทรลดาตอบไม่ได้ ก็ยิ่งมั่นใจ “เงิบไปเลยซี้” ไตรภพขนของต่อ
ภัทรลดาเจ็บใจ แต่ขณะนั้นเองก็ฉุกคิดขึ้น เลยเดินไปที่ท้ายเรือ กะสตาร์ทเครื่อง แล้วขับเรือหนีไปเลย ภัทรลดารอจังหวะไตรภพขนของไปไกลๆ ก่อนจะรีบสตาร์ทเครื่องเรือทันที
ไตรภพหันไปมอง “อย่านะ”
ภัทรลดายิ้มสะใจ “ช้าไปแล้ว ลาล่ะนะสมภพ” ภัทรลดาจะขับเรือหนี “ที่ห้าม จะถามว่าจำทางกลับไปฝั่งถูกเหรอ” ภัทรลดาชะงักไปทันที ไตรภพยิ้มเยาะ “จากเกาะไข่หงส์ คุณกลับขึ้นฝั่ง แค่ขับตรงอย่างเดียวก็ถึง แต่ที่นี่ ผมพาคุณเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวามากี่รอบ แล้วตอนนี้อยู่ทิศไหนของฝั่ง คุณจำได้รึเปล่า ที่สำคัญ น้ำมันมันไม่พอไปถึงฝั่งหรอก”