บทละครโทรทัศน์ ซีรี่ส์เลือดมังกร เรื่อง สิงห์ ตอนที่ 15 หน้า 6
“นั่นใครน่ะ ใคร!?”
“อั๊วจัดการเอง!” ซิ่วเอ็งผละออกไปทันที หมงเริ่มร้อนใจ
มุ่ยถือถาดอาหารกลับเข้ามาในครัว วางถาดลงแล้วกุมอกซ้ายเพราะหัวใจเต้นโครมคราม “ทำยังไงดีๆ! ต้องไปบอกคุณจู! ไม่สิ! ไปบอกอาปอก่อน”
มุ่ยหันมาอีกทีก็ปะทะเข้ากับซิ่วเอ็งที่โผล่เข้ามาอย่างเงียบเชียบ
“ลื้อจะบอกใคร เรื่องอะไรเหรอ อามุ่ย”
“คุณซิ่วเอ็ง! ทำไม! คุณช่วยพวกนั้นทำร้ายนายใหญ่ทำไม”
“ลื้อรู้ไปก็ไม่มีประโยชน์”
“แต่ตอนนี้อั๊วก็รู้มากพอแล้ว อั๊วจะไปบอกความจริงกับทุกคน ! พวกลื้อจะต้องรับกรรมในสิ่งที่ทำลงไป!” มุ่ยผละจะรีบออกไป แต่ถูกซิ่วเอ็งฟาดด้วยหินบดยาจนล้มลงไปนอนกับพื้น ซิ่วเอ็งเอายาพิษกรอกใส่ปากมุ่ยที่ยังพอมีสติอยู่ “อย่า! อย่า!” มุ่ยส่ายหน้าหนีแต่สู้แรงซิ่วเอ็งไม่ได้ ถูกกรอกยาพิษจนหมดขวด ซิ่วเอ็งถอยออกมาดูผล มุ่ยเริ่มชักกระตุกตาค้าง ปากอ้าพะงาบๆหายใจไม่ออกแล้วแน่นิ่งไป
ซิ่วเอ็งยิ้มอย่างโล่งใจที่กำจัดมุ่ยได้สำเร็จ ซิ่วเอ็งลากตัวมุ่ยด้วยการดึงมือทั้งสองข้างของมุ่ยออกไปด้วยท่าทางแข็งแรง
ทรงกลดนั่งอยู่ข้างเตียงเจ้าสัวตงด้วยความหวังว่าพ่อจะฟื้นขึ้นมา ปอรับกะละมังใบเล็กใส่น้ำอุ่นจากอันที่เดินถือเข้ามาให้
ปอถามลูกชาย “อามุ่ยไปไหนซะล่ะ”
“คงอยู่ตึกเล็กมั้งครับ”
ปอวางกะละมังไว้ข้างเตียง เอาผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำแล้วบิดให้แห้งพอหมาดๆ
ทรงกลดดึงผ้าขนหนูจากปอมา “ผมเองครับ แปะปอไปนอนพักเถอะ เหนื่อยมาทั้งวัน แกด้วย อาอัน”
“ผมอยู่ด้วยดีกว่าครับ”
“ผมอยู่เป็นเพื่อนนายน้อยเอง เตี่ยไปพักเถอะ”
“ไปพักทั้งสองคนแหละ ทำไม?กลัวว่า ถ้าป๊าฟื้นขึ้นมาแล้วเห็นหน้าฉัน แล้วจะล้มไปอีกรอบหรือไง”
ปอค้าน “ถ้านายใหญ่ฟื้นขึ้นมา คนที่นายใหญ่อยากเห็นหน้าเป็นคนแรกก็คือ นายน้อยแหละครับ”
อันอาสา “งั้นผมจะไปจัดการเรื่องคุณเหมยลี่...”
“ไม่ต้อง ฉันขอจัดการเรื่องนี้เอง ไปๆ ไปนอนได้แล้ว แปะปอ ไปพักเถอะครับ ผมขอเฝ้าป๊าเอง ยังไงคืนนี้ผมก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว”
ปอพยักหน้าให้อันเดินออกไปด้วยกัน ทรงกลดใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัวให้เจ้าสัวตงอย่างอ่อนโยน