บทละครโทรทัศน์ ซีรี่ส์เลือดมังกร เรื่อง สิงห์ ตอนที่ 15 หน้า 9
“งั้นกินอะไรซักหน่อยนะคะ”
“ไม่หิว ไม่กิน”
“ยังไงก็ต้องกินค่ะ เดี๋ยวคุณก็ได้ไม่สบายไปอีกคน”
ทรงกลดหันหน้ามาหาอาจู “ไม่..กิน..” อาจูอาศัยจังหวะที่ทรงกลดเปิดปากพูด ป้อนโจ๊กใส่ปากทรงกลดเสียเลย ทรงกลดดุ “อาจู!”
อาจูไม่กลัวเสียงดุของทรงกลด ยังคงตั้งหน้าตั้งตาตักโจ๊กเพื่อป้อนต่อ “กินซักนิดซักหน่อยก็ยังดีนะคะ กินซักครึ่งชามก็พอ” ทรงกลดส่ายหน้า “งั้นห้าคำ” ทรงกลดส่ายหน้าอีก “งั้นสามคำก็ยังดี นะคะ คุณที นะคะ” ทรงกลดพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ อาจูดีใจรีบป้อนโจ๊กให้อีก
“1คำ 2 คำ” อาจูนับ ทรงกลดกินเสร็จรีบเบือนหน้าหนีทันที “ยังไม่ครบสามคำเลย”
“รวมคำแรกที่กินไปก็ครบแล้วไง”
“คุณทีขี้โกง!” ทรงกลดยิ้มขำท่าทางกระเง้ากระงอดของอาจู “คุณทียิ้มออก ฉันค่อยสบายใจหน่อย ยิ้มไว้นะคะ ยังไงนายใหญ่จะต้องหายดีอย่างแน่นอน”อาจูวางชามโจ๊กลง แล้วเอาใช้นิ้วชี้ทั้งสองนิ้วแตะริมฝีปากทรงกลดให้ยืดออกเป็นรอยยิ้มที่ฉีกกว้างขึ้น “ยิ้มไว้ค่ะ แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง”
ทรงกลดจับมืออาจูออกไปแล้วหยิกแก้มอาจูทั้งสองข้าง “รอยยิ้มของเธอต่างหากที่ทำให้ทุกอย่างดีขึ้น” ทรงกลดดึงอาจูเข้ามากอดอย่างรู้สึกอุ่นใจขึ้นที่มีอาจูอยู่เคียงข้าง
อาจูมองไปที่เจ้าสัวตงที่เริ่มขยับมือเล็กน้อย “คุณที” ทรงกลดหันไปตามสายตาของอาจู ทรงกลดรีบตรงเข้าไปหาเจ้าสัวตง
เจ้าสัวตงเริ่มขยับมือไปมา ทรงกลดคว้ามือเจ้าสัวตงมากุมไว้ ทรงกลดมีความหวัง “ป๊า..ป๊าครับ”
เจ้าสัวตงค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างมึนๆงงๆ เห็นทรงกลดอย่างลางเลือน “ทรง..กลด..”
ทรงกลดจับมือเจ้าสัวตงไว้แน่นด้วยความดีใจโล่งใจที่สุด
ซิ่วเอ็งยิ้มราวกับรับรู้แล้วว่าเจ้าสัวตงฟื้นคืนสติแล้ว “นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น...” ซิ่วเอ็งบดยาไปหัวเราะเบาๆอย่างพอใจ แล้วตักยาที่บดเป็นผงใส่ขวดแก้วใบเล็ก ซิ่วเอ็งถือขวดยาพิษขึ้นส่องดูกับไฟอย่างพอใจ
เช้าวันใหม่ ปอเข็นรถเข็นเจ้าสัวตงผ่านกลุ่มลูกน้อง 3-4 คนและคนรับใช้ 2 คนพากันค้อมหัวให้อย่างดีใจที่เห็นเจ้าสัวตงหายดี
เว่ยวิ่งเร็วจี๋เข้ามาแล้วเบรกแทบไม่ทันเกือบชนกับรถเข็นตง “นายใหญ่หายดีแล้วจริงๆด้วย” เจ้าสัวตงกับปอยิ้มเอ็นดูเว่ย
“รู้ข่าวเร็วจริงๆ” ปอเปรย
อาจูกับเง็กเดินตามเข้ามา เว่ยค้อมหัวให้เจ้าสัวตง “ยินดีด้วยนะครับ นายใหญ่”