บทละครโทรทัศน์ ซีรี่ส์เลือดมังกร เรื่อง สิงห์ ตอนที่ 15 หน้า 8
“แล้วหยกมณี...ผู้หญิงของลื้อล่ะ” อันนิ่งอึ้งไป
“ลื้อจะมีเมีย อั๊วไม่ว่าหรอก แต่ต้องรู้จักจัดลำดับความสำคัญก่อนหลัง ลื้อคงรู้ว่า หน้าที่ต้องมาก่อนเรื่องส่วนตัวเสมอ อย่าทำให้นายใหญ่ผิดหวัง” ปอตบไหล่อัน มองอย่างไว้วางใจโดยไม่ต้องพูดออกมา
“ครับ เตี่ย” ปอเดินออกไป
อันแอบหนักใจนิดๆที่ต้องแบ่งชีวิตให้ทั้งเรื่องงานและความรัก
ในห้องเก็บของ เหมยลี่เริ่มสงบขึ้น อาการปวดหัวเริ่มลดลง แต่เกิดอาการงงๆเบลอๆ สายตาเลื่อนลอย เหมยลี่เพ้อ “นายใหญ่...”
หมงหันมามองซิ่วเอ็งอย่างแปลกใจ “ซิ่มใส่ยาอะไรให้เหมยลี่กิน”
“ลื้ออยู่เฉยๆ รอดูต่อไป”
“สงสัยยาของซิ่มคงไม่ได้ผล รีบทำอะไรเข้าซักอย่าง ทำให้มันตายซะ!”
ซิ่วเอ็งเดินเข้าไปใกล้เหมยลี่โดยไม่สนใจหมงที่เริ่มตื่นตระหนกกลัวเหมยลี่ไม่ตาย
“นายใหญ่..เหมยลี่ผิดไปแล้ว..”
“ใช่ ลื้อทำผิดอย่างร้ายแรง! ทำเรื่องเลวทรามต่ำช้า” ซิ่วเอ็งเสริม
“ยกโทษให้เหมยลี่ด้วย...”
“ไม่มีใครยกโทษให้ผู้หญิงแพศยาอย่างลื้อ! ลงโทษตัวเองซะ” ซิ่วเอ็งยื่นมีดให้เหมยลี่รับไป “ลงโทษตัวเองซะ”
เหมยลี่ย้ำคำซิ่วเอ็ง “ลงโทษตัวเองซะ...”
เหมยลี่นึกถึงตอนที่แกล้งเอามีดมากรีดข้อมือตัวเอง
เหมยลี่เกิดอาการประสาทหลอนจากยาพิษของซิ่วเอ็ง เลยทำตามซิ่วเอ็งพูดอย่างคนไม่มีสติ
“โทษของลื้อคือ ตาย! เท่านั้น! ลื้อต้องตาย! ตาย..ตาย..” ซิ่วเอ็งตอกย้ำ
“ตาย..ตาย..ต้องตาย..ต้องตาย..” เหมยลี่พึมพำตามซิ่วเอ็งพร้อมกับใช้มีดกรีดข้อมือตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า หมงยืนมองเหมยลี่ที่มีเลือดอาบข้อมืออย่างตื่นตะลึง “นายใหญ่..ยกโทษให้เหมยลี่ด้วย...ตาย..เหมยลี่ต้องตาย...”
ซิ่วเอ็งเดินเข้ามายืนเคียงข้างหมง “เข้าใจหรือยังล่ะ ใช้ยาหลอนประสาทให้อีฆ่าตัวตายเองอย่างนี้ ก็จะไม่มีใครสงสัยหรือพาดพิงมาถึงเราได้”
หมงจ้องซิ่วเอ็งอย่างทึ่งปนสะพรึงกลัว ทั้งสองหันไปมองเหมยลี่ที่ทรุดลงจมกองเลือดไปแล้ว
ทรงกลดยังคงเฝ้าเจ้าสัวตงอยู่ที่ข้างเตียง อาจูถือถาดชามโจ๊กเดินเข้ามาวางไว้ที่โต๊ะหัวเตียง “คุณที...”
ทรงกลดจ้องมองเจ้าสัวตงอย่างรอคอยทุกวินาที รอให้ฟื้นขึ้นมา ทรงกลดใจไม่ดี “ป๊านอนนิ่ง..ไม่ขยับตัวแม้แต่นิดเดียว..”
“ซินแสบอกว่า ต้องใช้เวลานะคะ คุณทีไปนอนพักบ้างเถอะค่ะ ฉันเฝ้านายใหญ่ให้เอง”
“ไม่..ฉันจะรอจนกว่าป๊าจะฟื้น”