บทละครโทรทัศน์ รักเร่ ตอนที่ 13 หน้า 16
คืนนั้น รามิลทิ้งตัวลงบนที่นอนอย่างอ่อนแรงหลังจากเดินถามหา “ไฮดี้” มาทั้งวันแต่ก็คว้าน้ำเหลวมาตลอด ไม่รู้จะไปตามหาไฮดี้ที่ไหนแล้ว รามิลถอนใจ อย่างเซ็งสุดๆ แล้วหลับตาลงอย่างอ่อนเพลีย
รามิลหลับตาอยู่ สักครู่ได้ยินเสียงวายูน เหมือนพูดอยู่ที่หน้าห้อง
“ฉันสบายใจมากเลยละนิโคไล..ที่มาอยู่ที่เมืองนี้ ไม่ต้องพบหน้าใคร โดยเฉพาะเขา”
รามิลลืมตาขึ้นทันควัน “วายูน”
รามิลก็วิ่งพรวดไปกระชากประตูห้องเปิดออกทันที
รามิลกระชากประตูเปิดออก แล้วก็พบวายูนเดินคุยมากับนิโคไลผ่านหน้าห้องพักของเขาพอดี “วายูน”
วายูนกับนิโคไลหันมามอง พอเห็นเป็นรามิลก็มีสีหน้าตกใจไปนิดหนึ่ง
“คุณหลบมาอยู่ที่เมืองนี้จริงๆด้วย”
“ฉันจะอยู่ที่ไหน..มันก็ไม่ใช่กงการอะไรของคุณ คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าคุณเป็นคนไม่ต้องการฉัน ไม่ต้องการลูก เพราะฉะนั้น..เราสองคนก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว ไม่มี อย่ามายุ่งกับฉันอีก เพราะฉันกำลังจะแต่งงานกับนิโคไล” แล้ววายูนก็ดึงมือนิโคไลวิ่งหนีไป
รามิลไม่ยอมแพ้ วิ่งตาม แต่สะดุดล้มลง
รามิละดุ้งพรวดพราดลุกตื่นขึ้น หายใจหอบอย่างคนตกใจ แล้วพบว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น..คือฝันไป รามิลถอนใจเฮือก แต่สีหน้ายังคงเคร่งเครียด
วันต่อมา วายูน นิโคไล ไฮดี้ คาร์ล พ่อ-แม่ไฮดี้ กำลังให้ช่างภาพถ่ายรูปหมู่อยู่
ส่วนรามิลกำลังนั่งกินอาหารอยู่ที่โต๊ะอาหารตามลำพัง พลางดูแผนที่เมืองวาเค้าไปด้วยเพื่อวางแผนว่าจะไปตามหา“สวนองุ่นของไฮดี้” ที่ไหนดี
นิโคไลพาวายูนมาที่บริเวณจัดงานเพื่อเตรียมตัวร่วมพิธี วายูนสีหน้าเหนื่อยๆ
“เป็นอะไรรึเปล่าวายูน ท่าทางคุณเหนื่อยมากเลย”
“ยิ่งท้องแก่เท่าไหร่ มันก็ยิ่งเหนื่อยง่ายมากขึ้นเท่านั้นน่ะน้ำหนักฉันเพิ่มขึ้นตั้ง 20 กก.เชียวนะนิโคไล แต่ฉันไม่เป็นไรหรอก รับปากไฮดี้แล้วว่าจะเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้เขา ฉันก็จะต้องทำจนสำเร็จนั่นแหละ”
นิโคไลประคองวายูนเข้างาน