บทละครโทรทัศน์ รักเร่ ตอนที่ 13 หน้า 17
รามิลเดินดูแผนที่เมืองวาเค้า สลับกับเงยหน้าขึ้นมองทางไปด้วย แล้วแวะถามหาคนชื่อ “ไฮดี้” กับคนข้างทาง คนข้างทางส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่รู้จัก รามิลกล่าวขอบคุณ แล้วเดินหาต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ มุ่งมั่นที่จะหาสวนองุ่นของไฮดี้ให้เจอให้ได้
วายูน นิโคไล ไฮดี้ คาร์ล พ่อ-แม่ไฮดี้ บาทหลวง ทั้งหมดกำลังอยู่ในพิธีแต่งงาน พิธีกำลังจะเริ่ม
รามิลเดินหาสวนองุ่นของไฮดี้มาจนถึง แต่ไม่รู้ว่าเป็นสวนนี้ รามิลเห็นชาย-หญิงคู่หนึ่งแต่งตัวสวย เพราะกำลังจะไปร่วมงานแต่งงานของไฮดี้กับคาร์ล เดินผ่านหน้ารามิลไปอย่างรีบร้อน รามิลมองตามอย่างสนใจ แล้วตัดสินใจเดินตามคนคู่นั้นไป จนไปถึงงานแต่งงานของไฮดี้ รามิลหยุดยืนมองอยู่แต่ไกลๆ ไม่เข้าไป เพราะไม่รู้ว่างานแต่งงานของใคร ได้แต่ชะเง้อมอง
รามิลเห็นไฮดี้ คาร์ล วายูน และนิโคไล จากด้านหลัง ไม่เห็นหน้าและเห็นในระยะไกลด้วย และแม้รามิลจะเห็นหน้าพ่อ-แม่ไฮดี้ และคนอื่นๆในงาน แต่รามิลไม่รู้จักก็เลยไม่รู้ว่างานนี้เป็นงานแต่งงานของไฮดี้กับคาร์ล รามิลเห็นบาทหลวงกำลังทำพิธีสำคัญ รามิล เห็น “เพื่อนเจ้าสาว” แต่ด้านหลัง เห็นว่าเป็นผู้หญิงท้องแก่ แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นวายูน
ไฮดี้กับคาร์ลกล่าวคำปฏิญาณต่อหน้าบาทหลวงเสร็จ บาทหลวงประกาศให้ทั้งคู่เป็นสามีภรรยากัน ไฮดี้กับคาร์ลยิ้มดีใจสุดๆ แล้วหันจูบกันท่ามกลางแขกคนอื่นๆในงานตบมือ
รามิลเริ่มขี้เกียจชะเง้อดูเพราะดูได้แต่ในระยะไกลๆ เลยตัดสินใจเดินออกไปอย่างหมดความสนใจ จังหวะที่รามิลเดินออกโดยหันหลังให้กับคนในงานแต่งงานนั้น วายูนก็หันหน้ามาพอดี แต่รามิลก็ไม่เห็นแล้ว
ไฮดี้โยนช่อดอกไม้เจ้าสาว ช่อดอกไม้นั้นโยนไปตรงที่วายูนยืนอยู่พอดี วายูนรับช่อดอกไม้เจ้าสาวของไฮดี้ได้โดยไม่ได้ตั้งใจเลย วายูนทำหน้าเหรอหรา
คนในงานเฮฮากันใหญ่เมื่อเห็นว่าวายูนซึ่งเป็นคนท้องแก่อยู่ เป็นคนรับช่อดอกไม้ของเจ้าสาวได้
นิโคไลตื่นเต้น “วายูน คุณโชคดีแล้ว คุณรับช่อดอกไม้ของเจ้าสาวได้ พวกเราชาวคริสต์เชื่อกันว่าคนที่รับช่อดอกไม้ของเจ้าสาวได้ จะได้เป็นเจ้าสาวคนต่อไป..รู้ไหม”
วายูนมองช่อดอกไม้ในมือแล้วนิ่งไป แล้วเดินออกไป นิโคไลรีบตามไป
วายูนเดินเร็วๆแล้วมาหยุดยืนเช็ดน้ำตา
นิโคไลเดินตามมา พอเห็นอาการของวายูนก็ตกใจ “วายูน..คุณเป็นอะไรไป..คุณร้องไห้ทำไม”
“ฉันไม่มีโอกาสจะได้เข้าพิธีแต่งงานอย่างใครแล้วละ..นิโคไล ไม่มีโอกาสแล้ว..”
นิโคไลเข้าใจอารมณ์วายูนทันที เขาดึงตัววายูนเข้ากอดอย่างสงสารจับใจ วายูนกลั้นน้ำตาไม่อยู่แล้ว ร้องไห้อยู่กับอกนิโคไลตรงนั้นเอง