บทละครโทรทัศน์ รักเร่ ตอนที่ 11 หน้า 7
นิโคไลสีหน้าแปลกใจ วายูนยังไมบอกอะไร แต่ลุกพรวดเดินไปที่ห้องนอนเลย คนอื่นๆได้แต่หันมามองหน้ากันเองอย่างงงๆ
วายูนเดินเข้ามาในห้องคว้ากล่องเปล่าใบหนึ่งมาวางบนเตียง แล้วเดินไปหยิบข้าวของต่างๆที่รามิลเคยให้มา แล้วเอาโยนลงไปในกล่องเปล่าใบนั้น จนครบทุกชิ้น วายูนก็เดินเอากล่องใบนั้นเดินออกจากห้องไปวางลงตรงหน้านิโคไล แล้วคว้าเอาเช็คที่เธอขยำทิ้งไว้มาจากมือคาร์ล เอาโยนลงในกล่องใบนั้นด้วย แล้วปิดฝากล่องยื่นส่งให้นิโคไล “ช่วยเอากล่องใบนี้ไปให้ “เขา” ที่บ้านเขาที” นิโคไลรับกล่องไป สีหน้าเข้าใจ “แล้วต่อไปนี้..ขอทุกคนอย่าพูดชื่อผู้ชายคนนั้นให้ฉันได้ยินอีกนะ ฉันไม่อยากได้ยินชื่อเขาอีก ไม่อยากเห็นหน้า แล้วฉันเองก็จะลืมเสียให้หมดว่า..ฉันเคยรู้จักเขา”
รามิลนั่งอยู่ในรถกำลังเตรียมตัวจะไปสนามบิน บินไปมอสโคว์ รามิลนอนเอาคอพาดพนักเก้าอี้ หลับตา แต่สีหน้าเคร่งเครียด คิดถึงสิ่งที่วายูนพูด
“ใช่ค่ะ ดิฉันมันโง่เง่า ที่หลงลมผู้ชายอย่างคุณ หลงคิดไปว่าคุณรักจริง”
“ผมก็รักคุณจริงๆน่ะสิ..วายูน.”
แล้วรามิลก็นึกถึงที่นิโคไลเพิ่งพูดไว้
“คนอย่างคุณ..จะรักใครเป็น นอกจากตัวเอง”
รามิลส่ายหน้าหงุดหงิดๆ แล้วก็ทุบดังปังระบายอารมณ์ในที่สุด
ศิราณียืนมองสภาพห้องนอนของรามิลที่ยังเละเทะอยู่ แล้วส่ายหน้าอย่างกลุ้มใจ “พัง พังหมด” ศิราณีก็เดินไปเก็บซากข้างของทีละชิ้นอย่างอ่อนใจ เก็บไป ก็บ่นไป “อีศิราณีคนนี้..ไม่เคยเห็นคุณรามิลอารมณ์เสียขนาดนี้มาก่อนเลย” แล้วศิราณีก็ชะงัก คิดอะไรได้ “แต่ตั้งแต่รู้จักกับคุณวายูน อีศิราณีก็ไม่เคยเห็นคุณรามิลมีความสุขมากเท่านี้มาก่อนเหมือนกัน..” ศิราณีส่ายหน้าอย่างกลุ้มๆ แล้วก้มเก็บกวาดต่อไป แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อมีเสียงออดหน้าบ้านดัง
ศิราณีมาเปิดประตูบ้านดูว่าใครมากดออด แล้วก็พบนิโคไลยืนคอยอยู่ พอนิโคไลเห็นศิราณี นิโคไลก็ส่งกล่องของวายูนให้ทันที ศิราณีแปลกใจ
ศิราณีเอากล่องของวายูนมาวางลงที่เตียงรามิล แล้วเปิดออกดูเห็นเป็นข้าวของผู้หญิง ก็เดาได้ว่าวายูนต้องคืนของให้รามิลเพราะเลิกกัน มีเช็คที่ถูกขยำวางแปะอยู่ข้างบนสุด ศิราณีหยิบขึ้นมาดูเห็นเป็นเช็คสั่งจ่ายชื่อวายูน เป็นเงิน 50,000 ยูโร ศิราณีตาโต “โอ้โฮ ตั้ง 5 หมื่นยูโร 2 ล้านกว่าบาท เด็กคนนั้นไม่เอาใจแข็งจริงๆ” ศิราณีกลุ้มใจ