บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 3 หน้า 15
ทางเดินในไร่อัญชัน แสนเดินนำลูกสมุนเข้ามาตามทางเดิน สีหน้าและแววตาแสนในขณะนี้เต็มไปด้วยความโกรธ “มันเป็นใคร”
“คนงานใหม่ของคุณอัญชันครับ”
“มันกล้าเกินไปแล้ว”
“พวกเราตั้งหลายคน ยังเอามันไม่อยู่เลยครับนาย ท่าทางไม่ใช่เล่นเหมือนกัน”
อัญชันกับลำดวนเดินเข้ามาหากลุ่มแสนที่กำลังตรงไปยังโรงครัว ตรงเข้าไปขวางทางแสนไว้
“มีอะไรกันคะพี่แสน”
“คนงานใหม่ของอัญชันก่อเรื่อง”
“คนของพี่มองข้ามหัวฉันมากกว่า ทุกคนทำเหมือนฉันไม่ได้เป็นเจ้าของไร่นี้ นึกจะลากใครไปกระทืบก็ได้”
“คนงานใหม่ของอัญชันทำตัวกร่างมากเกินไป”
แสนไม่ฟังอัญชันต่อไป เบี่ยงตัวหลบอัญชันที่ขวางอยู่ แล้วก้าวเดินนำลิ่วไปยังเรือนพักคนงานบ้านแสนโดยมีเหล่าสมุนตามไปติด ๆ อัญชันเหลียวตาม “เดี๋ยวสิคะพี่แสน...เดี๋ยวก่อน...”
อัญชันกับลำดวนตามแสนกับพวกไปยังเรือนพักคนงานบ้านแสน เพราะไม่อยากให้เกิดเรื่องมากกว่านี้
แสนกับพวกเข้ามาถึงที่หน้าเรือนพักคนงาน มองโดยรอบเห็นสมุนแต่ละคนสลบกองอยู่ที่พื้นเป็นทิวแถว
“ดูมันทำ!”
อัญชันพยายามเข้าไปห้ามไว้อีกครั้ง “พี่แสนจะโกรธอะไรกันนักหนา เค้าก็แค่คน ๆ เดียว”
“คนเดียวต้องเล็ก! ใหญ่ไม่ได้!”
แสนพูดยังไม่ทันขาดคำร่างของสมุนอีกรายหนึ่งก็ลอยเข้ามากองตรงหน้า เพลิงที่เตะสมุนรายนี้ เดินเข้ามาเผชิญหน้ากับแสน มันเสยผมไล่เหงื่อให้พ้นหน้าไป
“พี่เข้าใจผิดแล้ว ฉันตัวเล็กนิดเดียว...ไม่ได้ใหญ่มาจากไหนเลย”
แสนจ้องหน้าเพลิงด้วยมาดร้าย เพลิงจ้องตอบแบบไม่กลัวเกรง
“ไม่รู้บ้างรึไง...คนของพี่เกะกะระรานไปทั่ว มาวันนี้จะเข้ามากระทืบฉัน แล้วจะให้ฉันนอนนิ่งๆเฉย ๆ รอรับฝ่าเท้ามันก็ยังไง ๆ อยู่นะ” เพลิงก้าวเข้ามาจ้องหน้าแสนในระยะใกล้แบบไม่กลัว
“แต่มันเป็นคนของกู แสน ราชสีห์”
“แหม อย่าว่าแต่คนของพี่เลย...ต่อให้พี่มาทำกับฉันอย่างนี้ พี่ก็ต้องถูกฉันเตะ!”
แสนชกหน้าเพลิงเต็มแรง เพลิงตั้งตัวไม่ทันถลาเกือบล้ม เพลิงโดนแสนเล่นงานไปอีกหลายครั้ง