บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 21 หน้า 15
ห้องนอนตะเภา เพลิงว่าแล้วเดินหนีไปนั่งที่เตียง ปากก็ว่าไป
“น้องสาวขององอาจตอนนี้ถูกไอ้แสนจับตัวเอาไว้ เห็นมันบอกว่าจะใช้เป็นเหยื่อล่อองอาจออกมา”
“คนอย่างไอ้แสน เรื่องชั่วๆแบบนี้ มันไม่เคยพลาดจริงๆ”
“แต่ฉันกลัวว่างานนี้มันอาจมีแผนซ้อนแผน ถ้าองอาจหลงกลเมื่อไหร่ คนอื่นๆอาจจะพลอยติดร่างแหไปด้วย”
“แล้วจะทำยังไง” เพลิงแค่นยิ้มก่อนจะล้วงจดหมายฉบับหนึ่งออกมายื่นให้ “เราต้องหาคนช่วย”
ห้องทำงานรองเพชร รองเพชรหิ้วแฟ้มเข้ามาเก็บที่ชั้นในห้องทำงาน แต่แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นมีกาแฟยกล้อวางไว้ควันกรุ่น พร้อมกับมีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่ข้างๆ จึงหยิบมาดูและหันไปถามจ่ากานพลูกับหมู่กร๊วก
ที่ทำงานเอกสารอยู่ข้างนอก
“หมู่ จ่า มีใครเอาจดหมายมาส่งให้ผมเหรอ”
“เอ ไม่ทราบครับรองฯ ผมไม่ทันเห็น”
“ไม่รู้ใช่น้องตะเภารึเปล่าครับ เมื่อครู่ผมเห็นเอากาแฟมาส่ง”
รองเพชรนึกสงสัยจึงแกะจดหมายอ่าน สักครู่ก็อุทาน “หนุมานเผาลงกา”
ย้อนกลับไป เมื่อครั้งที่ตำรวจนอกเครื่องแบบจากพระนครมาพบรองเพชร ที่โรงพักต่างจังหวัดพร้อมด้วยจดหมายแจ้งให้ได้ย้ายกลับไปรักษาตำแหน่งที่เมืองพล
“ขอถามหน่อยเถอะครับ ผมถูกให้ย้ายมาตั้งนาน แล้วทำไมถึงมีคำสั่งให้ผมกลับไปเมืองพล”
“ก็เบื้องบนตรวจสอบดูแล้ว หมวดไม่มีความผิดอะไรนี่ครับ เรื่องทั้งหมดเป็นการใส่ร้าย”
“แล้วหมวดยังมีผลงานช่วยจับกุมยาเสพติดอีกด้วย” รองเพชร มองหน้าตำรวจทั้งสองนาย ยิ้ม ส่ายหน้า
“ผมว่าคงไม่ใช่แค่นั้น กรุณาบอกผมตามตรงเถอะครับ...ว่าทำไม”
ตำรวจนอกเครื่องแบบทั้งสองมองหน้ากันอย่างลังเลนิดหนึ่ง “มีคนอยากให้หมวดกลับไปช่วยงาน”
“ใครครับ”
“สารวัตรใหญ่แห่งเมืองพล คนที่รองรักษาการณ์แทนเค้าอยู่ไงครับ”
“สารวัตรใหญ่”
“ตอนนี้เค้าแฝงตัวสืบข่าวอยู่ครับ”
“รหัสก็คือ หนุมานเผาลงกา” รองเพชรอึ้ง เพราะยังไม่รู้ด้วยซํ้าว่าสารวัตรคนนั้นชื่ออะไร
ที่พักป่าละเมาะริมลำธารชานเมืองพล กัลป์กำลังแกะผ้าพันแผลที่ศีรษะให้อัญชัน แล้วประคองหน้ามาจ้องอย่างอ่อนโยน “คุณปลอดภัยแล้ว ไม่ต้องห่วงนะอัญชัน”