บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 21 หน้า 6
“แล้วตอนนี้ทางโน้นเป็นยังไงบ้างจ๊ะ”
“ก็ยังเรื่อยๆ อยู่ค่ะ นายแสนมัวแต่วุ่นวายกับลูกสมุนทั้งวัน ส่วนพี่ดอกไม้...” กระรอกนึกขึ้นแล้วก็สงสัย “หมู่นี้ดูแปลกๆ”
“ยังไงเหรอจ๊ะ”
“พี่ดอกไม้ถามถึงคุณอัญชันอยู่เรื่อยเลยค่ะ ชอบสงสัยว่าอาการเป็นยังไงบ้าง แล้วทานอาหารที่เอามาได้รึเปล่า”
“ถึงขนาดนั้นเชียวเหรอ” กระรอกพยักหน้า อัญชันคิดหนักนึกระแวง กระรอกเห็นอีกฝ่ายไม่สบายใจก็เปลี่ยนเรื่อง “อย่าคิดมากเลยค่ะคุณอัญชัน รีบกินข้าวดีกว่า วันนี้มีนํ้ากระเจี๊ยบมาด้วยนะคะ”
อัญชันพยักหน้ายิ้มๆ และหยิบนํ้ากระเจี๊ยบที่กระรอกรินให้มาดื่ม
ห้องนํ้าหญิงในโรงพยาบาล ชายแก่เดินตามกระรอกเข้ามา “อุ๊ย ลุงเข้ามาทำไม นี่ห้องนํ้าหญิงนะ”
องอาจจับบ่า “อ้าว ขอโทษที ตาลุงไม่ค่อยจะดี มองไม่ค่อยเห็น”
กระรอกจำองอาจไม่ได้เพราะติดหนวดปลอมใส่แว่นดำสวมหมวกมีวิกผมขาวแลมๆออกมาดัดเสียงแก่อีก
“ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวหนูมาไปส่ง” กระรอกเข้ามาพยุงจับมือองอาจ องอาจได้ทีเอามือไปจับที่มือกระรอก
“ขอบใจมากนะหนู” องอาจจับแขนลูบมือให้พัลวัน
“แหมมือหนูนี่นุ๊มนุ่ม บ้านอยู่แถวนี้รึเปล่าจ๊ะ แล้วมีแฟนรึยัง”
“เอ่อ ลุงคะ หนูต้องรีบไปแล้วค่ะ หนูส่งแค่นี้นะคะ”
“อ้าวจะไปแล้วเหรอ แหมยังไม่รู้จักชื่อเลย งั้นขอกอดลาหน่อยนะ” องอาจว่าแล้วก็รวบตัวกระรอกมากอดแน่น
“ลุง อย่ามารุ่มร่ามนะ เดี๋ยวฉันจะร้องให้คนช่วย ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” องอาจบอกเบาๆ “ลูกพี่ นี่ผมเอง”
“นาย...นายองอาจ”
องอาจถอดแว่นดำยิ้มแฉ่ง “แฮ่ คิดถึงเค้ามั้ยเอ่ย”
กระรอกยิ้ม-นึกขึ้นได้ “หายไปตั้งนาน ทำไมไม่ส่งข่าวมา ไอ้บ้า!” กระรอกกระชากหนวดจนองอาจหน้าหัน
“อูยหลุด หลุดแล้ว ทั้งหนวดจริงหนวดปลอม อูย เค้าแสบนะ ตัวเอ๊ง!” กระรอกเห็นสภาพองอาจแล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มขำออกมา
ในห้องพักฟื้นดวงใจ พยาบาลก้อยเอายาให้ดวงใจกิน ดวงใจรับยามาจากพยาบาลก้อย
“ขอบคุณค่ะ พี่พยาบาลก้อย” พยาบาลก้อยชะงักแปลกใจที่ได้ยินและเห็นอาการของดวงใจ ดวงใจมองพยาบาลก้อย “หนูมาอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่แล้วคะ” ดวงใจพูดเสร็จแล้วกินยา