บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 23 หน้า 15
ด้วยความปวดร้าวที่บาดแผล และจังหวะนั้นเองที่ชาญอยู่ด้านหลังกัลป์ ก็สบโอกาสคว้าไม้คมแฝกที่หล่นอยู่ขึ้นมาแล้วบุกเข้าฟาดกัลป์จากด้านหลังในทันที หมายตีที่หัวกัลป์ กัลป์ได้ยินเสียงไม้คมแฝกรับรู้ได้ว่าชาญมาจากด้านหลังจึงใช้ไม้คมแฝกหวดเข้าตีที่ท้องชาญ จนชาญตัวงอเสียจังหวะล้มหงายไป กัลป์ฟาดซํ้าอีกซ้ายขวา ชาญรับมือไม่ได้ถึงขนาดเสียหลักล้มไป กลัป์ฟาดซํ้าจนชาญหน้าหัน กัลป์เงื้อคมแฝกหมายตีแสกหน้าชาญ แต่ทันใดนั้นคมแฝกของแสนก็ยื่นมารับ แล้วซัดคมแฝกกัลป์แต่กัลป์หลบได้ จังหวะนั้นสิงโตกับสมุนเจมส์เข้ามา ล็อกตัวกัลป์ไว้ สิงโตชักปืนจี้กัลป์ “เฮ้ย อย่านะเว้ย” ชาญกำลังตั้งหลักลุก ก็เจอแสนเหวี่ยงคมแฝกมาชี้หน้า
“ไอ้พวกกระจอก มึงคิดว่าพวกมึงจะสู้มันได้เหรอ นี่ถ้าไม่เห็นแก่หน้าของผู้การเจมส์ล่ะก็ กูจะปล่อยให้ไอ้กัลป์มันตีมึงตายเหมือนหมาข้างถนน” ชาญได้แต่อึ้งไป ขณะที่แสนหันมามองกัลป์อีกครั้ง
ห้องคุมขังเซฟเฮ้าส์เจมส์ สิงโตผลักกัลป์เข้ามาในห้องขังในสภาพสะบักสะบอมดูไม่ได้ อัญชันเห็นกัลป์ก็รีบเข้าไปประคองกัลป์ “กัลป์” กัลป์ตัดบทแค่นั้นแล้วหันมองไปที่แสน อัญชันมองตาม
แสนเคาะลูกกรง “พี่ต้องขอโทษที่ทำให้เธอเป็นห่วง แต่บอกเลยว่านี่ไม่ใช่แผนของพี่เลย”
“อย่ามาตอแหล แล้วมันจะต่างกันตรงไหน แผนของแกหรือพวกของแกมันก็บัดซบพอๆกัน”
“ข้อแตกต่างคือ ฉันยังไม่อยากเห็นมันตายตอนนี้ แต่ฉันอยากเห็นมันพ่ายแพ้ และเห็นมันคุกเข่าร้องขอชีวิตต่อหน้าฉัน”
“ฝันไปเถอะไอ้แสน อย่างมากที่สุดที่มึงจะได้ก็คือ มึงได้ฆ่ากูแค่นั้น”
“สมพรปากมึงแล้วไอ้กัลป์ ในเมื่อมึงอยากจะตายนัก กูก็จะให้โอกาสมึง”
อัญชันตะลึงมองหน้ากัลป์ เห็นกัลป์เชิดหน้าไม่หวั่นเกรง
หน้าอาคารเซฟเฮ้าส์เจมส์ เพลิง เข้ม ขวานขับรถเข้ามาที่หน้าอาคารเซฟเฮ้าส์ แล้วลงจากรถเดินไป
ในอาคารเซฟเฮ้าส์เจมส์ เข้ม ขวานพาเพลิงเข้ามาในโกดัง ซึ่งแสนกับสิงโตและสมุนยืนรอกันอยู่
“ครับนาย” แสนเหลือบมองไปที่สิงโต สิงโตเดินไปหาเพลิงแล้วยื่นห่อผ้าให้
เพลิงรับมาเปิดดูงงๆก่อนจะตกตะลึง “มีดไสยดำ”
“ไอ้มีดอาถรรพ์เล่มนี้ กูไม่อยากเก็บไว้ใกล้ตัว กูขอยกให้มึง”
“ขอบคุณครับนาย”
“วันพรุ่งนี้เราจะก่อวินาศกรรมตามแผน มึงอย่าทำให้กูผิดหวังเป็นอันขาด” เพลิงพยักหน้า
“เฮ้ย ได้ของเด็ดมาทั้งที ไม่อยากลองหน่อยหรือไงวะ”