บทละครโทรทัศน์ เลือดตัดเลือด ตอนที่ 11 (2/2) หน้า 2

เหว่ยชิง ถอนใจ "เฮ้อ...อาจจะเป็นเพราะหลี่เฟยไม่เห็นด้วยที่เธอสองคนรักกัน  โชวก็เลยโกรธ" เม่ยได้ยินดังนั้นก็กำมือแน่นโกรธโชว  เหว่ยชิงแอบเห็น "เม่ย...ฉันขอโทษแทนโชวด้วย ให้อภัยเค้าเถอะนะ" 

เม่ยเงียบไม่ตอบ สายตาไม่ให้อภัย เหว่ยชิงแอบยิ้มชอบใจ 

แล้วมิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "นายหญิงครับ  นายหญิงเกิดเรื่องใหญ่แล้ว"

"อะไร"

"คุณชายกับทุกคนถูกพวกอินทรีพิฆาตจับตัวได้แล้วครับ" มิ่งรีบบอก

"หา..." เหว่ยชิงตกใจ เม่ยเองได้ยินก็ตกใจไปด้วย

“แล้วมีใครเป็นอะไรไหม อนาวิลเป็นอะไรรึเปล่า" ทุกคนงง แปลกใจ เหว่ยชิงนึกได้รีบพูด "ฉันหมายถึงพวกอินทรีพิฆาตมันทำอะไรโชวรึเปล่า" 

“เท่าที่ทราบไม่มีใครเป็นอะไรมาก แค่ถูกยิงและบาดเจ็บนิดหน่อย"  คนอื่นถอนใจโล่งอก "แต่ว่า..." มิ่งทำท่าอึกอัก

"แต่อะไรอีกล่ะ  ก็รีบๆ พูดมาสิ" แจ่มเอ่ยถาม

"พวกเราขนผงขาวหนีไม่ทัน คุณชายกับทุกคนต้องถูกจับแน่" มิ่งเอ่ยบอกทุกๆ คน

"โชว..." เหว่ยชิงสีหน้าเป็นกังวลห่วงโชวขึ้นมา เม่ย..แม้จะโกรธโชวแต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

ที่โกดังของตระกูลจาง อนาวิลกำลังใส่กุญแจมือให้โชว อนาวิลเดินไปหาดุจดาว ดุจดาวยื่นมือให้เค้าใส่กุญแจมือ  อนาวิลมองน้องสาวท่าทางผิดหวัง วายุและสมุนถูก จับใส่กุญแจมือโดยชิน  ริว และจ่าเดช

อนาวิลเดินไปกำลังจะตรวจเช็คของกลาง ซึ่งเป็นผงขาวในกล่องแป้งมัน แต่ผู้การเดินเข้ามาห้ามก่อน "อนาวิล"

อนาวิลหันมา "ครับท่าน" 

"ทางนี้ผมจัดการเอง คุณพาผู้ต้องหาไปที่หน่วยเหนือก่อน" 

"รับทราบครับ" อนาวิลเดินไปสั่งริว ชิน จ่าเดช และลูกน้องอื่น "พาตัวไปได้" 

โชว ดุจดาว  วายุและสมุนบางส่วนก็ถูกจับเดินออกไป

ที่บ้านของภูผา 

“ไอ้โชวโดนจับ !” อันดาเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ

"ใช่ครับ  พวกอินทรีย์พิฆาตเอากำลังมาเสริม  พวกเราต้านมันไว้ไม่อยู่เลยโดนล้อมจับ" สมุนเอ่ยรายงาน

ภูผาพยักหน้านิ่งๆ "ออกไปได้แล้ว" สมุนออกไป 

อันดารีบถาม "แบบนี้ไอ้โชวมันจะซัดทอดมาถึงพวกเราไหมวะ" 

“คนอย่างโชวมันไม่ทำแบบนั้นหรอก หรือถ้ามันจะทำฉันก็ไม่กลัว" 

"แกมีแผนรับมือแล้วเหรอวะ" อันดาถามขึ้นอย่างแปลกใจ

"ใช่! รับรองพวกมันเอาผิดใครไม่ได้ทั้งนั้น" ภูผายิ้มมีแผนบางอย่างเตรียมไว้อยู่แล้ว