บทละครโทรทัศน์ เลือดตัดเลือด ตอนที่ 11 (2/2) หน้า 3
ผู้การเดินเข้ามาในโกดังที่เก็บผงขาว เห็นเจ้าหน้าที่เฝ้าดูแลอย่างดี
"ดูอย่าให้คนนอกเข้ามาในนี้ได้" ผู้การเอ่ยขึ้นกับคนสนิท
"ครับท่าน" คนสนิทหันไปสั่งพวกเจ้าหน้าที่ออกไปดูต้นทางด้านนอก
ผู้การเดินไปเปิด ลังสินค้าดูด้านในมีถุงแป้งมัน
"พวกมันเอาผงขาวบรรจุใส่ถุงแป้งมันตบตาเจ้าหน้าที่อย่างดีเลยนะครับ" คนสนิทเอ่ยขึ้น
ผู้การฉีกถุงดู แล้วเอามือแตะผงขาวมาป้ายที่ลิ้นเล็กน้อยเพื่อพิสูจน์ แล้วผู้การก็มีสีหน้าเครียดขึ้น มาทันที
อีกด้านหนึ่ง โชวนั่งอยู่ในห้องรอสอบสวนของหน่วยเหนือ เห็นชิน และริวยืนเฝ้าอยู่
เสียงเม่ยที่ต่อว่าโชวเมื่อก่อนที่จะเกิดเรื่องดังขึ้นในหัวของโชว "คนใจร้าย คุณชายทำแบบนี้กับพ่อฉันทำไม ฉันเกลียดคุณชาย !” โชวนึกถึงแล้ว มีสีหน้าเศร้า เจ็บปวด
สักพักอนาวิลก็เดินเข้ามา ชิน และริวทำความเคารพ "ออกไปก่อน" อนาวิลสั่ง ชิน และริวรับคำสั่งแล้วเดินออกไป
"ยิ่งใหญ่แค่ไหน ยังไงแกก็หนีไม่พ้นกฏหมาย" อนาวิลเอ่ยเยาะๆ โชวเงียบไม่ตอบ "บอกมานอกจากพวกแกยังมีกลุ่มไหนในจตุรภาคีร่วมมือค้ายาเสพติดอีกบ้าง"
"ไม่มี !” โชวเอ่ยสั้นๆ
"โกหก !”
"ฉันทำเองทั้งหมด คนอื่นไม่เกี่ยว ปล่อยทุกคนไปซะ"
"คิดว่าฉันจะเชื่อแกง่ายๆ เหรอ บอกมา!”
"ฆ่าฉันสิ นี่เป็นโอกาสของแกแล้ว ถ้าแกไม่ทำ ฉันออกไปได้ฉัน จะแก้แค้นแกกับพ่อแกแน่" โชวท้า
"แก !” อนาวิลโมโหกระชากเสื้อโชว
โชวมองโต้ตอบไม่กลัว "พ่อของแกยังไม่ได้ชดใช้กรรมในอดีต อย่าลืมว่าดุจดาวน้องสาวแกอยู่ในมือฉัน"
"ไอ้โชว !” อนาวิลชกหน้าโชว แล้วจะเข้าไปซ้ำ แต่เสียงเคาะประตูดังขึ้นจึงชะงัก ชิน และ ริวเปิดประตูเข้ามาเห็นโชวลงไปกองกับพื้นก็มองอนาวิล
"หัวหน้าครับ" ชินเอ่ยเรียก
"มีอะไร"
“ท่านผู้การเรียกพบตัวหัวหน้าด่วนครับ" ริวบอก
โชวยิ้มเยาะอนาวิลที่ทำอะไรไม่ได้อีก อนาวิลมีสีหน้าสงสัย
ที่บ้านของภูผา ภูผานั่งดื่มอยู่ สักพักคนสนิทก็เข้ามารายงาน "คุณอันดากลับไปแล้วครับ บอกว่าจะไปรอฟังข่าวอยู่ที่บ้าน" ภูผาพยักหน้ารับรู้ สักพัก เสียงดังจากข้างนอกเข้ามา
"เข้าไม่ได้นะครับเข้าไปไม่ได้" เสียงสมุนเอ่ยห้าม
"ฉันจะพบภูผา ปล่อยนะ"