บทละครโทรทัศน์ เลือดตัดเลือด ตอนที่ 11 (2/2) หน้า 4

ภูผาได้ยินเสียงวีนัสจึงหันไปสั่งคนสนิท "ให้เข้ามา"

"ครับ" คนสนิทรับคำวั่งแล้วเดินออกไป 

สักพักวีนัสก็เดินพุ่งเข้ามาตบภูผาเสียงดังฉาดใหญ่ “คนเลว! เพราะคุณประมุขถึงได้ถูกจับ" 

สมุนไม่พอใจทำท่าจะเข้ามาล็อกตัววีนัส  แต่ภูผารีบห้าม "ไม่ต้อง!“ ภูผาหันไปสั่งสมุน “พวกแกออกไปก่อน" สมุนรับคำออกไปจนหมด ภูผาหันไปกระชากแขนวีนัสอย่างโกรธๆ "คุณทำอะไร" 

“คุณโยนความผิดให้ประมุข ทำแบบนี้ทำไม เลวที่สุด! เลวๆๆๆ" วีนัสโกรธทุบตีภูผา ภูผารวบตัววีนัสไว้ "ไหนคุณบอกว่าจะช่วยฉันให้เป็นนายหญิงไง" 

"ผมก็ทำอยู่นี่ไง" 

"หมายความว่าไง ?" วีนัสแกล้งถาม

"ผมบอกจะช่วยให้คุณเป็นนายหญิงของภาคี แต่ไม่ได้บอกนี่ว่านายหญิงของไอ้โชว" 

"คุณ..." วีนัสอึ้งไป ภูผาก้มลงซุกไซร้ที่ซอกคอวีนัสทันที "อย่านะ  อย่า..." วีนัสร้องห้าม

"คุณมาหาผมเพราะอยากให้เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ" 

วีนัสชะงักที่ภูผาตามความคิดเธอทัน ภูผายิ้มแล้วก้มลงจูบวีนัส วีนัสไม่ขัดขืนทั้งคู่จูบตอบอย่างดูดดื่ม

ที่ห้องของผู้การ อนาวิลเอ่ยเสียงดัง "ปล่อยตัวพวกจตุรภาคี !” 

“ใช่" 

"ทำไมล่ะครับท่าน" 

"คุณยังจะถามผมอีกเหรอ" ผุ้การย้อนถาม อนาวิลงง  คนสนิทผู้การเอาห่อแป้งมัน มาวางตรงหน้าอนาวิล "นี่คือของกลางเราพบในโกดังของพวกมัน ลองแกะดูสิอนาวิล"  

อนาวิลฉีกถุงแป้งมันแล้วแตะป้ายที่ลิ้นดูก็ประหลาดใจ "นี่มัน...ไม่ใช่ผงขาว !”

"สายของคุณทำงานยังไง" 

"ผม..." อนาวิลอึ้งไปทันที

"ไปปล่อยตัวพวกมันเดี๋ยวนี้" ผู้การเอ่ยสั่ง

"แต่เราเอาผิดพวกมันคดีลักลอบค้าวัตถุโบราณได้นี่ครับ" 

"คุณคิดว่าแค่รูปพวกนั้นจะเอาผิดพวกมันได้เหรอ" 

"แต่ถ้าเราใช้โอกาสนี้ค้น..." อนาวิลเอ่ยอย่างไม่ยอมแพ้

"ข่าวว่าพวกมันขายวัตถุโบราณพวกนั้นไปหมดแล้ว" คนสนิทผู้การรายงาน อนาวิลอึ้งไป "ขืนใช้รูปนี้เป็นหลักฐานเอาผิดพวกมัน เผลอๆ คุณอาจถูกฟ้องกลับ ข้อหาสร้างหลักฐานเท็จก็ได้" 

อนาวิลเงียบเถียงไม่ออก  

"ออกไปได้แล้ว" อนาวิลรับคำแล้วเดินออกไป