บทละครโทรทัศน์ รอยฝันตะวันเดือด ตอนที่ 23 หน้า 2
![บทละครโทรทัศน์ รอยฝันตะวันเดือด ตอนที่ 23 หน้า 2](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
ทาคาโอะมองริว แล้วมองไทชิ คัตสึและเซกิที่ถือปืนจ่อลูกน้องมิซาว่าไว้หมด แล้วมองมีดพับที่ปักดินอยู่ตรงหน้า ทาคาโอะใช้มือยันตัวเองขึ้นนั่งก้มหน้านิ่งเหมือนจนมุมว่าตัวเองไม่มีทางรอด ยื่นมือข้างหนึ่งเหมือนจะดึงมีดมาโดยดี แต่อีกมือกำลังคืบไปดึงปืนที่เหน็บซ่อนอยู่ที่เอวด้านหลัง
มายูมิยืนอยู่ด้านหลังทาคาโอะเห็นเงาของด้ามปืน มายูมิรู้ถึงภัยที่กำลังจะมา ทาคาโอะดึงปืนขึ้นมา...เล็งยิงไปที่ริวทันที
“ริว...ระวัง!” มายูมิวิ่งเข้าไปใช้ตัวโถมกอดริวให้เซออกจากวิถีกระสุน เสียงปืนของทาคาโอะดังสนั่น ปัง!! มายูมิกับริวล้มลง โดยมายูมินอนอยู่เหนือตัวริว
ไทชิ คัตสึ เซกิจะยิงทาคาโอะ แต่ทาคาโอะเร็วกว่า ยิงสวนไปทางไทชิ คัตสึและเซกิ พร้อมทั้งเตะปืนของนาบุที่ตกพื้นอยู่ ไปเข้ามือนาบุข้างที่ไม่เจ็บ นาบุรีบจับปืนขึ้นมาทันที
ทาคาโอะและนาบุช่วยกันยิงใส่ ไทชิ คัตสึ เซกิและลูกน้องของโอะนิซึกะ เพื่อเปิดทางให้ตัวเองและ ลูกน้องมิซาว่ารีบหนีออกไปจากบ้านโอะนิซึกะ คัตสึ
เซกิและลูกน้องโอะนิซึกะรีบตามทาคาโอะ นาบุและลูกน้องมิซาว่าไป เหลือไทชิไว้ดูแลริวกับมายูมิ
ลูกน้องมิซาว่าขับรถเข้ามาอย่างเร็ว แล้วจอดที่หน้าบ้านโอะนิซึกะ ทาคาโอะวิ่งออกมาจากบ้านโอะนิซึกะ โดยมีนาบุและลูกน้องมิซาว่ายิงปืนใส่ คัตสึ เซกิและลูกน้องโอะนิซึกะที่วิ่งตามมา ปัง! ปัง! ปัง!
นาบุรีบวิ่งไปเปิดประตูรถที่ลูกน้องจอดรอให้ทาคาโอะขึ้นอย่างเร่งร้อน “นายครับ!”
ทาคาโอะรีบขึ้นรถนาบุขึ้นตาม ลูกน้องมิซาว่าบางส่วนกระโดดขึ้นรถได้บางส่วนขึ้นไม่ทัน รถขับออกไปก่อน คัตสึและเซกิมองตามรถของมิซาว่าที่ขับออกไปอย่างเสียดาย พลาดโอกาสจัดการทาคาโอะ
คัตสึถามเซกิ “ตามมันไปไหม”
เซกิตัดสินใจอย่างไม่รีรอ “ไม่ต้อง! โซเรียววางแผนไว้หมดแล้ว”
คัตสึ เซกิและลูกน้องโอะนิซึกะรีบวิ่งเข้าบ้านไปดูริว
รถของมิซาว่าแล่นมาตามถนนเปลี่ยว แต่แล้วต้องเบรคเต็มแรง เบื้องหน้ามีตำรวจและรถจอดขวางทางอยู่ “ตำรวจ”
ทาคาโอะสั่ง “กลับรถ”
พอรถของมิซาว่าจะกลับรถ ปรากฏมีรถตำรวจจอดขวางทางด้านหลังไว้อีกคันหนึ่ง ไม่มีทางหนีรอด
ฮิโระเดินออกมาที่หน้ารถตำรวจ เหยียดแขนจ่อปืนเล็งตรงไปที่ขบวนรถมิซาว่า
คัตสึ เซกิและลูกน้องโอะนิซึกะวิ่งเข้ามา ไทชิกำลังนั่งข้างๆ ริวกับมายูมิที่ยังนอนทับกันอยู่ที่พื้น
ริวยันตัวเองและตัวมายูมิขึ้นนั่ง
มายูมิถาม “คุณเป็นอะไรรึเปล่า”