บทละครโทรทัศน์ รักนี้เจ้จัดให้ ตอนที่ 14 หน้า 3

บทละครโทรทัศน์ รักนี้เจ้จัดให้ ตอนที่ 14 หน้า 3
25 มิ.ย. 57
1.3M
รักนี้เจ้จัดให้ ตอนที่ 14
19 หน้า

เวลาผ่านไป แม้จุ้มจิ้มจะทำงานแล้วแต่ก็ยังคงทำตัวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ช่วงเช้าเหมือนทุกๆ วัน นันทายังคงเตรียมข้าวต้มให้จุ้มจิ้มซึ่งอยู่ในเสื้อผ้าหน้าผมพังค์วิ่งมาที่โต๊ะอย่างเร่งรีบ

“ไม่ทันแล้วแม่จ๋า..จุ้มขอแค่3 คำพอ..เดี๋ยวสายจะโดนพี่ลูกจันดุ” จุ้มจิ้มรีบกินข้าวต้ม  

แม่มองอย่างเอ็นดูปนระอา “ไหนเคยสัญญากับแม่ว่าถ้าทำงานเลี้ยงแม่ได้เมื่อไหร่จะกลับมาแต่งตัวเป็นผู้หญิง..แล้วนี่อะไรกันฮึ..แม่ว่าดูไม่ได้หนักกว่าเดิมอีก”

“โธ่...แม่จ๋า จุ้มไปทำงานแบบนี้มันต้องคล่องตัว..ขืนมาแต่งเป็นผู้หญิงก็ทำงานไม่ทันเค้าพอดีสิจ๊ะ”

แม่มองค้อนเบาๆ “อ้างไปเรื่อยแหละเราน่ะ” 

จุ้มจิ้มยิ้มให้แม่อย่างประจบ

 

ที่โรงพยาบาล ภายในห้องตรวจของหมอ จุ้มจิ้มกังวลใจ  จ้องหน้าหมอรอคำตอบ

“ทุกการผ่าตัดมันก็มีความเสี่ยงเป็นธรรมดา แต่หมอจะทำให้ดีที่สุด อย่าห่วงเลยหนู”  จุ้มจิ้มยังคงมีสีหน้ากังวล หมอมองจุ้มจิ้มอย่างเอ็นดู “ในห้องผ่าตัดน่ะ หมอจะดูแลแม่หนูให้ดีที่สุด แต่หลังจากนั้นก็เป็นหน้าที่ของหนูที่จะต้องดูแลแม่ต่อแล้วล่ะ...ลองกลับไปคิดดูว่ายังมีอะไรที่เรายังไม่ได้ทำให้แม่บ้าง... รีบทำซะ....วันเวลาไม่เคยคอยใครนะหนู เราไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อไหร่” จุ้มจิ้มน้ำตาคลอ คิดตามคำพูดของหมอ

 

ภายในโรงพยาบาล มุมบูชาพระ จุ้มจิ้มกำลังถือธูปอยู่ในมือ สีหน้ามุ่งมั่น

“ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยปกป้องแม่ให้ปลอดภัยจากการผ่าตัดพรุ่งนี้ด้วยเถอะเจ้าค่ะ...จุ้มสัญญาว่าต่อไปนี้จุ้มจะทำทุกอย่างที่แม่ต้องการ เพื่อให้แม่มีความสุขที่สุด” 

จุ้มจิ้มปักธูปแล้วกราบพระ...เงยหน้าขึ้นมองพระอย่างหวังเป็นที่พึ่ง ควันธูปลอยช้าๆ ขึ้นไปจนถึงใบหน้าพระพุทธรูป  เห็นโอษฐ์ยิ้มละไมคล้ายตอบรับกับคำขอของจุ้มจิ้ม

 

เช้าวันต่อมา ที่บ้านพักของพีท พอลกำลังยืนคุ้ยหาอาหารในตู้เย็น ระหว่างที่กำลังเลือกอาหารเพลินๆ ลูกจันยื่นมือมาวางบนไหล่พอล ชายหนุ่มสะดุ้งหันกลับไปมอง แล้วสะดุ้งหนักกว่าเดิม “เฮ้ยยยยยยยยยยย”  

พอลเห็นลูกจันหน้าเขียวช้ำกำลังจ่อหน้าอยู่ที่ปลายจมูก..ดูน่ากลัวม๊ากกกกก

“ตกใจไรยะ...ร้องซะแมนเชียะ” 

“หนะ หน้า...เป็นไรอ่ะ” พอลไม่กล้ามองหน้าลูกจันเต็มๆตา

ลูกจันตอบเฉยๆ..ไม่ตื่นเต้น “อ๋อ..ก็ที่ไปร้อยไหมเมื่อวานไง..ช้ำนิดหน่อย” 

พอลรำพึงหน้าแหย “นิดหน่อย???” 

ลูกจันพยักหน้ารับ “อือ..เออ..แล้วแกลงมาทำอะไรแต่เช้าเนี่ย”


19 หน้า