บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 23 หน้า 21
เวลาต่อมา พัฒนะเปิดประตูผัวะเข้าไปหาชยันต์ถึงในห้องตัดต่อของบริษัท ชยันต์ที่กำลังดูเทปละคร “รักริษยา” อยู่ถึงกับตกใจ
“คุณพ่อ!”
“ฉันขอถามคำเดียว! และอยากให้นายตอบอย่างลูกผู้ชาย..หนูจีท้องกับแกรึเปล่า ?” พัฒนะเอ่ยเสียง จริงจัง
“คุณพ่อรู้ ..” ชยันต์ชะงัก
“ฉันถามว่าใช่ลูกแกไหม ?!!!” พัฒนะเสียงดังขึ้นและจริงจังมาก ชยันต์มองพัฒนะ อย่างลังเลว่าจะบอก ความลับของจีราวัจน์ดีไหม สุดท้ายชยันต์ตัดสินใจตอบออกไป
“ไม่ใช่ครับ !!”
“แน่ใจนะ !” พัฒนะย้ำถาม
“ถึงผมจะเป็นสามีที่ไม่ดี..แต่ผมเชื่อว่าผมมีความเป็นลูกผู้ชายมากกว่าไอ้ธิตครับ”ชยันต์เอ่ยตอบแถม
พาดพิงด้วย
“แล้วแกเอาสาธิตมาเกี่ยวอะไรด้วย! นี่แกอย่าบอกนะว่า สาธิต..?? แกอย่าโยนความผิด ปัดความ รับผิดชอบเหมือนที่แกทิ้งหลานฉันนะ” พัฒนะชะงักแล้วคิดได้ ชี้หน้าชยันต์
“หลาน? หลานไหนครับ?” ชยันต์มองพัฒนะอย่างชะงักสงสัย
“หลานฉันก็ลูกแกนี่ไง!!” พัฒนะเอ่ยตอบเสียงดัง
“คุณพ่อพูดเรื่องอะไร?”ชยันต์อึ้ง และงงๆ
“นี่แกอย่าบอกนะว่าแกเชื่อจริงๆ ว่าเปี๊ยกไม่ได้ท้อง เพราะถ้าแกคิดอย่างนั้นจริงๆ ..แกคือผัวที่โครตร ควายเลย!” พัฒนะเอ่ยโมโหอย่างสุดกลั้น
“เปี๊ยกท้อง!!” ชยันต์อึ้งกับสิ่งที่ได้รู้
“เออสิวะ! ฉันไม่รู้จะด่านายหรือด่าเปี๊ยกดี! เล่นแง่กันไปเล่นแง่กันมา สุดท้ายครอบครัวพังเพราะมือแก สองคนเอง แล้วจะยืนเป็นเสาโทรเลขอยู่ทำไม โน้นนนนน! เปี๊ยกกำลังจะไปสนามบินแล้ว ถ้าแกยังต้องการเมีย กับลูก..รีบไปขวาง !!” พัฒนะแทบขยุ้มหัวชยันต์ แล้วตวาดอีก ชยันต์จะไป แล้วนึกได้ รีบวิ่งกลับมาหอมแก้ม พัฒนะด้วยความรู้สึกดีใจและตื่นเต้น
“ขอบคุณครับคุณพ่อ!!” ชยันต์วิ่งออกไปทันที พัฒนะมองตามอย่างเซ็งๆ แล้วคิดถึงสาธิต
“เหลือไอ้ตัวดีอีกตัว!” พัฒนะเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ
เวลาเดียวกัน ปียากุลกำลังนั่งอยู่ที่เบาะหลังของรถ ขณะที่รถของปียากุลกำลังมุ่งหน้าไปสนามบิน โดยตลอดเวลามีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ปียากุลหงุดหงิดตัดสายทิ้งที่เห็นชยันต์โทรมา เพราะไม่อยากรับรู้อะไร เกี่ยวกับชยันต์อีก ไม่ทันไรชยันต์ก็โทรมาอีก ปียากุลโมโหเลยปิดเครื่องหนีทันที
ชยันต์ที่กำลังจะขับรถไปสนามบินเพื่อไปง้อเมียให้ทัน ก็หงุดหงิดมากเมื่อปียากุลไม่รับ ชยันต์ตัดสินใจ
โทรออกอีกครั้ง มือถือของคนขับรถดังขึ้น คนขับรถเห็นเป็นสายของชยันต์ก็รับสาย ปียากุลไม่ทันเอะใจ
“ครับผม” คนขับรถเอ่ยรับสาย
“นั่นอยู่ไหน?” ชยันต์ย้อนถาม
“เกือบถึงสนามบินแล้วครับ” คนขับรถงงๆ ที่ชยันต์ถามแบบนั้น
“หยุดรถ!! จอดมันตรงนั้นล่ะ” ชยันต์รีบโวย
“จะดีเหรอครับ” คนขับรถเอ่ยอย่างเกรงๆ
“ฉันกำลังจะไปหา แกถ่วงเวลาไว้ จะทำรถเสียหรืออะไรก็ได้!” ชยันต์เอ่ยบอก
“ครับๆๆๆ” คนขับรถรีบระบคำสั่ง แกล้งจอดรถเข้าข้างทางทันที
“มีอะไร?” ปียากุลแปลกใจถามขึ้น
“สงสัยรถจะเสียครับ” ปียากุลตกใจ กลัวจะเสียเวลา คนขับรถรีบเผ่นลงจากรถไปทันที แล้วถือสาย รายงานชยันต์ไปด้วย
“เรียบร้อยครับ”
“จอดอยู่ตรงนั้นล่ะ เดี๋ยวตามไป” ชยันต์เอ่ยสั่งกำชับ คนขับรถแกล้งไปเปิดกระโปรงรถเพื่อเช็ค เครื่องยนต์ ปียากุลเริ่มหงุดหงิด