บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 23 หน้า 7
“ถ้าชยันต์เห็นคงสมน้ำหน้า กะอีแค่นี้เปี๊ยกก็ไม่มีปัญญา แล้วเปี๊ยกจะอยู่โดยไม่มีเขาได้ยังไง เปี๊ยกกลัว กลัวจะเลี้ยงลูกคนเดียวไม่ไหว เขาไปมีเมียมีลูกใหม่ แล้วเปี๊ยกจะอยู่ยังไง” ปียากุลเห็นก็หัวใจสลาย เอาขวด น้ำผึ้งมาถือแล้วร้องไห้ สาธิตสงสารปียากุลมาก เข้าไปกอดปลอบปียากุลไว้ เพราะอ่านออกว่าที่จริงปียากุลยัง ช้ำใจและทำใจไม่ได้
“พี่อยู่นี่ เปี๊ยกยังมีพี่ เปี๊ยกไม่ต้องกลัวอะไร”
“เปี๊ยกทำไม่ได้หรอก กะอีแค่นี้เปี๊ยกก็ยังทำไม่ได้ชาตินี้เปี๊ยกอยู่โดยไม่มีเขาไม่ได้ เขาเลวมาก มาทำให้ เปี๊ยกขาดเขาไม่ได้ แล้วเขาก็ไป.. เพิ่งรู้ว่าความผูกพันมันก็ฆ่ากันได้ ทำไมเขาถึงใจร้ายขนาดนี้ จะมีไหมซักวินาที ที่เขายังไม่ลืมว่ามีอีกคนที่รักเขาอยู่ตรงนี้” ปียากุลร้องไห้โฮ สาธิตได้แต่กอดปลอบปียากุลอย่างสงสาร สภาพ ของปียากุลเหมือนเด็กน้อยที่โดนทิ้ง
เย็นวันเดียวกัน ที่บ้านของนวดี จีราวัจน์ส่งโฉนดที่ดินบ้านสวนให้กับนวดี
“ที่ดินที่หลุดจำนองไป แม่ฝากเอามาคืนให้คุณน้าค่ะ”
“น้ารับไว้ไม่ได้หรอกหนู น้าไม่มีปัญญาไถ่มันคืนมา” นวดีมองโฉนดแล้วลำบากใจ
“คุณน้าไม่ต้องไถ่คืนหรอกค่ะ ที่คุณน้าทำที่หลุดจำนองก็เพราะคุณน้าไม่มีลูกสาวมาแบ่งเบาภาระหนี้ ก้อนนี้ จีเป็นคนพาเขาไปจากคุณน้า จีก็แค่ชดใช้ด้วยการทำหน้าที่นี้แทนลูกสาวคุณน้าเท่านั้น” จีราวัจน์เอ่ยตอบ อย่างรู้สึกผิด นวดีฟังจีราวัจน์บอกอย่างซาบซึ้งใจ
“คุณน้าอยู่ต่อไปให้สบาย ไม่จำเป็นต้องย้ายออกไปที่ไหน” จีราวัจน์เข้าไปจับมือของนวดีไว้ แล้วบอก อย่างอ่อนโยน
“แต่นี่มันมากเกินไป น้ารับไว้ไม่ได้ ถ้าหนูอยากชดเชย น้าขอบอกว่าสิ่งที่น้าอยากได้ไม่ใช่บ้านหรือที่ หรอกนะ น้าอยากได้ลูกสาวมากกว่า ถ้าหนูมาเป็นลูกสาวน้ามันก็คงจะชดเชยแทนติวได้” นวดีเอ่ยขึ้น
“คุณน้าไม่รังเกียจจีเหรอคะ” จีราวัจน์น้ำตาซึมที่เห็นนวดียอมรับในตัวเธอขนาดนั้น
“ครอบครัวเราสองคนต่างก็ไม่เหลือใคร น้าเองก็เหงาจะได้มีลูกสาวคนใหม่ หนูมาเป็นลูกสาวแม่ดีไหม” นวดีดึงจีราวัจน์เข้ามากอด จีราวัจน์ร้องไห้แล้วคุกเข่าลงตรงหน้า กราบไปที่ตักนวดีทั้งน้ำตา เหมือนได้ปลด เปลื้องบาปที่ทำไว้ออกมา
“ขอบพระคุณมากนะคะที่กรุณาจีอย่างนี้”
ที่บ้านของสาธิต สาธิตนั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าวข้างๆ ปียากุล ปียากุลยังคงเศร้าซึม ร้องไห้สะอื้นจนน้ำตาหยด ลงบนข้าว สาธิตซึ่งเป็นฝ่ายเจ็บต้องมาคอยดูแลปียากุลด้วยการตักข้าวป้อนให้ สาธิตเริ่มไม่แน่ใจว่าระหว่างเขา กับปียากุลใครกำลังอาการสาหัสกว่ากัน
“ลูกหิวใหญ่แล้ว กินเข้าไป” สาธิตเอ่ยขึ้น