บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 23 หน้า 8
“เขาว่าถ้าไม่เคยกินข้าวเคล้าน้ำตาจะไม่มีวันรู้ความหมายของชีวิต ตอนนี้เปี๊ยกรู้ซึ้งแล้วพี่ธิต ว่าชีวิต เปี๊ยกมันไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว” ปียากุลได้ยินอย่างนั้นก็ยอมกินข้าวที่สาธิตป้อนให้ แต่ยังร้องไห้ไปด้วย
สาธิตมองปียากุลที่อกหักแล้วคิดถึงตัวเอง สาธิตหยิบทิชชู่มาซับทั้งปากและน้ำตาให้ปียากุล
เวลาต่อมา สาธิตนอนอยู่บนเตียงตามลำพัง เขานอนก่ายหน้าผากในอาการ หมดอาลัยตายอยากไม่ ต่างกัน สาธิตหันไปมองที่ว่างตรงเตียงด้านข้างที่จีราวัจน์เคยมาค้าง ใช้มือลูบบนเตียงที่ว่างเปล่าด้วยอาการเหงา
เสียงของปียากุลดังกลับมา
“จีท้องกับชยันต์”
เสียงคร่ำครวญของปียากุลดังกลับเข้ามาอีก มันสะท้อนความรู้สึกแบบที่ สาธิตกำลัง รู้สึกขณะนี้
“เพิ่งรู้ว่าความผูกพันมันก็ฆ่ากันได้ ทำไมเขาถึงใจร้ายขนาดนี้ จะมีไหมซักวินาทีที่เขายังไม่ลืมว่ามีอีกคน ที่รักเขาอยู่ตรงนี้”
สาธิตนอนมองที่ว่างข้างๆ ที่เคยเป็นของจีราวัจน์แล้วเศร้าใจ เมื่อรู้ว่าจีราวัจน์คงจะเดินออกไปจากชีวิต ของเขาแล้วจริงๆ
หลายวันต่อมา ปียากุลเดินใจลอยอยู่มี่บริษัท ชยันต์หอบหนังสือออกจากห้องมา คนสองคนชนกันจน ข้าวของหล่น ชยันต์หันมาเห็นว่าเป็นปียากุลก็ตกใจ
“เปี๊ยก”
ปียากุลช็อกไปเช่นกันเมื่อชยันต์มาอยู่ตรงหน้า ปียากุลกลบเกลื่อนด้วยการรีบก้มลงเก็บของที่ตก ทำ เหมือนไม่แคร์ชยันต์เท่าไหร่ ชยันต์กำลังเก็บหนังสือซึ่งเป็นคู่มือดูแลแม่และเด็ก ปียากุลเห็นก็เจ็บจี๊ดมาก ชยันต์ รีบเก็บหนังสือซ่อนเพราะกลัวว่าปียากุลจะสงสัย
ปียากุลเห็นชยันต์รีบซ่อนก็ผิดหวัง เพราะมันยืนยันว่าเขาตั้งใจปกปิดเธอเรื่องจีาวัจน์ท้องจริงๆ ปียากุล จ้องหน้าชยันต์อย่างผิดหวัง ชยันต์ไม่กล้าสู้สายตายิ่งทำใหปียากุลเฮิร์ทมากขึ้น ชยันต์มองไปเห็นพาสปอร์ตของ ปียากุลตกอยู่ รีบไปคว้ามาเปิดดู เห็นหน้าที่มีวีซ่าประทับไว้ ชยันต์ช็อกกว่า
“จะไปไหน?”
“จะมายุ่งอะไร” ปียากุลเอ่ยไม่พอใจ
“ไปเมืองนอก? ไปเที่ยวหรือไปทำอะไร?” ชยันต์รับถาม
“เปี๊ยกจะไปตายที่ไหนแล้วยังไง ใส่ใจแต่เรื่องตัวเองเถอะ!!” ปียากุลไม่พอใจ รีบคว้าพาสปอร์ตคืนมา แล้วเดินหนีไป ชยันต์ตกใจที่รู้ว่าปียากุลจะไปเมืองนอก ชยันต์รู้สึกเป็นห่วง