บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 1 หน้า 14
ปรียากุลเดินมาตามทาง เลขาเดินเข้ามาประกบ ถือกระเป๋าเดินตามและส่งมือถือให้
“รถตู้รออยู่ที่หน้าบริษัทแล้วค่ะ”
“อือ” ปียากุลพยักหน้ารับ และรับมือถือมาเช็คข้อความแล้วก็ชะงัก หน้าปรี๊ดด้วยความแค้น ที่หน้าจอ เป็นรูปการ์ดที่ชยันต์เขียนให้จีราวัจน์ ว่า “ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดี ได้โอกาสดีๆ ที่ตั้งใจไว้นะจี ... ชยันต์” โดยมีแคปชั่นของพิมพร้อมรูป “บังเอิญเห็นคิดว่าคุณเปี๊ยกคงอยากทราบเลยส่งมาให้ดูค่ะ”
“นังจีราวัจน์ !!!” ปียากุลหน้านิ่งขรึมทันทีพูดทวนชื่ออีกครั้งเหมือนย้ำใส่ความจำตัวเอง
เวลาค่ำ ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง บริเวณหน้าโรงเรียนเงียบเหงา...ในห้องพักครู ภารโรงเดินเข้ามาเห็นติวดี นั่งตรวจงานของนักเรียนภาคค่ำ เพื่อรอสาธิตมารับ
“อ้าว..คุณครูติวดี! อยู่นี่นี่เอง ผมนึกว่าครูจะกลับไปแล้วซะอีก”
“ติวรอแฟนมารับน่ะค่ะ” ติวดีมองนาฬิกาข้อมืออย่างหงุดหงิดนิดๆ “ป่านนี้ยังไม่มาเลย ติวโทรบอกแล้วนะว่าติวกลับบ้านเอง เขาก็ไม่ยอม”
“เดี๋ยวแฟนคุณครูก็มาแหละครับ” ภารโรงทำเป็นนึกได้ “อ้อ เกือบลืม” เขายื่นสมุดเล่มบางให้ติวดี “เมื่อกี้มีนักเรียนฝากผมมาส่งงานคุณครูน่ะครับ”
ติวดีมองสมุดงงๆ “เอ๊ะ นักเรียนคนไหนเนี่ย ทำไมถึงไม่มาส่งเอง” เธอเปิดสมุดดู ในสมุดเขียนคำว่า “ขอโทษ” ติวดีอ่านแล้วชะงักนิดนึง แล้วเปิดสมุดดูหน้าต่อไป ก็เห็นคำว่า “ขอโทษ” เปิดสมุดหน้าต่อไป ก็เห็นคำว่า “ขอโทษ” อีก คราวนี้ติวดีพอเดาได้ทันทีว่าฝีมือใคร ติวดีหรี่ตาถามภารโรงอย่างรู้ทัน “เจ้าของสมุดอยู่ไหนคะ?”
สาธิตเดินหน้าจ๋อยเข้ามาพูดพร้อมยกมือขึ้น เหมือนเด็กนักเรียนยกมือรายงานตัว“อยู่นี่ครับ ผมรู้ว่าผมผิด ผมเลยคัดลายมือมาส่งคุณครูติวดีครับ”
ภารโรงยิ้มๆ แล้วก็รีบเดินเลี่ยงไป สาธิตสบตานิดๆ แทนคำขอบคุณ ตอนนี้เหลือติวดีกับสาธิตแค่สองคน
“แล้วครูควรทำยังไงกับสมุดเล่มนี้ต่อดีคะ?”
“คุณครูเคยสอนผมว่า...ถ้าคนทำผิดยอมรับผิดและขอโทษ เราควรให้อภัย”
“แต่มีทนายคนนึงเคยบอกว่า...คนทำผิด ต้องได้รับโทษ ก่อนได้รับการอภัย!”
สาธิตแกล้งบ่นด่าตัวเอง “น่าตบปากไอ้ทนายคนนั้นจริงๆ” เขารีบฟ้อง “นี่ ที่ผมมาช้าไม่ใช่เพราะไม่ใส่ใจนะ แต่มีอุบัติเหตุเมื่อกลางวัน ชีวิตผม เลยรวนไปทั้งวันแบบนี้”
“อุบัติเหตุอะไร !!” ติวดีหันขวับเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
ภายในร้านหมูกระทะ สาธิตนั่งกินอยู่กับติวดี
“โธ่เอ๊ย แค่รถชนนิดหน่อย แถมคู่กรณีเป็น “จีราวัจน์” ธิตโชคดีจะตาย”
“โชคดี ?? เจอดารานิสัยแย่ๆ เนี่ยนะ โชคดี ตัวเองขับรถฝ่าไฟแดงแทนที่จะรับผิดชอบ กลับโยนเงินแก้ปัญหา แล้วให้ประกันกับคนขับรถมาเคลียร์แทน...ผมเกลียดจริงๆ พวกทำตัวเป็นอภิสิทธิ์ชน อยู่เหนือกฎหมาย!”