บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 1 หน้า 15
“อ้าวๆ อยู่ๆ มาของขึ้น เดี๋ยวก็กินไม่อร่อยกันพอดี”
สาธิตรู้ตัว “โอเคๆ ธิตขอโทษ ไม่พูดเรื่องยัยดารานั่นแล้ว พูดถึงแล้วอารมณ์เสีย เรามากินกันดีกว่าเนอะ” สาธิตคว้าตะเกียบจะมาคีบ แต่ติวดีเอามือมากัน สาธิตชะงัก รีบอ้อน ตาละห้อย“ติวจะไม่ให้ธิตกินจริงๆ เหรอ”
“ไม่ ! ธิตจะได้รู้ว่าตอนนั่งรอธิต ติวหิวขนาดไหน”
“ธิตบอกแล้วไงว่าธิตขอโทษ”
“ยอมให้กินก็ได้” ติ สาธิตรีบหยิบตะเกียบจะคีบเนื้อหมู ติวดีรีบร้องห้าม “แอ๊ะๆๆๆ ..ใครอนุญาตให้กินเนื้อหมู...” เธอคีบผักให้สาธิต “รู้ตัวไหมว่า ตัวเองอ้วนขึ้น ดูแก้มสิ...จะย้อยแล้วเนี่ย กินผักซะ !”
สาธิตโอดครวญ “โธ่...ติวอ่า ธิตไม่อ้วนสักหน่อย”
“ไม่อ้วนอะไร เมื่อวานตอนไปลองชุดแต่งงาน ธิตใส่กางเกงไซส์เดิมไม่ได้แล้วนะ นับจากวันนี้จนถึงวัน แต่งงาน...ธิตต้องกินแต่ผัก !”
“นั่นเท่ากับ 1 เดือนเลยนะ!” สาธิตตาโต
“1 เดือนเอง ..แต่งงานทั้งที ติวก็อยากแต่งกับเจ้าบ่าวหล่อ มีซิกแพค”
“ได้! แต่ติวต้องกินแต่ผักด้วย อย่าคิดนะว่าธิตไม่เห็น เมื่อวานติวลองชุด ซิบรูดไม่ขึ้น ติดห่วงที่เอว... ว้ายยยย..อ้วนขึ้นเหมือนเค้าเลย”
ติวดีแกล้งโวย“อะไร ! ไม่ได้อ้วนสักหน่อย ที่ร้านเอาชุดไซส์เล็กมาให้ ลองต่างหาก”
“ไม่จริงหรอก ..ติวอ้วน”
“อ้วนเหรอ! งั้นผักก็ไม่ต้องกิน!” ติวดีแกล้งโวยกลบเกลื่อนแล้วหยิบผักออกจากจานของสาธิต
สาธิตอ้อน “ธิตขอโทษ …” ติวดีก้มหน้ากินทำเป็นไม่สนใจสาธิต...สาธิตทำหน้าจ๋อย แล้วหันหลังให้ติวดี เหมือนแอบหันไปทำอะไรสักอย่าง “ธิตขอโทษ ต่อไปธิตจะไม่มาสาย จะไม่ว่าติวอ้วนอีกแล้ว ติวหายโกรธธิตนะ” สาธิตหันหน้ามายิ้ม โดย สาธิตเอาสาหร่ายติดฟันให้เหมือนฟันหลอ ติวดีที่เก๊กหน้าโกรธ พอเห็นสาธิตยิ้มมีสาหร่ายที่ฟันหน้าก็หัวเราะ ออกมา “นี่ไง...มุขนี้ ไม่ว่ากี่ปีก็ใช้ได้ผล...เดี๋ยวเรามีลูก เวลาติวดุลูก ธิตจะสอนให้ลูกทำแบบนี้ เราจะได้เป็น ครอบครัวตัวฮา”
ติวดีพยายามงอนอยู่ “ไม่ต้องพูดเลย ธิตก็พูดแบบนี้มาตลอดว่าจะไม่มาสาย สุดท้ายก็ติดพันงานจนสายทุกที ติวจะกลับบ้านเองก็ไม่ยอม คราวหน้าติวจะไม่ยอมแล้วนะ ติวดูแลตัวเองได้ โอเค๊ ??”
สาธิตจะแย้งแต่ยังไม่ ทันได้พูด มือถือก็ดังขึ้น สาธิตกดรับสาย “ฮัลโหล...ว่าไงสรวิทย์ ..ที่สำนักงานมีปัญหา ?!!” สาธิตหน้าตาตื่น ติวดีฟังด้วยความสนใจ
ในงาน After Party บรรยากาศสนุกสนาน พิมกับจีราวัจน์ยืนกันคนละมุม จีราวัจน์ยืนคุยกับแขกร่วมงานชาวต่างชาติ มีปีก้า และสุกี้ยืนอยู่ด้วย พิมเหล่ๆ มองจากระยะไกลด้วยความหมั่นไส้ และค้อนใส่ อีกมุมหนึ่ง...สิทธายืนมองจีราวัจน์ไม่วางตา..
ทันใดนั้นบอดี้การ์ดก็เดินมาหา ในมือถือโทรศัพท์ และกระซิบพูดกับสิทธา “ท่านครับ ..คุณหญิงโทรมาครับ”