บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 1 หน้า 2
จีราวัจน์ไม่ฟัง เอ่ยสวนขึ้น “ขอบคุณที่ตอกย้ำให้ฉันมั่นใจว่าโลกนี้..ไม่มีใครรักฉันจริง นอกจากตัวฉันเอง!!! และนี่คือคำขอบคุณ สำหรับบทเรียนที่ล้ำค่า ลงนรกไปซะ !!” หญิงสาวพูดจบก็ลั่นไก ยิงรุจน์อย่างเลือดเย็น ปัง !!!!
เลือดกระเด็นเข้าหน้าจีราวัจน์...จีราวัจน์หลับตา...น้ำตาไหลออกมา....พร้อมกับเสียงชยันต์ที่ดังขึ้น “คัท !!!!!!”
รุจน์ถึงกับลุกขึ้นปรบมือให้จีราวัจน์ “จีเล่นดีมาก !!”
จีราวัจน์หันมามองเอ่ยตอบแล้วก็ยิ้มนิดๆ อย่างเป็นมิตร “ขอบคุณมาก รุจน์ส่งมาดี จีก็เลยเล่นได้ เช็คเทปแป๊บนะ” หญิงสาวเดินออกจากฉากไป
จีราวัจน์เดินมาที่มอนิเตอร์ ระหว่างทางมีทีมงานพูดชมมาตลอด
“เก่งมากครับน้องจี”
จีราวัจน์ยิ้มรับมารยาทแต่ไม่เชื่อ
“แสดงสุดยอดมากเลยค่ะน้องจี”
จีราวัจน์หันมายิ้มรับแต่ก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี จีราวัจน์เดินมาถึงหน้ามอนิเตอร์ นั่งข้างๆ ชยันต์แล้วเอ่ยถามขึ้น “พี่ชยันต์ ฉากเมื่อกี้โอเคไหมคะ?...ขอร้องนะ จีฟังคนอื่นชมตามมารยาทมาพอแล้ว ถ้าไม่ดี ก็ด่ามาเลย”
ชยันต์ละสายตาจากจอ หันมาตอบ “ถ้าพี่พูดบอกว่า สุดยอดมาก จีก็ไม่เชื่อ ดูเองก็แล้วกัน” เขาพยักหน้าให้ ผู้ช่วยวอบอกโอบี
ผู้ช่วยสั่ง “เทปมา”
จีราวัจน์หันมามองจอ ผู้ช่วยส่งผ้าขนหนูให้เช็ดเลือด จีราวัจน์เช็ดเลือดไปดูจอไปหน้าตาจริงจัง ภาพในจอเป็นตอนที่จีราวัจน์เอาปืนจ่อ พูดไปร้องไห้ไป ตาเหี้ยม แต่เสียงสั่น
ชยันต์ดูจอไป พูดไปด้วยความตื่นเต้น“ฉากนี้มันครบมาก! นางเอกจากไม่เคยคิดที่จะรักแล้วเปลี่ยนมารัก แต่สุดท้ายก็ต้อง ผิดหวังเพราะรู้ว่า ...ความรักไม่มีอยู่จริง..มันทั้งสับสน เสียใจ และกลับมาเย็นชา...จีถ่ายทอดมันออกมาได้ครบ! แค่เรื่องแรก ทำได้ไง?” เขาหันมามองจีราวัจน์ด้วยความชื่นชมโดยไม่ปิดบัง
แต่จีราวัจน์ ตอบสวนตรงๆ “เพราะจีคิดแบบเดียวกันไงคะ...เลยเล่นออกมาได้” ชยันต์จะอ้าปากแย้ง แต่จีราวัจน์รีบพูดเรื่องอื่นกลบเกลื่อน “ถ้าพี่ชยันต์โอเคแล้ว...งั้นจีไปเปลี่ยนชุดกลับเลยนะคะ เดี๋ยวต้องรีบไปอีกงาน” เธอทำท่าจะเดินไป
ทันใดนั้น ผู้ช่วยวิ่งเข้ามาพูด กับชยันต์ และจีราวัจน์ “พี่ชยันต์ !!!! งานเข้าแล้วค่ะ! ฉากเมื่อกี้ต้องถ่ายใหม่อีกรอบ”
“ทำไม ?!!!” ชยันต์ย้อนถามสงสัย
“เช็คเทปดูสิครับ...มีคนเดินผ่านน่ะพี่ คือ..น้องนุ่น เค้าไม่รู้ว่าถ่ายอยู่ เค้าก็เดินเข้ามา”
จีราวัจน์ตวัดหางตาไปทางนุ่น นักแสดงสมทบที่ยืนอยู่อีกมุมของกองถ่าย ในจังหวะนั้นเองจีราวัจน์ เห็นนุ่น ยิ้มเย้ยๆ แล้วก็เดินหลบออกไป จีราวัจน์ฉุกคิดทันที
ชยันต์หงุดหงิด“อะไรกันอีกเนี่ย เทคแรกก็มีคนเปิดเสียงมือถือ เทคนี้ยังมีคนเดินผ่านอีก! มันจะบังเอิญอะไรขนาดนี้?”