บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 1 หน้า 3
“จีว่า...มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกค่ะ!”
ชยันต์มองจีราวัจน์ด้วยสายตาสงสัย
อีกมุมหนึ่งของโรงแรม..ปลอดภัยไร้คนเดินผ่าน นุ่นคุยมือถือกับพิมด้วยท่าทางสะใจ
“ทุกอย่างเรียบร้อย นังจีมันต้องอยู่ถ่ายละครต่อ ไปงานแฟชั่นโชว์ไม่ทันแน่ๆ ค่ะ พี่พิมสบายใจได้ แล้วอย่าลืมส่งรูปตอนเดินฟินาเล่มาให้น้องดูด้วยนะคะ”
ณ สถานที่จัดงานเดินแบบ ที่ห้องแต่งตัวส่วนตัว พิมนั่งอยู่หน้ากระจก หน้าผมเป๊ะ สวยครบ คุยโทรศัพท์ผ่านสมอลทอล์คด้วยความสะใจ มือสองข้างแช่อยู่ในอ่างสีทอง มีน้ำอุ่นและดอกกุหลาบโรยอยู่อย่าง ดัดจริต “ได้เลยค่ะ เดี๋ยวพี่พิมจัดไปให้ ส่วนเรื่องงานละครเรื่องใหม่ของพี่ น้องนุ่นเตรียมมาเล่นเป็นคู่สองประกบกับพี่ได้เลยนะคะ พี่คุยกับผู้กำกับไว้แล้ว ดีใจที่เราจะได้ร่วมงานกันนะคะดะ เลิฟยูนะ จุ๊บๆ” พิมส่งจูบอย่างกระแใส่โทรศัพท์
สิ้นเสียงจุ๊บๆ ลูกน้ำที่ยืนอยู่ข้างๆ ยื่นนิ้วมากดวางสายให้ หันมายิ้มสาระแน “เลิฟยู จุ๊บๆ แบบนี้ แสดงว่าแผนสำเร็จใช่มั้ยคะ?”
พิมเชิดหน้าอย่างมั่นใจเอ่ยตอบแล้วยกมือออกจากอ่างทอง “พิมซะอย่างไม่มีคำว่าพลาด!! นังจีมันมาไม่ทันงานแน่นอน มันจะต้องเสียทั้งชื่อ และโอกาสที่จะได้จาก คืนนี้!!”
ลูกน้ำกรีดร้องอย่างสะใจ “ต๊ายย ตายยยยย ! สะใจที่สุดในสามโลกค่ะ! แฟชั่นโชว์คืนนี้ระดมทั้งโปรดิวเซอร์เพลงเกาหลี โปรดิวเซอร์ หนังฮอลลีวู้ด แต่จีราวัจน์ นางเอกหน้าใหม่ ที่ได้ขึ้นเวทีแฟชั่นโชว์เครื่องเพชรระดับไฮเอนด์ครั้งแรก มาไม่ทันร่วม งาน! ดับ! จบแน่ๆ!”
พิมยิ้มเหยียด “ไม่ใช่แค่นังจีคนเดียวที่จะจบ แต่อีพี่สุกี้ก็ต้องดับอนาถตายคาวงการแพ็กคู่! นี่แค่สั่งสอนเบาๆ ในฐานะคนเคยรัก เคยดูแลกันมา ถ้าพี่สุกี้ไม่เห็นเด็กใหม่ดีกว่าพิมก็ไม่ต้องเจ็บแบบนี้”
“คิดแล้วก็คัน! อยากรู้จริงๆ ถ้าพี่สุกี้รู้เรื่องนี้จะดิ้นพล่านขนาดไหน!!” ลูกน้ำพยักเพยิดสอพลอ แล้วหัวเราะคิกคัก
พิมเชิดหน้าด้วยความสาแก่ใจและมั่นใจสุดๆ
ที่กองถ่าย จีราวัจน์ยังนั่งอยู่ไม่ห่างจากหน้ามอนิเตอร์ มีช่างหน้า ช่างผม รุมทำความสะอาดหน้า และผม เพื่อเตรียมถ่ายใหม่ จีราวัจน์ยืนเป็นตุ๊กตาให้ทุกคนรุม ระหว่างยืนก็คุยโทรศัพท์มือถือไปด้วย
“ฮัลโหลค่ะพี่สุกี้...พี่โทรมาก็ดีแล้วจีมีเรื่องจะบอก” ด้านหลังหญิงสาว ชยันต์หันมามองด้วยความสนใจ
ที่งานแสดงแฟชั่นโชว์ สุกี้เดินฉับๆ อย่างคล่องแคล่วรวดเร็ว ด้านหลังมีสเตฟานเดินตาม คอยถือกระเป๋าให้
“ก่อนจะบอก ตอบมาก่อนถ่ายถึงไหนแล้ว...” สุกี้ได้ยินสายซ้อน รีบบอก “เดี๋ยวก่อนจะตอบ..รอแป๊บ พี่มีสายซ้อน สายสำคัญด้วย” เธอกดคุยกับสายซ้อน “สวัสดีครับท่านผู้ว่า...งานประกวดชาวลำโขง สุกี้ไปเป็นกรรมการตัดสินแน่นอนครับ”