บทละครโทรทัศน์ เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 4 หน้า 10
“เอ๊า....ก็นี่ลูกชายสุดหล่อคุณพี่เพิ่งจะเปิดตัวแฟนไปหยกๆ” พนักงานเอาภาพในแท๊บเล็ตมาให้ดูเป็นภาพข่าวงานเมื่อคืน เป็นภาพที่โสมมิกานั่งตักศตวรรษอยู่บนเวทีในลักษณะวาบหวิว
เสาวรสถึงกับอึ้ง “อุ๊ยตาย...ตาวรรษเหรอเนี่ย”
“คบกับไฮโซขนาดนี้ อย่างนี้หนูก็หมดหวังแล้วสิคะ”
เสาวรสยิ้มปลื้ม ไม่นึกเลยว่าศตวรรษจะตาถึงขนาดนี้
นันทนากำลังเล่นเครื่องเล่นโดยมีเทรนเนอร์มาช่วยจัดท่าให้อย่างใกล้ชิด นันทนามองเทรนเนอร์หนุ่มล่ำ แล้วแสร้งทำออเซาะ “โอ๊ะๆ ทำไมเจ็บจัง”
เทรนเนอร์เข้าไปแตะกล้ามเนื้อด้านหลัง “เจ็บตรงไหนครับ”
“อ๊ะๆ ลงไปอีก... อ่า... นั่นล่ะตรงนั้น เจ็บจัง โอ๊ยๆ” นันทนาหันมาจะพิงอ้อนเทรนเนอร์แต่เจอเสาวรสเข้ามาซะก่อน นันทนารีบเก็บอาการ เสาวรสก็รู้ทันความเปลี่ยวของนันทนา “กล้าโผล่มาแล้วเหรอ ไม่กลัวโดนทวงหนี้รึไงคะคุณเสา”
“จะกลัวทำไมคะ ในเมื่อดิฉันมีเงินจ่ายอยู่แล้ว”
“แล้วไหนละคะ ดิฉันยังไม่เห็นซักบาท”
“คุณนันคงยังไม่รู้สินะคะว่าว่าที่ลูกสะใภ้ดิฉันรวยมาก”
นันทนาข่มกลับ “ถ้างั้นก็รีบมาเคลียร์ให้จบๆ นะคะ เพราะเดี๋ยวดิฉันนั่งรักษาการกรรมการผู้จัดการแล้วจะไม่มีเวลามาดูอะไรหยุมหยิมพวกนี้”
เสาวรสเบะปากกับนิสัยขี้คุยของนันทนา
ที่บ้านศตวรรษ เสาวรสเดินไปมาชะเง้อรอลูกชาย แต่ดูแล้วศตวรรษก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลับ เสาวรสกดโทรศัพท์หาแต่ศตวรรษก็ไม่รับ พอเห็นจันทร์กับชะมวงเอาตะกร้าผ้าลงมาจากชั้นบน เสาวรสก็รีบซักถามทันที “ใจคอลูกมันจะไม่มาโผล่หน้ามาให้ฉันเจอบ้างเลยรึไง”
จันทร์เหน็บ “ก็ช่วงนี้คุณวรรษต้องวิ่งรอกรับจ๊อบหลายที่ เพื่อหาเงินมาใช้หนี้คุณผู้หญิงน่ะสิคะ”
“โอ๊ย....ทำงานหรือติดหญิงกันจ๊ะ”
จันทร์เบื่อที่เสาวรสใส่ร้ายศตวรรษ “พนันกันไหมล่ะคะ... “
ชะมวงรีบเตือน “ยังไม่เข็ดอีก อยู่ทำงานใช้หนี้มากี่ปีแล้วป้า”
“แต่คราวนี้จันทร์มั่นใจ คุณวรรษทำแต่งาน ไม่มีแฟนหรอกค่ะ จันทร์พนันด้วยเงินเดือนทั้งเดือนเลยเอ้า”
เสารสรีบรับพนัน “ตกลงเดือนนึงนะ”
“ค่า... จันทร์มั่นใจยังไงคุณวรรษก็โสดทั้งแท่ง”
ชะมวงย้ำ “แต่เมื่อวานคุณวรรษกลับเช้าเลยนะป้า”
เสาวรสได้ยินก็หูผึ่ง กำลังคิดว่าสิ่งที่สงสัยจะต้องเป็นจริง เธอรีบไปคว้าเสื้อในตะกร้าที่ชะมวงถือมา “นี่เสื้อตาวรรษใช่ไหม?”
“ค่า”
เสาวรสคว้าเสื้อตัวที่ศตวรรษใส่เมื่อวานมาดมทันที “นั่นไง กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงชัดๆ ดมดูนี่” ทุกคนในบ้านพากันดมเสื้อศตวรรษ จันทร์หน้าเหวอไปทันทีเมื่อได้กลิ่นติดเสื้อขนาดนี้ “กลิ่นน้ำหอมแพงๆ แบบนี้ แสดงว่าลูกฉันจะต้องตาถึงมาก อภิชาตบุตรมาเกิดจริงๆ ลูกคนนี้” เสาวรสได้ทีรีบอมเงินเดือนของจันทร์ทันที
จันทร์เซ็ง ไม่นึกเลยว่าศตวรรษที่เห็นหงิมๆ จะแอบซุ่มเงียบแบบนี้