บทละครโทรทัศน์ ตะวันตัดบูรพา ตอนที่ 19 หน้า 7
“ลุงเคี้ยงที่ผ่านมาผมยอมตามคำแนะนำของลุงมาตลอด แต่คราวนี้ผมขอร้อง ถ้าลุงยังเห็นผมเป็นหัวหน้า ก็สอบปากคำชัชชัยแบบนี้อีก ถ้าเค้าจะสารภาพก็ให้เค้าสารภาพออกมาเอง” เคี้ยงขัดเคืองใจแต่ทำอะไรไม่ได้ สะบัดหน้าเดินจากไป บูรพาหันไปบอกจ๊อด “ปล่อยมันลงมา”
ชัชชัยมองบูรพาอย่างประหลาดใจ
ชัชชัยถูกปล่อยให้พักอยู่บนเก้าอี้ แต่ยังถูกมัดมืออยู่ ชัชชัยมองบูรพาที่ยืนอยู่เบื้องหน้าตนอย่างประหลาดใจ “มึงช่วยกูทำไม”
“ต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ”
ชัชชัยเยาะ “กูเคยทำร้ายมึง เคยเกือบจะฆ่าแฟนมึงอย่างนี้จะให้กูเชื่อว่ามึงสงสารกูงั้นเหรอ”
“ใช่ คุณเคยทำร้ายผม เคยทำร้ายคนที่ผมรัก ทั้งที่เราสองคนไม่มีทางสู้ แม้แต่กับป๋าที่เลี้ยงคุณมากับมือ ก็ถูกฆ่าเหมือนจนตรอก บอกตามตรงคุณชัช ผมทั้งเกลียด ทั้งสมเพชความเลวของคุณและนั่นล่ะคือเหตุผลที่ผมห้ามลุงเคี้ยง” ชัชชัยอึ้ง “ผมไม่อยากเห็นลุงเคี้ยงเป็นนักเลงกระจอกๆ เหมือนคุณ”
ชัชชัยอดไม่ได้ที่จะละอายใจ บูรพามองชัชชัยแล้วเดินจากไป
ธิชาชะเง้อรอการมาของบูรพาอยากใจจดใจจ่อ ปูที่ทำงานอยู่เห็นอาการของธิชาก็รู้ทันทีว่าเธอกำลังรอใคร “นัดกันไปไหนอีกล่ะ”
“ทานข้าวน่ะ ป่านนี้แล้วทำไมยังไม่มาก็ไม่รู้”
“เดี๋ยวก็คงมา วิ่งหลบตำรวจอยู่มั๊ง” ธิชาหันไปมองปูดุๆ ปูทำไม่รู้ไม่ชี้ พอดีเหลือบเห็นรถบูรพาแล่นมา “อ้าวนั่นไงมาแล้ว”
ธิชาหันไปมองด้วยความยินดี ปูแอบเบ้หน้าหมั่นไส้
หน้าสตูดิโอ ธิชาออกมารอรับบูรพา เขาลงจากรถมาด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วก็ได้ยินเสียงรถแล่นมาจอดพรืด เมื่อหันไปก็จึงเห็นตะวันฉาย เสือ และยักษ์ลงจากรถกรูกันเข้ามาที่ตน บูรพาไม่ทันตั้งตัวก็ถูกเสือผลักเข้าชิดผนัง ยักษ์จัดการสวมกุญแจมือ
ธิชากับตะวันฉาย “ผู้หมวด นี่มันเรื่องอะไรกันคะ”
“คุณบูรพา ผมขอควบคุมตัวคุณในข้อหาฆาตกรรมเจ้าหน้าที่ตำรวจ และลักพาตัวพยานสำคัญในคดีเสี่ยเจริญ เชิญไปให้ปากคำกับเราที่กองปราบ”
ธิชาตกตะลึงมองมาที่บูรพา บูรพาได้แต่นิ่งเงียบ… ตะวันฉายจะคุมตัวบูรพาขึ้นรถ ธิชารีบปราดมาขวาง “ผู้หมวดคะ”
“คุณธิชา ถ้าคุณมีคำให้การอะไรล่ะก็ขอเชิญที่กองปราบ ไม่ใช่ที่นี่ ไม่งั้นผมจะถือว่าคุณขัดขวางการปฏิบัติงาน”
ธิชาตะลึง