บทละครโทรทัศน์ เสน่หาสัญญาแค้น ตอนที่ 2 หน้า 16
ประกายเดือน พูดจบก็สะบัดออกไปเลย นัครินทร์ขัดใจ“เว๊ย!!!”
นัครินทร์ฮึดฮัดโดดลงนอนโซฟาอย่างอารมณ์เสียยังกะเด็กสปอยล์ “อย่านึก!! อย่านึกว่าจะรอด!! ฮึ่ม!!”
ที่บ้านคนไข้ของปานตะวัน คนไข้ตาแก่หัวงู เมียคนไข้ไฮซ้ออ้วนเผละ
ปานตะวันกำลังเข็นรถให้คนไข้ตาแก่อยู่กลางสวน ปานตะวันส่งลูกบอลบีบบริหารมือให้ “วันนี้อากาศดี คุณตาบริหารมือนิดนึงนะคะ”
คนไข้ตาแก่พยักหน้าอย่างว่าง่าย ปานตะวันสอนให้บีบ คนไข้แอบจับมือ ปานตะวันมีเอ๊ะ! แต่คนไข้เนียนเลยไม่สนใจ “ข้างละ 10 ครั้ง สลับกันนะคะ”
คนไข้พยักหน้า บีบไป ปานตะวันมองอย่างใส่ใจก่อนจะเริ่มเหม่อคิดถึงข้อเสนอของนาคินทร์
“เงินเดือนหนึ่งแสน สัญญาหนึ่งปี”
“ต่อไปนี้เค้าจะดูแลตะวันเอง เค้าจะพาตะวันออกไปจากห้องรูหนูนี่ให้ได้”
“และถ้าระหว่างนั้นคุณทำให้นารถเดินได้ ผมจะให้คุณอีก 5 ล้าน”
“ทำงานที่เดียวดีกว่าตะวันต้องวิ่งรอกรับจ็อบตั้ง 4-5 ที่ ได้เงินก็นิดเดียวจริงมั้ย”
ทันใดนั้นปานตะวันปานตะวันสะดุ้งด้วยเสียงร้อง “โอ๊ย!!” ของคนไข้ตาแก่
ปานตะวันรีบปราดไปดู “เป็นอะไรคะคุณตา”
คนไข้ตาแก่ทำตาปรอยชี้ให้ดูลูกบอลที่ตกอยู่บนพื้นใกล้ ๆ ปานตะวันยิ้ม “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวตะวันเก็บให้” ปานตะวันเผลอก้มลงเก็บอย่างไม่ทันระวังตัว คนไข้ตาแก่ยิ้มเจ้าเล่ห์เหล่มองหน้าอกปานตะวันสุดฤทธิ์
ปานตะวันไม่รู้ตัวเงยขึ้นส่งลูกบอลให้ “นี่ค่ะเดี๋ยวคุณตาบีบใหม่..ใจเย็นๆ นะคะ..ไม่ต้องรีบร้อน”
คนไข้ตาแก่จะรับลูกบอลในมือปานตะวันแต่คว้ามือปานตะวันด้วย กระชากเข้ามาแล้วตะปบหน้าอกปานตะวันหมับ ปานตะวันตกใจมาก “ว๊าย!! ไอ้บ้า!!”
ปานตะวันตบหน้าตาแก่เพียะ เมียซ้ออ้วนของตาแก่โผล่มาเห็นก็กรีดร้องโวยวาย ตาแก่รีบร้องไห้โวยวายอ้อนเมียสุดฤทธิ์ เมียซ้อด่าภาษาจีน “ลื้อตบหน้าผัวอั้วทำไม ใจดำทำร้ายคนพิการได้ยังไง? ใจยักษ์ ใจมาร ฯลฯ”
“ตะวันเปล่านะคะ สามีคุณนายทำอนาจารกับตะวันต่างหาก”
“อนาจาร??? ผัวอั๊วเนี่ยนะจะทำอนาจารลื้อ?? ผัวอั้วอีรักอั๊วจะตาย ลื้อนั่นแหละให้ท่าผัวอั๊ว” เมียซ้อตบหน้าตะวันเพียะ ผลักกระเด็น “ไป!! ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้”
ซ้อหันไปบอกคนรับใช้ “อาจู!! ไล่มันออกไป ไล่มันออกไปเร็ว ๆ เลย”
“ได้ค่ะคุณนาย” อาจูผลักไสไล่ส่งปานตะวันเหมือนหมูหมา กระชากลากออกไป “ไปๆๆ ชู่ว์ๆๆ”
ปานตะวันส่งเสียงร้องเถียง ขณะโดนลากออกไป “ฉันไม่ผิดนะคะ ฉันไม่ได้ทำอะไร ฉันไม่ผิด!!!!”
ที่ห้องทำงานนาคินทร์ นาคินทร์เอื้อมไปแตะรอยเลือดของกนกบนภาพวาดในห้อง