บทละครโทรทัศน์ เสน่หาสัญญาแค้น ตอนที่ 2 หน้า 18
ประกายเดือนตะโกน “นังปาปิก้าาา”
จามจุรี มอลลี่ และลูกกอล์ฟ ฮือฮาหน้าตาเลิกลั่ก ลุกฮือเกาะติดสถานการณ์ ปาริฉัตรนั่งทำงานหน้าตาเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ประกายเดือนตบโต๊ะเปรี้ยง ชี้ไปที่แผลตัวเอง “จะยังไง??”
ปาริฉัตรทำตาแป๋ว “ยังไง? อะไรคะ”
“ก็เมื่อกี้”
นาคินทร์เปิดประตูผลัวะมา พร้อมคำถาม“คุณฉัตรเรื่องคอนโดฯเรียบร้อยรึยัง”
นาคินทร์ชะงักเห็นประกายเดือน “อ้าว..คุณเดือน”
ประกายเดือนสำรวมกริยา “ท่านประธาน”
“เอ๊ะ!! นั่นศีรษะไปโดนอะไรมาครับ”
ประกายเดือนตวัดสายตามองปาริฉัตรทันที “คือ..เมื่อกี้”
ปาริฉัตรลุกขึ้นกุลีกุจออย่างเป็นห่วงเลย “ไหนขอฉัตรดูหน่อยนะคะ”
ประกายเดือนเหวอ “เฮ๊ย??”
“ไปกระแทกอะไรมาคะ..เลือดซึมเชียว”
ปาริฉัตรหันขวับไปหานาคินทร์ “ให้ฉัตรพาไป รพ. ดีมั้ยคะท่านประธาน”
“ดีครับ..คุณฉัตรช่วยพา”
“ไม่ค่ะ..ไม่ต้อง!!”
“อย่าดื้อท่านประธานสิคะคุณเดือน”
“ไม่ต้องค่ะ!!” ประกายเดือน จ้องหน้า “แค่นี้..จิ๊บๆ รับรอง” ประกายเดือน กัดฟัน เสียงเข้ม “ฉันจัดการได้!!”
ปาริฉัตรอมยิ้ม “เหรอคะ”
“ผมว่าไปให้คุณหมอดูซะหน่อยจะดีกว่า”
“ไม่ต้องหรอกค่ะท่านประธาน เดี๋ยวตอนกลับบ้านเดือนค่อยให้ตะวันดูให้ก็ได้”
นาคินทร์ปิ๊งไอเดีย ดูนาฬิกา “นี่ก็ใกล้เวลาเลิกงานแล้ว งั้นผมไปส่งคุณเดือนที่บ้านเลยละกันนะครับ จะได้ถึงบ้านเร็วหน่อย”
ปาริฉัตรแทบเป็นลม -- อะไรวะ?? ประกายเดือนเห็นอาการปาริฉัตรก็เก็ท ยิ้มกริ่ม “ขอบพระคุณท่านประธานค่ะ แต่เดือนไม่อยากรบกวน..โอ๊ะๆ” ประกายเดือน ทำท่ามึนนิดๆ
นาคินทร์ปราดไปประคอง “เป็นอะไรรึเปล่าครับ”
ปาริฉัตรหน้าเหวอ นาคินทร์สั่ง “คุณฉัตร สั่งเตรียมรถ ผมขับเอง”
“ห๊า..เอ่อ..ท่านประ...” นาคินทร์ประคองประกายเดือนออกไปทันที ปาริฉัตรร้องเรียก “ท่านประธานคะ”
ประกายเดือนหันมาหลิ่วตาให้อย่างชนะ ปาริฉัตรปริ๊ด “อี..นัง..อีบ้า!!!”
จามจุรี มอลลี่ และลูกกอล์ฟ ที่เกาะติดสถานการณ์อยู่ สีหน้าตื่นตาตื่นใจมาก จามจุรีเผลอ “แซ่บเว่อร์ร์ร์”