บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่10 หน้า 18
กำนันแย้ม หมออ่วม กอ และลำเจียก ก็มองอย่างเคลือบแคลงใจ ไม่แน่ใจว่าผีหรือคน จะวิ่งหนีก็ละล้าละลังรอดูท่าที เพื่อนๆ ทศพลก็ท่าทางลังเล พอทศพลเดินเข้ามาใกล้ก็ถึงกับผงะถอยหนีไปตั้งหลัก
“ฉันไม่ใช่ผี ฉันยังไม่ตาย” ทศพลยื่นมือไปจับแขนวันชนะไว้
ทุกคนมองทศพลชัดๆ พอเห็นว่าเป็นคนจริงๆ วันชนะก็ร้องดีใจออกมา “ไอ้พลจริงๆ ด้วย ไอ้พลยังไม่ตาย!”
ทศพลหันไปสบตากำนันแย้ม “ผมกลับออกมาได้ ไม่ตายซะก่อน หวังว่ากำนันคงจะรักษาสัญญา”
กำนันแย้มขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเจ็บใจที่ทศพลรอดมาได้
กำนันแย้มเอากำปั้นทุบเสาเรือนอย่างหงุดหงิด “ไอ้หนุ่มนั่นมันอวดดีนัก !”
“คุณพลยังไม่ตาย! แสดงว่าเขาเป็นเนื้อคู่ฉัน !” ลำเจียกท่าทางดีใจออกนอกหน้า
กอได้แต่ส่ายหน้า “มันรอดมาได้ยังไงวะ หรือเจ้าแม่นาคีจะไม่มีจริงตามที่มันพูด”
“มีสิพ่อก็นังคำแก้วนั่นแหละเป็นเจ้าแม่นาคี” ลำเจียกมั่นใจ
“ถ้านังคำแก้วเป็นงูเจ้าแม่ ก็ต้องฆ่าไอ้ทศพลไปแล้วสิ จะปล่อยไว้ทำไม” กอครุ่นคิดสงสัย
หมออ่วมครุ่นคิด “สงสัยไอ้หนุ่มนี่มันจะมีของดีรอดมาได้ครั้งแล้วครั้งเล่า”
ลำเจียกยิ้มหยัน “มีซี๊... ของดีน่ะดีซะจนเจ้าแม่ติดใจอยากได้เป็นผัว” ลำเจียกคิดหมั่นไส้เจ้าแม่นาคี มั่นใจว่าเจ้าแม่นาคีพิศวาสทศพล
ทศพลปลีกตัวมานั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ ครุ่นคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ วันชนะ ประกิต เชษฐ์ และสมมาตรเข้ามานั่งใกล้ๆ
“ขอบใจมากนะเว้ย ไอ้พล แกมาช่วยพวกฉันทันเวลาฉิวเฉียด” วันชนะยิ้มดีใจ
“ไปอยู่ในถ้ำมาทั้งคืน เป็นไงบ้างวะ” เชษฐ์เอ่ยถาม
ทศพลนิ่งไป คิดถึงเรื่องราวในถ้ำกับเจ้าแม่นาคี “ก็ไม่เป็นไร ฉันมีความสุขดี”
“มีความสุขงั้นเหรอวะ !” เพื่อนๆ เหวอ ทศพลยิ้มนิดๆ พยักหน้าแทนคำตอบ
“น่าแปลก เนื้อตัวแกสะอาดสะอ้าน รอยยุงกัดสักนิดก็ไม่มี ถ้าไม่บอก ฉันคงคิดว่าแกหนีไปนอนโรงแรมหรูห้าดาวในเมือง”
เพื่อนๆ ชะงัก เห็นด้วยกับความช่างสังเกตของสมมาตร
“จริงด้วย นี่เอ็งถูกขังอยู่ในถ้ำจริงๆ ใช่มั้ย” ประกิตซักไม่เชื่อสายตา
“ก็จริงน่ะซิวะ” ทศพลยิ้มกริ่ม
วันชนะซักไซ้ “ในถ้ำนั่นอาจจะมีหรือไม่มีเจ้าแม่นาคีฉันก็ไม่รู้ แต่มันก็ต้องมีพวกเขี้ยวขออสรพิษบ้างแหละแกรอดมาได้ยังไงวะ”