บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 5 หน้า 6
"จีแอลเอสกำลังจะขยายตลาดเข้าไปในญี่ปุ่น..มันไม่ใช่เรื่องธรรมดา..สื่อที่ไหนก็ต้องสนใจทั้งนั้น" ศิลาหนึ่งในคณะกรรรมการเอ่ยขึ้น
"แต่เราไม่ได้เชิญ เราตกลงกันแล้วว่าจะปิดเรื่องนี้ไม่ให้สื่อรู้" พสุวัฒน์เอ่ยไม่พอใจ
"ข่าวรั่วมั้งครับพี่พสุ พวกนักข่าวสมัยนี้เค้าวงในกันจะตาย ปิดยังไงก็ไม่มิดหรอกครับ" สินธรเอ่ยเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา
"แล้วนี่คุณปราณกลับมาหรือยังครับ..คนญี่ปุ่น เข้มงวดเรื่องเวลามาก ผมไม่อยากทำให้เขารู้สึกว่าเราไม่ให้ความสำคัญกับงานนี้ แล้วพวกสื่อจะเอาเราไปออกข่าวเสียๆหายๆได้นะครับ" ธนาฒน์แสร้งเป็นห่วง
"ตั้งแต่ลูกชายคุณขึ้นมาบริหาร มีเรื่องให้ตื่นเต้นตลอดเลยนะ" สุพจน์เอ่ยกระแนะกระแหน
"อย่าเพิ่งกังวลไปเกินกว่าเหตุเลยค่ะ..ดิฉันส่งรถไปรอรับคุณปราณที่แอร์พอร์ตแล้ว คุณปราณมาทันเวลาแน่ค่ะ" อัณณาเอ่ยรับรอง
"งานนี้จะหมู่หรือจ่าก็อยู่ที่หลานคนเดียวแล้วนะพี่พสุ" สินธรเอ่ยยิ้มๆ
พสุวัฒน์กับอัณณาหวั่นๆ ในใจ
ที่ห้องทำงานของสินธร
ชมนาดกำลังโทรศัพท์อยู่ที่ห้องทำงาน "รออยู่ที่แอร์พอร์ตแล้วใช่มั้ย"
คนขับรถตู้ของบริษัทที่ถูกส่งไปรับปราณที่สุวรรณภูมิกำลังพูดสายอยู่ "ครับ แต่คุณชมครับ..เรื่องนี้จะไม่ถึงหูท่านประธานนะครับ"
"อย่าคิดว่าตัวเองทำอะไรผิด..ถ้าคุณปราณจะมาสาย มันเป็นความผิดของระบบจราจร ไม่ใช่นาย เข้าใจมั้ย" ชมนาดยิ้มตาแวววาว กำชับอีกฝ่าย
ที่บ้านของภารตี ภัทรินกำลังลาแม่เพื่อเดินทางเข้ากรุงเทพฯ
"จริงๆ แล้วชั้นนั่งรถทัวร์ไปก็ได้"
"ในจดหมายเค้าให้ลูกติดต่อกลับภายในวันนี้ไม่ใช่เหรอ..ไปเครื่องดีแล้ว จะได้ทัน..สายการบินราคาถูกเดี๋ยวนี้ แพงกว่ารถทัวร์ไม่กี่ร้อยเอง..เอาไว้ขากลับค่อยนั่งรถทัวร์แล้วกัน"
"ค่ะ ไว้ขากลับภัทค่อยนั่งรถทัวร์ก็ได้ ช้าหน่อยแต่ก็ประหยัดเงินกว่า"
อยู่ๆ รถของปราณนต์แล่นมาจอด พวกจันทร์วิภา เนตรมณี เบญจคีย์นั่งมา โดยที่อะเล สามีของจันทร์วิภาเป็นคนขับ
ภัทรินเห็นพวกเพื่อนๆ ลงจากรถมาก็หน้าเสีย "พวกแก..มาทำไม..อ๋อ จะมาซ้ำเติมชั้นใช่มั้ย..เอาเลยสิ มันเป็นทีของพวกแกแล้วนิ เชิญเหยียบย่ำชั้นให้จมดินไปเลย" หญิงสาวเอ่ยในทางร้ายไว้ก่อน
"โวยแหมมมม ดูมันพูด อย่างนี้มันน่าช่วยมั้ย" เบญจคีย์เอ่ยอย่างอดไม่ได้
"แกก็ดีแต่มองคนอื่นในแง่ร้าย คิดเหรอว่าคนอื่นเขาจะเป็นเหมือนแกทุกคน" จันทร์วิภาเอ่ยตำหนิหญิงสาว
"ถ้าไม่ได้มาซ้ำเติม พวกแกมาทำไมแต่เช้า" ภัทรินย้อนถาม