บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 5 หน้า 7
"ก็มารับเธอไปส่งสนามบินน่ะสิ" เนตรมณีตอบ
"หา.." ภัทรินร้องอุทานอย่างแปลกใจ
"ถ้านั่งรถโดยสาร พรุ่งนี้เธอก็ไปไม่ถึงกรุงเทพหรอก " เนตรมณีประชด
"พวกแกไม่ได้โกรธชั้นเหรอ" ภัทรินถามเสียงอ่อยๆ
"แกเพิ่งถูกคนอื่นทำร้ายมา จะให้พวกเราตีซ้ำแผลแกอีกเหรอ..พวกชั้นไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก..ยังไงแกก็เพื่อน" จันทร์วิภาเอ่ยขึ้นอย่างจริงใจ
"แกนั่นแหละ ยังสะกดคำว่าเพื่อนเป็นหรือเปล่า" เบญจคีย์เอ่ยซ้ำขึ้นมาอีก
"เพื่อน.." ภัทรินซึ้งใจยืนเหวอไปเลย เพื่อนๆส่ายหน้าอย่างเข้าใจนิสัยของภัทรินดี เข้ามารุมกอดปลอบๆ เบญจคีย์เข้ามาท้ายสุด แต่สุดท้าย 4 สาวก็กลมเกลียวกัน
"รีบไปเถอะครับ เดี๋ยวสาย" อะเลเอ่ยขัดขึ้น
"นั่นรถหมอณนต์นี่" ภัทรินเอ่ยอย่างจำได้
"คุณหมอไปสัมมนาที่เชียงใหม่ ฝากให้ผมเอารถมารับคุณภัทไปส่งสนามบิน" อะเลบอก
"มีน้ำใจเหมือนกันนะหมอ..ภัทไปนะคะแม่ " ภัทรินยกมือไหว้ลาแม่
"คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองนะลูก"
ภัทรินเดินไปขึ้นรถ อะเลรีบไปเปิดประตู รถแล่นออกไป
ที่ห้องทำงานของสินธร ชมนาดกำลังโทรศัพท์อยู่ที่ห้องทำงาน มีธนาฒน์อยู่ด้วย
"ยังไม่เจอคุณปราณอีกเหรอ"
"ไฟลท์ที่มาจากปารีสก็ลงตั้งนานแล้ว แต่ผมไม่เห็นคุณปราณออกมาเลยครับ" คนขับรายงาน
"ยังไม่มาอีกเหรอ..รอต่อไป ถ้ามีอะไรคืบหน้าโทรมารายงานชั้นด้วย" ชมนาดวางสาย "เป็นไปได้ยังไง..นอกจากไฟลท์นั้นก็ไม่มีไฟลท์อื่นที่มาจากปารีสแล้วนี่..หรือว่าปราณจะไปเวียร์เครื่องที่อื่น"
"คุณปราณยังไม่มาก็ดีสิครับ"
"ชั้นก็ขอให้เป็นอย่างนั้น อย่ามีอะไรผิดแผนแล้วกัน"
ชมนาดเครียด รู้สึกกังวลไม่สบายใจพิกล
ที่ห้องทำงานพสุวัฒน์ อัณณาเพิ่งวางสายโทรศัพท์ รีบเดินกลับเข้ามาในห้องพสุวัฒน์ หน้าตามีเรื่องร้อนใจ "คุณท่านคะ.." ทุกคนเห็นสีหน้าอัณณาก็รู้ว่ามีเรื่องแน่ รอฟัง "คุณปราณ..ตกไฟลท์ค่ะ"
ศิลา สุพจน์อึ้ง
"ตกไฟลท์?!!! เฮ้ย..แล้วการเซ็นสัญญาวันนี้ล่ะ..ใครจะรับผิดชอบ "สุพจน์ร้องโวยวายทันที
"คุณพสุวัฒน์..ผมเคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าลูกชายคุณไม่เหมาะสม ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเด็กฝึกงาน...อย่างนี้มันเสียหายมาก" ศิลาเอ่ยตำหนิ
"ผมไม่ยอมแน่ ความผิดครั้งนี้ลูกชายคุณต้องชดใช้" สุพจน์ยังโวยไม่เลิก