บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 10

ภัทรินอึ้ง ที่แม่จับสังเกตได้ “แม่..” 

“ถึงแม่จะไม่รู้ แต่แม่ก็สัมผัสได้ว่าปัญหามันหนักมาก มากจนลูกอาจจะไม่อยากแบกมันต่อไปอีกแล้ว..ใช่มั้ย” 

“ถ้าภัทรตอบว่าใช่ แม่จะว่าอะไรมั้ยคะ” 

“แม่ก็จะบอกให้ถามตัวเองให้แน่ใจว่าลูกยังรักหมอณนต์อีกมั้ย..เอาแค่ความรู้สึกลูกนะ อย่าเอาเรื่องราวที่เขาเคยทำไว้มาเกี่ยว..ความรู้สึกของลูกคือรักหรือไม่รัก?” ภัทรินเศร้า กอดแม่เอาไว้ราวกับเป็นเด็กน้อยของแม่ “แล้วที่ลูกโกรธเขาเพราะอะไร ..เพราะเขาไม่รัก..หรือเพราะเขาไม่เป็นอย่างใจ” 

“เขาหลอกภัทรค่ะแม่ หลอกอย่างเลวร้ายที่สุด” 

“ภัทร..พ่อของลูกก็เคยหลอกแม่..ลูกก็เคยหลอกแม่” ภัทรินอึ้งที่แม่รู้ “แต่ที่แม่ไม่ถามไม่พูด เพราะแม่รู้ว่าลูกทำอย่างนั้นทำไม ลูกก็คงไม่ได้มีความสุขที่โกหกแม่หรอก จริงมั้ย?..ภัทร..คนรักกัน แค่รักอย่างเดียวไม่พอนะ แต่ต้องมองให้เห็นความรักของกันและกันด้วย มองให้เห็นถึงความรักที่ซ่อนอยู่ แล้วจะอยู่กันอย่างมีความสุข” 

“แม่..” ภัทรินกอดแม่ ครุ่นคิดถึงคำสอนไป แววตาอ่อนลง

เช้าวันใหม่ พระอาทิตย์ขึ้นผ่านเหลี่ยมเขา แสงสีทองตัดกับหมอกจางๆ สวยงาม อบอุ่น ภัทรินในชุดนอน สวยพลิ้ว มีเสื้อคลุมกันหนาว ถือถ้วยกาแฟร้อนๆ ที่มีควันอุ่นๆ ลอยออกมาด้วยสองมือประคอง กำลังนั่งดื่มอย่างจมลึกไปในห้วงความคิด

“ภัทร..คนรักกัน แค่รักอย่างเดียวไม่พอนะ แต่ต้องมองให้เห็นความรักของกันและกันด้วย ถึงจะอยู่กันอย่างมีความสุข”

ภัทรินนึกถึงตอนที่ปราณนต์ดำผุดดำว่ายเพื่องมแหวนแต่งงานให้ภัทริน และช่วงเหตุการณ์ประทับใจต่างๆของปราณนต์กับภัทริน เช่น ตอนที่ปราณนต์ชกกับธนาฒน์ที่บริษัทยา ตอนที่เล่นกังหันลมกัน ตอนที่ดูแลกันในไซต์ก่อสร้าง ฯลฯ

ภัทรินยกกาแฟจิบ สีหน้าสงบ แววตาอ่อนลง แต่ยังแฝงความดื้อเอาไว้ ทันใดนั้นเอง มีลมพัดมากระทบ ภัทรินรู้สึกเย็น เงยหน้าขึ้นรับลม มองสิ่งต่างๆ รอบตัวที่ถูกลมพัดผ่าน แล้วจากนั้นภัทรินก็หลับตา ปล่อยให้ลมระผ่านใบหน้าไป สัมผัสความรู้สึกของลมนั้นเอาไว้ ซึมซาบ เป็นความรู้สึกที่ดี เย็น สบาย สดชื่น 

แล้วเมื่อภัทรินลืมตาขึ้นมาอีกที ก็ปรากฏว่าปราณนต์ยืนอยู่ตรงหน้า ทั้งสองคนมองหน้ากัน

“ภัทรป่วยง่าย เมื่อคืนตากฝน ผมก็เลยเอายามาฝาก” ปราณนต์เอ่ยในมือถือถุงยาไว้ ภัทรินจ้องนิ่ง ซาบซึ้ง แต่ปากหนัก ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรยังไง ปราณนต์เข้าใจไปว่าภัทรินไม่อยากพูดด้วย “ผมเอาไปฝากไว้กับน้าภานะ” เขาหันเดินกลับออกไป ภัทรินอยากเรียกไว้ แต่ปากหนักปล่อยให้อีกฝ่ายเดินจากไป

ช่วงสายๆ ภัทรินเสร็จธุระจากที่ไร่ก็เดินกลับมาที่บ้าน เบญจคีย์ เนตรมณีกำลังมารับภารตีออกไปข้างนอก