บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 7
ปราณนต์นั่งรออยู่ด้านนอกบ้าน อากาศเริ่มเย็น และมีลมพัดแรงมา ปราณนต์เริ่มหนาว มองท้องฟ้า เริ่มเห็นเป็นสีแดงๆ ภารตีเดินออกมา
“กลับบ้านเถอะค่ะคุณหมอ อากาศเย็นแล้ว เดี๋ยวจะเป็นไข้ไปเสียก่อน”
“แต่..ผมอยากคุยกับภัทรให้เข้าใจก่อนครับ”
ภัทรินเดินตามออกมา ยืนห่างๆ ไม่เข้ามาร่วมในวงสนทนา
“มันไม่คุยด้วยก็ไม่ต้องไปตื๊อหรอกค่ะ..เดี๋ยวน้าขับรถไปส่ง น้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นที่กรุงเทพฯ หมอไปทำผิดอะไรมากมาย ยัยภัทรถึงได้โกรธมากขนาดนี้”
“อ้าว นี่น้าภายังไม่ทราบเหรอครับ”
ภัทรินรีบมาห้ามภารตี “แม่!! ถ้าเขาจะกลับก็ให้เขากลับไปเองสิ”
“ฝนกำลังจะตก จะให้หมอเดินฝ่าฝนไปงั้นเหรอ” ภารตีหันมาดุลูกสาว
ปราณนต์รู้ว่าภาภรตีเปิดโอกาส รีบรับมุขทันที “ผมไปรอที่รถนะครับ..แล้วผมจะเล่าทุกอย่างให้น้าภาฟังเอง..ทุกเรื่อง ทุกความลับ ตั้งแต่วันแรกที่ผมเจอภัทรเลยครับ”
“นี่!!! นายจะใช้ให้คนแก่ขับรถไปส่งตัวเองเหรอ..ใจร้ายใจดำมาก”
“หรือลูกจะไป?” ภารตีย้อนถาม
“แม่!!”
ภารตียื่นกุญแจรถให้ ภัทรินได้แต่ฮึดฮัดหงุดหงิด ไม่อยากไป
เวลาต่อมา ภัทรินขับรถมาส่งปราณนต์ แต่แล้วก็จอดเอาดื้อๆ กลางถนน
“ลงไปได้” ภัทรินเอ่ยไล่
“หา..อีกนิดเดียวก็จะถึงบ้านเราแล้ว ไปให้ถึงไม่ได้เหรอ”
“ชั้นจะไม่กลับไปเหยียบบ้านนายอีก ลงไป”
“ผมจะไม่เดินฝ่าฝนไปแน่..คุณต้องไปส่งผมถึงบ้าน ไม่งั้นผมจะนั่งอยู่อย่างนี้” ปราณนต์กอดอก ทำตัวดื้อ ท้าทาย ภัทรินหมั่นไส้ ดับเครื่องรถ ถอดกุญแจรถ แล้วเดินลงจากรถไปทันที “อ้าว นี่ คุณจะไปไหน” ปราณนต์รีบลงจากรถรีบตามภัทรินที่เดินจ้ำไม่หยุด
“ยอมเดินตากฝนกลับบ้าน แต่ไม่ยอมไปบ้านของเรางั้นเหรอ” ปราณนต์เข้ามากระชากแขน “ภัทริน!”
ภัทรินกระชากมือออก “ไม่ต้องมายุ่งกับชั้น!” ทำให้กุญแจรถที่อยู่ในมือของหหญิงสาวหลุดกระเด็นออกไปไกล ตกหายไปในข้างทาง “เฮ้ย” ภัทรินตกใจจะเข้าไปค้นหากุญแจรถ แต่ทันใดนั้น ฝนก็ตกลงมา
“ฝนมาแล้ว ไปหลบฝนก่อน” ปราณนต์เอ่ยเตือนอย่างเป็นห่วง