บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 9
ภัทรินจ้องหน้าตอบ “ใช่ ชั้นเคยรักนาย แต่ตอนนี้นายคือสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตชั้น และชั้นไม่ต้องการมีนายในชีวิตอีกแล้ว..ปล่อยชั้นไปเถอะ” หญิงสาวแน่วแน่ ไม่อ่อนข้อ ปราณนต์ยิ่งฉุน ทำท่าจะจูบภัทริน แต่ภัทรินโพล่งเสียงดังออกมาก่อน “จะขืนใจชั้นเหรอ!!”
ปราณนต์ผงะ เจ็บจี๊ด จุก พูดไม่ออก ยิ่งเห็นสีหน้าของภัทรินที่เจ็บช้ำ ปราณนต์จึงยอมจำนน ค่อยๆ ปล่อยมือออก
ภัทรินกำลังจะก้าวออกไป แต่ปราณนต์โพล่งถามขึ้นมา “คุณไม่สงสารลูกเหรอ” ภัทรินอึ้ง ชะงักไป ไม่คิดว่าปราณนต์จะรู้ “ผมรู้ว่าคุณไปฝากท้องที่โรงพยาบาล”
“ชั้นจะให้ลูกใช้นามสกุลชั้น และเราจะไม่เรียกร้องสิทธิ์หรือทรัพย์สินใดๆ จากนายและจีแอลเอสสักบาทเดียว”
“ผมไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น”
“งั้นก็ไม่มีอะไรต้องห่วงอีก” ภัทรินชัดเจน ตัดบท เดินหนีออกไป
ปราณนต์ได้แต่หมดเรี่ยวแรงอยู่ตรงนั้น ไม่สามารถขยับไปไหนได้
ภัทรินเดินมาท่ามกลางฝน เสียใจ พยายามจะไม่ร้องไห้ แต่แล้วก็หมดแรง หยุดยืนนิ่ง ปล่อยให้ความรู้สึกไหลผ่านออกมาให้หมด สักพัก มีร่มมากางให้จากด้านหลัง ภัทรินหันขวับกลับมา พบว่าปราณนต์ยืนอยู่ตรงหน้า ถือร่มให้ ภัทรินอึ้ง
“คุณไม่ต้องรักผมก็ได้ แต่อย่าห้ามผมรักคุณเลย”
ภัทรินมองหน้าปราณนต์ด้วยความซาบซึ้ง รัก อยากได้รับการปลอบ แทบอยากโผเข้ากอด แต่ชั่วแวบเดียวที่เกิดทิฐิ ภัทรินรีบกลับหันหลังขวับทันที ปราณนต์อึ้งไป ภัทรินก้าวเดินต่อโดยที่มีปราณนต์ก้าวเดินตามอยู่ห่างๆ
ภัทรินหยุดกึก เพราะรู้ว่าปราณนต์ก้าวตาม ภัทรินยืนนิ่ง ชั่งใจว่าจะหันกลับไปขับไล่ หรือปล่อยเลยตามเลย แต่สุดท้ายก็ทำเฉย เดินต่อไปตามจังหวะของตัวเอง ปล่อยให้ปราณนต์เดินกางร่มตามให้ไปตลอดทาง
ปราณนต์ที่เดินกางร่มให้ภัทรินกลับมาที่บ้าน อยู่ในสภาพเปียกม่อลอกม่อแลก ภัทรินเดินมาถึงก็เข้าบ้านไปเลย ไม่ใส่ใจ ไม่แยแสปราณนต์ ชายหนุ่มหยุดอยู่ที่หน้าบ้าน ไม่ได้ตามเข้าไป แค่มาส่งภัทรินไม่ให้ต้องเดินตากฝน
ภารตีที่ออกมาเห็นภัทรินกลับมาพอดี “อ้าว ภัทร” แต่ภัทรินเดินเข้าไปเลย ภารตีงงว่าเกิดอะไรขึ้น หันมาหาปราณนต์ “หมอณนต์ เรื่องอะไรกันคะ”
ชายหนุ่มยิ้มหมอง คล้ายบอกว่าไม่เป็นไร แล้วหันหลังเดินกลับไป ภารตีงงๆ
เวลาต่อมา ภัทรินนั่งเช็ดผมตัวเองอยู่ แต่สายตาเหม่อลอย ตกอยู่ในห้วงความคิดตัวเอง ไม่ได้โฟกัสที่การเช็ดผมเลย จนกระทั่งภารตีเข้ามานั่งข้างๆ คว้าผ้าไปเช็ดผมให้
“ภัทรจะเลิกกับหมอณนต์เหรอ”