บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 12
จันทร์วิภาขำคิกคัก “เอ้าเด็กๆ มาดูพี่ภัทรเร็ว ดูสิว่าจะร้องไห้หรือเปล่า”
“ยัยจันทร์!!” ภัทรินเอ็ดเพื่อนเสียงดัง
“ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมได้ชื่อว่าเป็นหมอมือเบาที่สุดเลยครับ” ปราณนต์เอ่ยพร้อมหยิบเข็มมา ภัทรรินหันหน้าหนี ไม่มองหน้า “พร้อมนะครับ..คุณครับ พร้อมนะครับ”
“พร้อมแล้ว!” ภัทรินเอ่ยตอบเสียงสะบัดๆ
“พร้อมแล้วก็มองหน้าผมสิครับ..แถวนี้เรามีกฎว่าจะต้องมองหน้าหมอ..เราจะได้รู้ว่าเก่งแค่ไหน”
“ใช่ๆ” กลุ่มเด็กๆ รีบขานรับสนับสนุนคำพูดของหมอ
ภัทรินมองหน้าปราณนต์ ถลึงตาใส่ คนอื่นๆ พากันหัวเราะคิกคัก ปราณนต์มองหน้าภัทรินยิ้มๆ แล้วฉีดยาให้
ภัทรินเบิ่งตาขึ้นเล็กน้อย แต่อดทนต่อความเจ็บ พยายามยิ้มเยาะ ลอยหน้าไปมา ทำหน้าตาว่าสบายๆ แม้จะแอบเจ็บก็ตาม พอฉีดเสร็จ พวกเด็กๆ ก็เฮ ดีใจที่ภัทรินไม่ร้อง
“เก่งที่สุดเลย” ปราณนต์เอ่ยชม
เด็กแสบคนหนึ่งโพล่งออกมา “เมียหมอณนต์เก่งที่สุดในโลก!!” ภัทรินอึ้ง
พวกเด็กๆ พากันร้องตามทุกคน “เมียหมอณนต์เก่งที่สุดในโลก!!”
ปราณนต์ยิ้ม ยักไหล่อย่างไม่รู้จะห้ามเด็กยังไง ส่วนภัทรินทำหน้าไม่ถูก เชิดใส่ หมั่นไส้ แล้วเดินหนี
ภัทรินเดินจ้ำอ้าวแยกออกมา
“ภัทร รอแม่ด้วย” ภารตีร้องเรียกแล้วเดินตามลูกสาวมาด้วย
ปราณนต์วิ่งตามเข้ามา ถือตะกร้าขนมเปงม้งมาด้วย“น้าภาครับ..ผมจำได้ว่าภัทรชอบทานขนมเปงม้งมาก..ผมเลยตื่นเช้ามาทำให้ครับ”
“โถ หมอณนต์ อะไรจะน่ารักขนาดนี้ ขอบใจมากนะ” ภารตีตื้นตันใจ
“ไม่ต้องไปเอาของๆ เขาค่ะแม่” ภัทรินดึงแขนแม่ออกในขณะกำลังจะรับขนมพอดี ทำให้ขนมหล่นตกพื้นเสียหาย
“ภัทร..ทำไมทำอย่างนี้” ภารตีหันมาดุลูกสาว
“ช่างเถอะแม่ ภัทรไม่ได้อยากกินซะหน่อย..กลับบ้านเถอะค่ะ” ภัทรินลากภารตีออกไป
ปราณนต์ได้แต่มอง เก็บขนมขึ้นมา รู้สึกเสียใจ พวกจันทร์วิภาเข้ามาให้กำลังใจหมอ
“อย่ายอมแพ้นะคะหมอ สู้ๆ” จันทร์วิภาเอ่ยขึ้น
“สู้ๆ” เบญจคีย์และเนตรมณีก็ให้กำลังใจหมอด้วย
ทุกคนกำมือทำท่าสู้ๆให้กำลังใจ แต่ปราณนต์นิ่ง ไม่มีอารมณ์ จันทร์วิภาเลยจับมือปราณนต์ขึ้นมาให้ทำท่าสู้ๆ แต่พอจันทร์วิภาปล่อยมือ มือปราณนต์ก็ตกลงต่องแต่ง จันทร์วิภาจับขึ้นมาอีกที พอปล่อยก็เป็นอย่างเดิม
“หมอณนต์ไม่สู้แล้ว” จันทร์วิภาครวญกับเพื่อนๆ