บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 14
“คิดว่าทำอย่างนี้แล้วชั้นจะให้อภัยงั้นเหรอ”
“อย่าเพิ่งออกตัวแรงจนกว่าจะได้เห็นความเว่อร์ทั้งหมดของผม”
“เอาสิ ชั้นก็อยากรู้ว่านายจะทำได้แค่ไหน”
ช้างหยุดเดิน ย่อตัวลง เพื่อให้คนทั้งสองลงจากหลังช้าง
ปราณนต์โดดลงมาก่อน แล้วยื่นมือรอรับภัทริน “เชิญครับ”
หญิงสาวลงตามจากหลังช้างมา .แล้วไง จบแค่นี้?”
“นั่น” ปราณนต์ยิ้มแฉ่ง แล้วชี้ให้ภัทรินหันไปดูข้างหลัง หญิงสาวกลับหันหลังไป พบว่ามีเด็กหญิงชาวเขา 4 คนมายืนรออยู่แล้ว ทั้ง 4 คนถือพวงดอกไม้ รีบเข้ามารุมสวมให้ภัทริน ทั้งสวมข้อมือ สวมคอ สวมศีรษะเป็นมงกุฎ
“เจ้าหญิงขุนผาหมอก” เด็กเอ่ยยิ้มๆ ภัทรินเขิน งงๆ หันกลับมาหาปราณนต์ แต่ปรากฏว่าปราณนต์หายไปแล้ว พอหันมาอีกที พวกเด็กๆ ก็วิ่งหนีหายไป เหลือแต่ภัทรินคนเดียว ยืนงงไปมา แล้วอยู่ๆภัทรินก็ต้องตะลึง เมื่อมองไปอีกด้าน
ปราณนต์ขี่ม้าสีขาวเข้ามาหาภัทริน “ผมมารับเจ้าหญิงของผมครับ” ชายหนุ่มยื่นมือจากหลังม้ามารอรับภัทริน หญิงสาวเขิน ทำฟอร์ม แต่ก็ยื่นมือไปจับ
ปราณนต์ขี่ม้ามาโดยมีภัทรินนั่งแบบตะแคงข้างอยู่ภายในวงแขน ปราณนต์ยิ้ม
ภัทรินทำฟอร์มตลอด “นายจะเบียดชั้นมากไปแล้วนะ”
“ชู่ว์...” ปราณนต์ทำท่าให้ตั้งใจฟัง ภัทรินเงียบ สักพัก มีเสียงกุ๊งกิ๊งแบบเสียงโมบายล์ดังมา ภัทรินมองไปรอบๆบริเวณ พบว่าตามแนวต้นไม้ตลอดเส้นทาง มีโมบายห้อยเป็นระยะๆ ส่งเสียงไพเราะเบาๆ มากับสายลม
“เสียงโมบายล์”
“เสียงลมต่างหาก” ปราณนต์ยิ้ม
ภัทรินทึ่งกับความชวนฝันที่เกิดขึ้น เมื่อมองไปด้านหน้าแล้วเห็นทุ่งหญ้ากว้าง แต่กลับมีกังหันลมสีขาวๆ แซมเด่นขึ้นมาราวกับที่นี่คือทุ่งดอกกังหันลม กังหันลมทุกดอกกำลังหมุนติ้วๆ ภัทรินยิ่งตะลึง ตาวาว รู้สึกสวยงามกับสิ่งที่เห็น
ปราณนต์กระซิบข้างหู “คุณจะได้รู้ ว่าลมอยู่ข้างตัวคุณเสมอ” ชายหนุ่มบังคับม้าเดินไปในทุ่งดอกกังหันลม
ปราณนต์บังคับม้ามาหยุดกลางทุ่งดอกกังหัน แล้วก็ลงจากหลังม้า เอื้อมมือให้ภัทรินจับเพื่อลงมา แต่พอภัทรินลงมา ปราณนต์ก็อุ้มภัทรินเอาไว้ทันที แทบไม่ให้เท้าแตะพื้น
“อะไรอีก!!” ภัทรินร้องถามอย่างตกใจ