บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 15
ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวเดินผ่านทุ่งกังหันไป ที่ปลายทางเป็นหน้าผามองไปเห็นวิวกว้างไกล และตรงบริเวณนั้นมีโซฟาหลุยส์สวยอลังการได้ฟีลเจ้าหญิงๆ ควีนส์ๆ โดดเด่นตัดกับทุ่งหญ้า และที่พนักแขนของเก้าอี้มีลูกโป่งผูกเอาไว้ลูกนึง ปราณนต์วางภัทรินลงที่โซฟานั้น หญิงสาวรู้สึกทึ่ง
“เซอร์ไพรส์สำหรับเจ้าหญิงของผม..ชอบใช่มั้ยครับ”
ภัทรินเผลอตื่นเต้นทึ่งๆอยู่ ต้องรีบทำหน้าบึ้ง ลอยหน้าน่าหมั่นไส้ “ก็..งั้นๆ”
“ตอนคุณเห็นกังหันลมผมเห็นนะว่าคุณทำตาปรือเคลิ้ม”
ภัทรินถลึงตากลบเกลื่อน ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วชอบ “แล้วไง..เวอร์ได้แค่นี้เองเหรอ”
“มีอีกอย่างนึง เป็นไม้ตาย”
“อะไร”
ปราณนต์ดึงลูกโป่งที่ผูกตรงพนักเก้าอี้มา ยื่นมาตรงหน้าภัทริน
“หือ?” ภัทรินงง
อยู่ๆ ปราณนต์จิ้มลูกโป่งแตก..ปัง!!ต่อหน้า
“ว้าย!!!” ภัทรินตกใจ ปิดตา แล้วก็ลืมตาขึ้นมาเพื่อจะต่อว่าปราณนต์ “นายแกล้....” ภัทรินไม่ทันได้ด่า ต้องชะงักไป เพราะพบว่าตรงหน้า ปราณนต์กำลังถือเชือกแดงที่ห้อยแหวนวงหนึ่งเอาไว้ ภัทรินมองแหวนนั้นอย่างจำได้ในทันที เพราะมันคือแหวนแต่งงาน วงที่ทำตกน้ำไป “แหวน..”
“มันแช่น้ำนานไปหน่อย เลยดูหมองไปนิดนึง คงไม่เป็นไรนะ”
ภัทรินช็อกที่ได้เห็นแหวน ความตื้นตันแทบทะลักล้นออกมาจนต้องรีบเอามือปิดปากไว้
ปราณนต์ถือแหวน แล้วคุกเข่าลงต่อหน้า “ภัทริน หย่ากับผมเถอะ..การแต่งงานปลอมๆ ของเรามันจะได้จบ แล้วผมจะได้ขอคุณแต่งงานใหม่อีกครั้ง”
“ชั้นจะหย่ากับนาย”
“ขอบคุณที่หย่ากับผม..” ปราณนต์ยิ้ม “ภัทริน ผมรักคุณ ผมอยากอยู่กับคุณ ถ้าคุณไม่รังเกียจผู้ชายที่มีประวัติหย่าร้าง..แต่งงานกับผมนะ”
“ประวัติชั้นก็ไม่ค่อยดีเหมือนกัน ถ้ารับได้ก็..” ภัทรินยื่นมือให้ ปราณนต์คว้ามือภัทรินมา แล้วสวมแหวนคืนให้ สองคนมองตาซาบซึ้ง
ทันใดนั้นเอง พวกปราณ อัณณา ภารตี จันทร์วิภา เบญจคีย์ เนตรมณี และชาวบ้านต่างๆ ก็แห่กันออกมา ทุกคนเฮฮาปาร์ตี้ โห่ร้องยินดีสุดๆๆ
“เฮ้ย รีบออกมาทำไม..บอกแล้วไงว่าให้จูบก่อนๆ..หลบไปก่อน ไปๆๆ” ปราณนต์ร้องโวยวายขึ้น
“ไม่ทันแระ” ภัทรินหัวเราะทั้งน้ำตา
ปราณนต์ทำท่าเซ็ง อดจูบเจ้าสาว ทุกคนขำๆ พวกชาวเขาโห่ร้องเพลง เฮฮามีความสุขไปด้วย